Literacki

Biblia Warszawska, 1975

Ewangelia Mateusza

Rozdział 22

Podobieństwo o uczcie weselnej
 A Jezus odpowiadając, mówił do nich znowu w podobieństwach tymi słowy:  Podobne jest Królestwo Niebios do pewnego króla, który sprawił wesele swemu synowi.  I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale ci nie chcieli przyjść.  Znowu posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto ucztę moją przygotowałem, woły moje i bydło tuczne pobito, i wszystko jest gotowe, pójdźcie na wesele.  Ale oni, nie dbając o to, odeszli, jeden do własnej roli, drugi do swego handlu.  A pozostali, pochwyciwszy jego sługi, znieważyli i pozabijali ich.  I rozgniewał się król, a wysławszy swe wojska, wytracił owych morderców i miasto ich spalił.  Wtedy rzecze sługom swoim: Wesele wprawdzie jest gotowe, ale zaproszeni nie byli godni.  Idźcie przeto na rozstajne drogi, a kogokolwiek spotkacie, zaproście na wesele.  Słudzy ci wyszli na drogi, sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych, i sala weselna zapełniła się gośćmi.  A gdy wszedł król, aby przypatrzeć się gościom, ujrzał tam człowieka nie odzianego w szatę weselną.  I rzecze do niego: Przyjacielu, jak wszedłeś tutaj, nie mając szaty weselnej? A on oniemiał.  Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go do ciemności zewnętrznej; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.  Albowiem wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.
O płaceniu podatków cesarzowi
 Wtedy faryzeusze, odszedłszy, naradzali się, jakby go usidlić słowem.  I wysłali do niego uczniów swoich wraz z Herodianami, którzy powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i drogi Bożej w prawdzie uczysz, i na nikim ci nie zależy, albowiem nie oglądasz się na osobę ludzką.  Powiedz nam przeto: Jak ci się zdaje? Czy należy płacić podatek cesarzowi, czy nie?  A Jezus, poznawszy ich złośliwość, rzekł: Czemu mnie kusicie, obłudnicy?  Pokażcie mi monetę podatkową; a oni przynieśli mu denar.  I rzecze im: Czyja to podobizna i czyj napis?  Powiadają: Cesarza. Wtedy mówi do nich: Oddawajcie więc, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co Bożego, Bogu.  A gdy to usłyszeli, zdziwili się, po czym opuścili go i odeszli.
O zmartwychwstaniu
 W tym dniu przystąpili do niego saduceusze, którzy utrzymują, że nie ma zmartwychwstania, i zapytali go,  Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeśliby ktoś umarł bezdzietnie, poślubi brat jego wdowę po nim i wzbudzi potomstwo bratu swemu.  Było tedy u nas siedmiu braci; i pierwszy pojąwszy żonę, umarł, i nie mając potomstwa, zostawił żonę swoją bratu swemu.  Podobnie i drugi, i trzeci, aż do siódmego.  A w końcu po wszystkich zmarła i ta niewiasta.  Przy zmartwychwstaniu tedy któregoż z tych siedmiu żoną będzie? Wszak ją wszyscy mieli.  A Jezus odpowiadając, rzekł im: Błądzicie, nie znając Pism ani mocy Bożej.  Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie w niebie.  A co do zmartwychwstania, czy nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach:  Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba! Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych.  A lud, który to słyszał, zdumiewał się nad nauką jego.
O największym przykazaniu
 Lecz gdy faryzeusze usłyszeli, że zamknął usta saduceuszom, zgromadzili się wokół niego,  A jeden z nich, znawca zakonu, wystawiając go na próbę, zapytał:  Nauczycielu, które przykazanie jest największe?  A On mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej.  To jest największe i pierwsze przykazanie.  A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.  Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy.
Chrystus Synem Bożym
 A gdy się zeszli faryzeusze, zapytał ich Jezus,  Mówiąc: Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Mówią mu: Dawidowym.  Rzecze im: Jakże więc Dawid w natchnieniu Ducha nazywa go Panem, gdy mówi:  Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich pod nogi twoje.  Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jakże może być synem jego?  I nikt nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa, ani też już nikt od owego dnia nie odważył się go pytać.
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Towarzystwo Biblijne w Polsce, Warszawa, 1975

aktualizacja modułu: 2020-07-01

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org