Biblia Jakuba Wujka 1599, 1923

Ewangelia Mateusza

Rozdział 11

1. I zstało się, gdy Jezus przestał rozkazować dwiemanaście uczniom swoim, poszedł zonąd, aby uczył i przepowiadał w miastach ich.  2. A Jan, usłyszawszy w więzieniu dzieła Chrystusowe, posławszy dwu z uczniów swoich,  3. rzekł mu: Tyś jest, który masz przyść, czyli inszego czekamy?  4. A odpowiadając Jezus, rzekł im: Szedszy, odnieście Janowi, coście słyszeli i widzieli:  5. ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci bywają oczyścieni, głuszy słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim Ewanielią opowiedają.  6. A błogosławiony jest, który się ze mnie nie zgorszy.  7. A gdy oni odeszli, począł Jezus mówić do rzesz o Janie: Coście wyszli na puszczą widzieć? Trzcinę chwiejącą się od wiatru?  8. Ale coście wyszli widzieć? Człowieka w miękkie szaty obleczonego? Oto którzy w miękkie szaty się obłóczą, w domiech królewskich są.  9. Ale coście wyszli widzieć? Proroka? Zaiste powiadam wam: i więcej niż proroka!  10. Bo ten jest, o którym napisano: Oto ja posyłam anjoła mego przed obliczem twoim, który zgotuje drogę twą przed tobą.  11. Zaprawdę powiadam wam, nie powstał między narodzonymi z niewiast więtszy nad Jana Chrzciciela. Lecz który jest mniejszym w królestwie niebieskim, więtszy jest niżli on.  12. A od dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie gwałt cierpi, a gwałtownicy porywają je.  13. Bo wszyscy prorocy i zakon aż do Jana prorokowali:  14. a jeśli chcecie przyjąć, ten ci jest Eliasz, który ma przyść.  15. Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.  16. A komuż podobnym uczynię ten rodzaj? Podobny jest chłopiętam siedzącym na rynku, które, wołając rówiennikom,  17. mówią: Śpiewaliśmy wam, a nie skakaliście, lamentowaliśmy, a nie płakaliście.  18. Abowiem przyszedł Jan ani jedząc, ani pijąc, i powiadają: Czarta ma.  19. Przyszedł syn człowieczy jedząc i pijąc, i mówią: Oto człowiek obżerca i winożarłok, przyjaciel celników i grzeszników. I usprawiedliwiona jest mądrość od synów swoich.  20. Tedy począł wymawiać miastom, w których się zstało barzo wiele cudów jego, że nie czyniły pokuty.  21. Biada tobie, Korozaim, biada tobie, Betsaido: bo gdyby się były w Tyrze i w Sydonie cuda zstały, które się zstały w was, dawno by byli w włosiennicy i w popiele pokutę czyniły.  22. Wszakże powiadam wam, Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądny niżli wam.  23. A ty, Kafarnaum, izali się aż do nieba wyniesiesz? Aż do piekła zstąpisz! Bo gdyby się były w Sodomie cuda zstały, które się zstały w tobie, snadź by były zostały aż do dnia tego.  24. Wszakże powiadam wam, iż znośniej będzie ziemi Sodomitów w dzień sądny niżli tobie.  25. W on czas odpowiadając Jezus, rzekł: Wyznawam tobie, Ojcze, Panie nieba i ziemie, żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je malutkim.  26. Tak, Ojcze, iż się tak upodobało przed tobą.  27. Wszytkie rzeczy dane mi są od ojca mego i nikt nie zna syna jedno Ociec, ani Ojca kto zna, jedno syn a komuby chciał syn objawić.  28. Pódźcie do mnie wszyscy, którzy pracujecie i jesteście obciążeni, a ja was ochłodzę.  29. Weźmicie jarzmo moje na się a uczcie się ode mnie, żem jest cichy i pokornego serca, a najdziecie odpoczynek duszam waszym.  30. Abowiem jarzmo moje wdzięczne jest, a brzemię moje lekkie. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia Jakuba Wujka – przekład Biblii na język polski wykonany przez jezuitę, Ks. Jakuba Wujka, wydany w całości po raz pierwszy w roku 1599. Wujek pracował nad nią w latach 1584–1595.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org