Literacki Katolicki

Biblia Jakuba Wujka 1599, 1923

List do Rzymian

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 49 lat).
Czas:
Ok. 57 r. po Chr.
Miejsce:
Korynt.
Cel:
Przedstawienie Rzymianom poglądu na usprawiedliwienie i życie w Chrystusie, przed planowaną wizytą w ich wspólnocie.
Temat:
Usprawiedliwienie, którego podstawą jest wiara.


* Opis księgi pochodzi z Przekładu Dosłownego Pisma Świetego Starego i Nowego Przymierza EIB.

Rozdział 1

 Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany apostoł, odłączony na Ewanielią Bożą,  którą był przedtym obiecał przez proroki swoje w piśmiech świętych,  o synu swoim, który się zstał jemu z nasienia Dawidowego wedle ciała,  który jest przeznaczony Synem Bożym w mocy wedle Ducha poświęcenia i powstania z martwych, Jezusa Chrystusa Pana naszego,  przez którego wzięliśmy łaskę i apostolstwo ku posłuszeństwu wiary między wszytkimi narody dla imienia jego,  między którymi i wy jesteście, powołani Jezusa Chrystusa:  wszytkim, którzy są w Rzymie, Bogu miłym, powołanym świętym, łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.  Naprzód dziękuję Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za was wszytkich, iż wiara wasza bywa opowiadana po wszytkim świecie.  Abowiem świadek mi jest Bóg, któremu służę w duchu moim w Ewanielijej Syna jego, że bez przestanku na was pamiętam,  zawsze w modlitwach moich, prosząc, azaby jako wżdy kiedy mógł mieć szczęśliwą drogę, za wolą Bożą, przyść do was.  Abowiem pragnę was widzieć, abych wam nieco użyczył łaski duchowej ku utwierdzeniu was,  to jest, abyśmy się w was spólnie ucieszyli przez tę, która zobopólna jest, wiarę waszę i moję.  A nie chcę, abyście wiedzieć nie mieli, bracia, iżem często przed się bral przybyć do was (a jestem dotąd zawściągniony), abych miał jaki pożytek z was, jako i z inszych narodów.  Grekom i barbarzynom, mądrym i niemądrym jestem powinien,  tak, iż ile ze mnie, gotowość jest Ewanielią opowiedać i wam, którzyście w Rzymie.  Abowiem nie wstydam się Ewanielijej. Bo jest mocą Bożą, na zbawienie każdemu wierzącemu, Żydowi naprzód, i Greczynowi.  Abowiem sprawiedliwość Boża przez nię bywa objawiona z wiary w wiarę, jako jest napisano: A sprawiedliwy z wiary żywie.  Bo gniew Boży objawia się z nieba na wszelką niepobożność i niesprawiedliwość ludzi, tych, którzy prawdę Bożą w niesprawiedliwości zatrzymawają,  ponieważ, co jest wiadomo o Bogu, jest im jawno, abowiem Bóg im objawił.  Bo rzeczy jego niewidzialne od stworzenia świata, przez te rzeczy, które są uczynione zrozumiane, bywają poznane, wieczna też moc jego i bóstwo: tak iż nie mogą być wymówieni.  Gdyż poznawszy Boga, nie jako Boga chwalili ani dziękowali, ale znikczemnieli w myślach swoich i zaćmione jest bezrozumne serce ich.  Abowiem powiedając się być mądrymi, głupiemi się zstali.  I odmienili chwałę nieskazitelnego Boga w podobieństwo obrazu człowieka śmiertelnego i ptaków, i czworonogich, i płazu.  Dla czego podał je Bóg pożądliwościom serca ich ku nieczystości, aby między sobą ciała swe sromocili.  Którzy prawdę Bożą odmienili w kłamstwo i chwalili, i służyli stworzeniu raczej niż stworzycielowi, który jest błogosławiony na wieki. Amen.  Dlatego podał je Bóg w namiętności sromoty. Bo niewiasty ich odmieniły używanie przyrodzone w ono używanie, które jest przeciw przyrodzeniu.  Także i mężczyzna, opuściwszy przyrodzone używanie niewiasty, zapalili się w swych pożądliwościach jeden ku drugiemu, mężczyzna z mężczyzną sromotę płodząc, a zapłatę, która była słuszna, błędu swego na sobie odnosząc.  A jako się im nie podobało mieć w znajomości Boga, Bóg podał je w umysł bezrozumny, aby czynili to, co nie przystoi:  napełnione wszelakiej niesprawiedliwości, złości, porubstwa, łakomstwa, złoczyństwa, pełne zazdrości, mężobójstwa, swaru, zdrady, złościwości, zauszniki,  obmówce, Bogu przemierzłe, potwarce, pyszne, chlubne, wynalażce złości, rodzicom nieposłuszne,  bezrozumne, nietowarzyskie, bez miłości przyrodzonej, nieprzejednani, niemiłosierni.  Którzy sprawiedliwość Boską poznawszy, nie wyrozumieli, iż co takowe rzeczy czynią, godni są śmierci. A nie tylko, którzy je czynią, ale też którzy czyniącym zezwalają.
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia Jakuba Wujka – przekład Biblii na język polski wykonany przez jezuitę, Ks. Jakuba Wujka, wydany w całości po raz pierwszy w roku 1599. Wujek pracował nad nią w latach 1584–1595.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org