Biblia Jakuba Wujka 1599, 1923

Księga Kaznodziei

Autor:
Kaznodzieja (Kohelet) nieznany z imienia. Starsze tradyjcje przypisują autorstwo Salomonowi.
Czas:
IV-III w. p. Chr.; Księga pośrednio nawiązuje do Salomona (970-930 r. p. Chr.) i być może bliżej nieokreślone, wcześniejsze jej formy lub mniejsze części pochodzą z okresu jego panowania.
Miejsce:
Prawdopodobnie Jerozolima
Cel:
Ukazanie wartości życia z ziemskiej perspektywy.
Temat:
Życie bez Boga jest życiem bez sensu.

Rozdział 1

1. Słowa Ekklezjasta, syna Dawidowego, króla Jerozolimskiego.  2. Marność nad marnościami, rzekł Ekklezjastes, marność nad marnościami i wszytko marność.  3. Co więcej ma człowiek ze wszytkiej prace swej, którą się pracuje pod słońcem?  4. Rodzaj przemija i rodzaj nadchodzi, a ziemia na wieki stoi.  5. Słońce wschodzi i zachodzi, i wraca się do miejsca swego, i tam znowu wszczedszy  6. krąży przez południe i skłania się ku północy. Przechodząc wszytko wokoło idzie wiatr i nawraca się do okręgów swoich.  7. Wszytkie rzeki wchodzą do morza, a morze nie wylewa; do miejsca, z którego wyszły rzeki, wracają się, aby znowu ciekły.  8. Wszytkie rzeczy trudne, nie może ich człowiek wymówić. Nie nasyca się oko widzenim ani się ucho napełnia słyszenim.  9. Cóż jest, co było? Toż, co potym będzie. Cóż jest, co się zstało? Toż, co się zstanie.  10. Nic nie masz nowego pod słońcem i nie może nikt mówić: Oto to jest nowe, już bowiem uprzedziło w wiekach, które były przed nami.  11. Nie masz pamięci pierwszych rzeczy; ale ani tych, które potym będą, nie będzie pamiątki u tych, którzy na końcu będą.  12. Ja, Ekklezjastes, byłem królem Izraelskim w Jeruzalem  13. i umyśliłem w sercu moim szukać i dowiadować się mądrze o wszytkim, co się dzieje pod słońcem. (Tę zabawkę nagorszą dał Bóg synom człowieczym, aby się ją bawili).  14. Widziałem wszytko, co się dzieje pod słońcem: a oto wszytko marność i utrapienie ducha.  15. Przewrotni z ciężkością bywają naprawieni, a głupich jest poczet nieprzeliczony.  16. Mówiłem w sercu moim, rzekąc: Otom się zstał wielkim i przeszedłem mądrością wszytkie, którzy przede mną byli w Jeruzalem, a serce moje wiedziało wiele rzeczy mądrze i nauczyłem się.  17. I udałem serce moje, abych poznał mądrość i umiejętność, i błędy, i głupstwo: i doznałem, że i w tych jest praca i utrapienie ducha:  18. Tym, że w wielkiej mądrości wiele jest kłopotu, a kto przyczynia umiejętności, przyczynia i pracej. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia Jakuba Wujka – przekład Biblii na język polski wykonany przez jezuitę, Ks. Jakuba Wujka, wydany w całości po raz pierwszy w roku 1599. Wujek pracował nad nią w latach 1584–1595.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org