Biblia Jakuba Wujka 1599, 1923

Księga Joela

Autor:
Joel.
Czas:
Niepewny: (1) za Joasza, 835-841 r. p. Chr.; (2) za Azariasza (Uzjasza), 792-740 r. p. Chr.; (3) po 586 r. p. Chr.
Miejsce:
Jerozolima.
Cel:
Wezwanie do opamiętania mogącego przywrócić powodzenie.
Temat:
Opamiętanie zmienia dzień grozy JAHWE w dzień Jego pomyślności.

Rozdział 1

1. Słowo PANskie, które się zstało do Joel, syna Fatuel.  2. Słuchajcie tego, starcy, a bierzcie w uszy obywatele ziemie: jeśli się to zstało za dni waszych abo za dni ojców waszych?  3. O tym synom waszym powiadajcie, a synowie waszy synom swoim i synowie ich rodzajowi drugiemu.  4. Ostatek gąsienice zjadła szarańcza, a ostatek szarańczej zjadł chrząszcz, a ostatek chrząszcza zjadła rdza.  5. Ocućcie, się pijani, a płaczcie i wyjcie wszyscy, którzy pijecie wino z słodkością: bo zginęło od gęby waszej.  6. Abowiem naród przyciągnął na ziemię moję mocny i niezliczony. Zęby jego, jako zęby lwie, i trzonowe zęby jego, jako szczenięcia lwiego.  7. Położył winnicę moję spustoszeniem a figę moję obłupił; obnażając obnażył je i porzucił, zbielały gałęzi ich.  8. Narzekaj jako panna przepasana worem nad mężem młodości jej.  9. Zaginęła obiata i mokra ofiara z domu PANskiego, płakali kapłani, słudzy PANscy.  10. Spustoszona jest kraina, smęciła się ziemia; bo zepsowana jest pszenica, zawstydziło się wino, zemdlała oliwa.  11. Zawstydzili się oracze, wyli winiarze dla pszenice i jęczmienia, i zginęło żniwo polne.  12. Winnica zawstydziła się, a figa zemdlała, jabłka granatowe, i palma, i jabłoń, i wszytkie drzewa polne poschły: że zawstydziło się wesele od synów człowieczych.  13. Przepaście się a płaczcie, kapłani, wyjcie, słudzy ołtarzowi! Wnidźcie, leżcie w worzech słudzy Boga mego, bo zginęła z domu Boga waszego obiata i mokra ofiara.  14. Poświęćcie post, zwołajcie gromadę, zbierzcie starce i wszytkie obywatele ziemskie do domu Boga waszego a wołajcie do JAHWE:  15. A, a, a, dniowi! Bo blisko jest dzień PAński a jako spustoszenie od Wszechmocnego przydzie.  16. Izali nie przed oczyma waszemi żywność zginęła z domu Boga naszego, radość i wesele?  17. Pogniły dobytki w gnoju swoim, obalone są gumna, pokażone są spichlerze, bo zawstydzona jest pszenica.  18. Przecz wzdycha bydło, ryczały stada skotu? Że nie mają pastwiska, lecz i trzody owiec wyginęły  19. Ktobie, JAHWE, wołać będę, bo ogień pożarł ozdobę puszczej, a płomień popalił wszytkie drzewa polne.  20. Lecz i bestyje polne jako pole pragnące dżdża poglądały do ciebie; bo wyschły źrzódła wodne a ogień pożarł ozdoby puszczej. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia Jakuba Wujka – przekład Biblii na język polski wykonany przez jezuitę, Ks. Jakuba Wujka, wydany w całości po raz pierwszy w roku 1599. Wujek pracował nad nią w latach 1584–1595.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org