Biblia Ekumeniczna, 2018

Ksiega Wyjścia

Autor:
Mojżesz, Jozue i inni autorzy lub redaktorzy mniejszych jednostek literackich na przestrzeni wieków.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 1876-1444 r. p. Chr., tj. od śmierci Józefa w Egipcie do wzniesienia przybytku (Wj 40:17; 1Krl 6:1); (2) redakcji Księgi: mniejsze jednostki literackie mogły powstać w czasach Mojżesza, tj. 2. poł. XV w. p. Chr. (Lb 33:2; Pwt 31:24).
Miejsce:
Obszary wędrówek i pobytu bohaterów ksiąg.
Cel:
Ukazanie tworzenia się narodu izraelskiego.
Temat:
Bóg Dawcą przymierza i prawa.

Rozdział 1

BÓG PRAGNIE UWOLNIĆ SWÓJ LUD

Wielka liczebność Izraelitów
1. Oto imiona Izraelitów, którzy razem z Jakubem przybyli do Egiptu. Każdy przybył ze swoją rodziną:  2. Ruben, Symeon, Lewi i Juda,  3. Issachar, Zabulon i Beniamin,  4. Dan i Neftali, Gad i Aser.  5. Wszystkich potomków, pochodzących od Jakuba, było siedemdziesięciu, Józef zaś był już w Egipcie.  6. Potem umarł Józef, wszyscy jego bracia i całe to pokolenie.  7. Izraelici rozradzali się i mnożyli, stawali się coraz liczniejsi i potężniejsi. Zapełnili całą tę ziemię. 
Izraelici niewolnikami
8. Tymczasem rządy w Egipcie objął nowy król, który nie znał Józefa.  9. Powiedział do swego ludu: Oto lud izraelski jest liczniejszy i potężniejszy od nas.  10. Postępujmy z nim mądrze, aby się nie rozmnażał. Bo gdyby wybuchła wojna, mógłby przyłączyć się do tych, którzy nas nienawidzą, walczyć przeciwko nam i ujść z kraju.  11. Ustanowiono więc nad Izraelitami nadzorców robót, aby ich uciskać ciężkimi pracami. I budowali dla faraona miasta-spichlerze: Pitom i Ramses.  12. Ale im bardziej ich uciskali, tym bardziej się rozmnażali i stawali się liczniejsi. I bano się Izraelitów.  13. Egipcjanie zmuszali więc Izraelitów do ciężkich robót.  14. Uprzykrzali im życie ciężkimi pracami przy glinie i cegłach oraz wszelkimi robotami w polu. Wszystkie te prace wykonywali pod przymusem. 
Nakaz zabijania nowo narodzonych Izraelitów
15. Król egipski skierował do położnych hebrajskich, z których jedna miała na imię Szifra, a druga Pua,  16. następujące słowa: Kiedy będziecie przy porodach kobiet hebrajskich, to obserwujcie, kogo rodzą. Jeżeli będzie chłopiec, to go zabijcie, a jeżeli dziewczynka, to niech pozostanie przy życiu.  17. Jednak położne bały się Boga, nie czyniły tak, jak im nakazał król egipski, i pozostawiały chłopców przy życiu.  18. Król egipski wezwał więc położne i zapytał je: Dlaczego tak uczyniłyście i pozostawiłyście chłopców przy życiu?  19. Położne odpowiedziały faraonowi: Kobiety hebrajskie – w przeciwieństwie do Egipcjanek – są żywotne i rodzą zanim przyjdą do nich położne.  20. Bóg sprzyjał tym położnym, a lud stawał się coraz liczniejszy i potężniejszy.  21. Ponieważ te położne bały się Boga, więc obdarzył je rodzinami.  22. Faraon zaś rozkazał całemu swemu ludowi: Każdego chłopca, który się urodzi, wrzućcie do Nilu, a każdą dziewczynkę pozostawcie przy życiu. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

BIBLIA EKUMENICZNA
To jest
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu
przekład ekumeniczny z języków oryginalnych.
Prawo autorskie © 2018, Towarzystwo Biblijne w Polsce. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 2018 by Towarzystwo Biblijne w Polsce. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org