Biblia Jakuba Wujka 1599, 1923

II List Piotra

Autor:
Apostoł Piotr.
Czas:
Ok. 67 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym.
Cel:
Wskazanie na ogromne możliwości dostępne dla tych, którzy związali swoje życie z Panem Jezusem, oraz ostrzeżenie przed fałszywą nauką.
Temat:
Jezus Chrystus jedyną skarbnicą obietnic i możliwości.

Rozdział 1

1. Szymon Piotr, sługa i Apostoł Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i zbawiciela Jezusa Chrystusa.  2. Łaska i pokój niech się wam wypełni w uznaniu Boga i Chrystusa Jezusa, Pana naszego.  3. Jako wszytko nam Boskiej mocy jego co do żywota i pobożności darowano jest przez poznanie tego, który nas wezwał własną sławą i cnotą,  4. przez którego nawiętsze i kosztowne obietnice nam darował, abyście się przez nie zstali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, odbieżawszy skażenia tej pożądliwości, która jest na świecie.  5. A wy pilności wszelakiej przykładając, dodawajcie w wierze waszej cnotę, a w cnocie umiejętność,  6. a w umiejętności powściągliwość, a w powściągliwości cierpliwość, a w cierpliwości pobożność,  7. a w pobożności braterstwa miłość, a w miłości braterstwa umiłowanie.  8. Abowiem jeśli to przy was się najduje i obfituje, wystawi was nie próżnymi. ani niepożytecznymi w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa.  9. Bo kto tego nie ma, ślepy jest i rękoma macający, zapamiętawszy oczyścienia starych grzechów swoich.  10. A przeto więcej, bracia, starajcie się, żebyście przez dobre uczynki pewne czynili wezwanie i wybranie wasze: abowiem to czyniąc, nigdy nie zgrzeszycie.  11. Bo tak hojnie wam sprawione będzie weszcie do wiecznego Królestwa Pana naszego i zbawiciela Jezusa Chrystusa.  12. Przetoż pocznę was zawsze upominać około tego, chociaż wiedzących i utwierdzonych was w teraźniejszej prawdzie.  13. I zda się mi słuszna, abym was (pókim jest w tym przybytku) pobudzał przez napominanie,  14. pewnym będąc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, według jako i Pan nasz Jezus Chrystus oznajmił mi.  15. A starać się będę i często mieć was po zeszciu moim, abyście na te rzeczy pamiętali.  16. Abowiem oznajmiliśmy wam moc i obecność Pana naszego nie uwiedzieni baśniami misternymi, ale przypatrzywszy się sami wielmożności jego.  17. Bo wziął od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy do niego szczedł głos takowy od wielmożnej chwały: Ten jest Syn mój, w którymem sobie ulubił, jego słuchajcie.  18. A głos ten myśmy słyszeli z nieba przyniesiony, będąc z nim na górze świętej.  19. I mamy mocniejszą mowę prorocką, której się dzierżąc, jako świece w ciemnym miejscu świecącej, dobrze czynicie, ażby dzień oświtnął, a jutrzenka weszła w sercach waszych.  20. To naprzód rozumiejąc, iż każde proroctwo pisma nie dzieje się wykładem własnym.  21. Abowiem wolą ludzką nigdy proroctwo nie jest przyniesione, ale Duchem Świętym natchnieni, mówili ludzie święci Boży. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia Jakuba Wujka – przekład Biblii na język polski wykonany przez jezuitę, Ks. Jakuba Wujka, wydany w całości po raz pierwszy w roku 1599. Wujek pracował nad nią w latach 1584–1595.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org