Przekład literacki

Biblia Gdańska, 1881

I Księga Kronik

Autor:
Nieznani kronikarze i redaktorzy; wg tradycji żydowskiej Ezdrasz.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 1010-971 r. p. Chr.; (2) redakcji Księgi: okres Niewoli Babilońskiej (605-539 r. p. Chr.) i perski (539-330 r. p. Chr.).
Miejsce:
Ziemia Izraela.
Cel:
Ukazanie dziejów Izraela w kontekście przymierza zawartego przez Boga z Dawidem.
Temat:
Bóg wierny przymierzu, konsekwentny w swym planie zbawienia.


* Opis księgi pochodzi z Przekładu Dosłownego Pisma Świetego Starego i Nowego Przymierza EIB.

Rozdział 1

 Adam, Set, Enos.  Kienan, Mahalaleel, Jared.  Eonch, Matusalem, Lamech.  Noe, Sem, Cham, i Jafet.  Synowie Jafetowi: Gomer, i Magog, i Madaj, i Jawan, i Tubal, i Mesech, i Tyras,  A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.  Synowie też Jawanowi: Elisa, i Tarsys, Cytym, i Dodanin.  Synowie Chamowi: Chus i Misraim, Put i Chanaan.  A synowie Chusowi: Seba, i Hewila, i Sabta, i Regma, i Sabtacha; a synowie Regmy: Seba i Dedan.  Spłodził też Chus Neroda; ten począł być możnym na ziemi.  Misraim też spłodził Ludyma, i Hananima, i Laubima, i Naftuhyma,  I Patrusyma, i Chasłuchyma, (z których poszli Filistynowie) i Kaftoryma.  Potem Chanaan spłodził Sydona, pierworodnego swego, i Hetejczyka.  I Jebuzejczyka, i Amorejczyka, i Giergiezejczyka,  I Hewejczyka, i Archajczyka, i Symejczyka,  I Aradejczyka, i Samarejczyka, i Chamatejczyka.  Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.  A Arfachsad spłodził Selecha, a Selech spłodził Hebera.  A Heberowi urodzili się dwaj synowie, z których jednemu imię było Faleg, przeto, że za jego czasów rozdzielona jest ziemia; a imię brata jego Jektan.  A Jektan spłodził Elmodada, i Salefa, i Hassarmota, i Jarecha,  I Adorama, i Uzala, i Dekla,  I Hebala, i Abimaela, i Sebaja,  I Ofira, i Hewila, i Jobaba. Ci wszyscy byli synowie Jektanowi.  Sem, Arfachsad, Selech.  Heber, Peleg, Rechu,  Sarug, Nachor, Tare,  Abram; ten jest Abraham.  Synowie Abrahamowi: Izaak i Ismael.  A teć są rodzaje ich: Pierworodny Ismaelowy Nebajot, i Kiedar, i Abdeel, i Mabsam.  Masma, i Duma, Massa, Hadad, i Tema,  Jetur, Nafis i Kiedma. Cić są synowie Ismaelowi.  A synowie Cetury, założnicy Abrahamowej, których porodziła: Zamram i Joksan, i Madan, i Midyjan, i Jesbok, i Suach. A synowie Joksanowi; Saba i Dedan.  Synowie też Madyjanowi: Hefa, i Hefer, i Henoch, i Abida, i Eldaa. Cić wszyscy są synowie Cetury.  I spłodził Abraham Izaaka. A synowie Izaakowi byli: Ezaw i Izrael.  A synowie Ezawowi: Elifas, Rehuel, i Jehus, i Jelom, i Kore.  Synowie Elifasowi: Teman i Omar, Sefo i Gaatan, Kienaz i syn Tamny, to jest, Amalek.  Synowie Rehuelowi: Nahat, Zara, Samma, i Meza.  A synowie Seirowi: Lotan, i Sobal, i Sebeon, i Hana, i Dysson, i Eser, i Dysan.  A synowie Lotanowi: Chory, i Heman; a siostra Lotanowa była Tamna.  Synowie Sobalowi: Halman, i Manaat, i Hewal, Sefo, i Onam; a synowie Sebeonowi: Ajai Ana.  Synowie Ana: Dyson; a synowie Dysona: Hamdan, i Eseban, i Jetran, i Charan.  Synowie Eserowi: Balaan, i Zawan, Akan. Synowie Dysanowi: Hus i Aran.  Cić są królowie, którzy królowali w ziemi Edomskiej, przedtem niż królował król nad synami Izraelskimi: Bela, syn Beorowy, a imię miasta jego Dynhaba.  A gdy umarł Bela, królował miasto niego Jobab, syn Zerachowy z Bosry.  A gdy umarł Jobab, królował miasto niego Chusam z ziemi Temańskiej.  A gdy umarł Chusam, królował miasto niego Hadad, syn Badadowy, który poraził Madyjańczyków na polu Moabskiem; a imię miasta jego Hawid.  A gdy umarł Hadad, królował miasto niego Samla z Masreki.  A gdy umarł Samla, królował miasto niego Saul z Rechobot nad rzeką  A gdy umarł Saul, królował miasto niego Balanan, syn Achoborowy.  A gdy umarł Balanan, królował miasto niego Hadar; a imię miasta jego Pehu, imię też żony jego Mehetabel, córka Matredy, córki Mezaabowej.  A gdy umarł Hadar, byli książętami w Edon: książę Tamna, książę Halwa, książę Jetet,  Książę Oolibama, książę Ela, książę Pinon,  Książę Kienaz, książę Teman, książę Mabsar,  Książę Magdyjel, książę Hyram. Toć byli książęta Edomscy.
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia gdańska – przekład Pisma Świętego na język polski z roku 1632 dokonany wspólnie przez braci czeskich i kalwinistów. Jedno z najpopularniejszych polskich tłumaczeń protestanckich.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org