Biblia Ekumeniczna, 2018

Księga Kaznodziei

Autor:
Kaznodzieja (Kohelet) nieznany z imienia. Starsze tradyjcje przypisują autorstwo Salomonowi.
Czas:
IV-III w. p. Chr.; Księga pośrednio nawiązuje do Salomona (970-930 r. p. Chr.) i być może bliżej nieokreślone, wcześniejsze jej formy lub mniejsze części pochodzą z okresu jego panowania.
Miejsce:
Prawdopodobnie Jerozolima
Cel:
Ukazanie wartości życia z ziemskiej perspektywy.
Temat:
Życie bez Boga jest życiem bez sensu.

Rozdział 1

1. Słowa Koheleta, syna Dawida, króla w Jerozolimie:  2. Ulotne, jakże ulotne – mówi Kohelet – ulotne, jakże ulotne, wszystko jest takie ulotne.  3. Jaką korzyść przynosi człowiekowi wszelki trud, który podejmuje pod słońcem? 
Nic nowego pod słońcem
4. Pokolenie przychodzi, pokolenie przemija, a ziemia trwa na wieki.  5. Słońce wschodzi i zachodzi, po czym spieszy do miejsca, z którego wzejdzie na nowo.  6. Wiatr wieje z północy, zakręca na południu, wiruje i krąży, lecz zawsze powraca na swój szlak.  7. Wszystkie rzeki płyną do morza, ale morze wcale nie wzbiera, choć rzeki zdążają nieustannie do miejsca, do którego wpływają.  8. Tyle jest spraw trudnych, człowiek nie zdoła ich wypowiedzieć, oko nie nasyci się patrzeniem, a ucho nie napełni się słuchaniem.  9. To, co było, znów się wydarzy, a ludzie będą robić to samo, co już kiedyś robili. Nic nowego pod słońcem!  10. Choćby mówiono o czymś: Patrzcie! Coś nowego! To przecież było to już w czasach, które minęły.  11. Zaginęła pamięć o tych, którzy żyli dawno temu. Także o tych, którzy przyjdą, zapomną ci, którzy będą po nich. 
Nieudana próba poszukiwania sensu
12. Ja, Kohelet, byłem królem Izraela w Jerozolimie.  13. Postanowiłem rozważyć i zastanowić się głęboko nad wszystkim, co dzieje się pod niebem. Oto jak ciężkie zadanie wyznaczył Bóg człowiekowi, aby się nim trudził.  14. Przyjrzałem się wszystkiemu, co dzieje się pod słońcem, i doszedłem do wniosku, że wszystko jest ulotne i podobne do wiatru.  15. Tego, co jest krzywe, nie da się wyprostować, a tego, czego nie ma, nie da się policzyć.  16. Pomyślałem sobie: Stałem się wielki, zdobyłem więcej mądrości niż wszyscy wcześniejsi władcy Jerozolimy, mój umysł posiadł rozległą mądrość i wiedzę.  17. Chciałem zgłębić mądrość i wiedzę i zrozumieć, na czym polega szaleństwo i głupota. Przekonałem się jednak, że i to jest podobne do wiatru.  18. Im więcej mądrości, tym więcej udręki, a nadmiar wiedzy pomnaża cierpienie. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

BIBLIA EKUMENICZNA
To jest
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu
przekład ekumeniczny z języków oryginalnych.
Prawo autorskie © 2018, Towarzystwo Biblijne w Polsce. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 2018 by Towarzystwo Biblijne w Polsce. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org