Biblia Ekumeniczna, 2018

List do Filemona

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 52 lata).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym, areszt domowy.
Cel:
Utorowanie drogi powrotnej zbiegłemu, a następnie nawróconemu niewolnikowi, Onezymosowi, do jego pana Filemona.
Temat:
Pojednanie z Bogiem jako otwarcie nowego rozdziału we wzajemnych stosunkach między braćmi w wierze.

Rozdział 1

ADRES I POZDROWIENIE

1. Paweł, więzień Chrystusa Jezusa, i Tymoteusz, brat, do naszego umiłowanego współpracownika Filemona,  2. do Apfii, siostry, do walczącego razem z nami Archipa i do Kościoła, który jest w twoim domu:  3. Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa. 

PODZIĘKOWANIA I POCHWAŁA FILEMONA

4. Dziękuję mojemu Bogu zawsze, gdy wspominam ciebie w moich modlitwach,  5. ponieważ słyszę o twojej miłości i wierze, którą masz względem Pana Jezusa i wobec wszystkich świętych.  6. Oby twój udział w wierze doskonalił się przez poznawanie każdego dobra, które jest w nas i prowadzi do Chrystusa.  7. Doznaję bowiem wielkiej radości i zachęty z powodu twojej miłości, gdyż przez ciebie, bracie, zostały pokrzepione serca świętych. 

PRZYPADEK ONEZYMA

8. Chociaż więc w Chrystusie mam prawo nakazywać ci, co należy czynić,  9. to w imię miłości raczej proszę, ja, stary Paweł, teraz też i więzień Chrystusa Jezusa,  10. za moim dzieckiem, które zrodziłem w więzach, za Onezymem.  11. On, kiedyś dla ciebie nieużyteczny, teraz zaś dla ciebie i dla mnie jest bardzo pożyteczny.  12. Jego też, to jest moje serce, posyłam do ciebie z powrotem.  13. Zamierzałem go zatrzymać przy sobie, żeby zamiast ciebie służył mi w więzach nałożonych z powodu Ewangelii.  14. Bez twojej decyzji jednak nie chciałem tego uczynić, abyś wyświadczył mi dobro nie pod przymusem, lecz z własnej woli.  15. Może też z tego powodu został oddalony od ciebie na pewien czas, abyś go odzyskał na zawsze,  16. już nie jako niewolnika, ale więcej niż niewolnika – umiłowanego brata, szczególnie dla mnie, a jeszcze bardziej dla ciebie, i w ciele, i w Panu.  17. Jeśli się więc poczuwasz do wspólnoty ze mną, przyjmij go tak, jak mnie.  18. Jeżeli zaś wyrządził ci jakąś niesprawiedliwość albo jest ci coś winien, zalicz to na mój rachunek.  19. Ja, Paweł, napisałem to moją ręką: ja zapłacę, gdyż nie chcę ci mówić, że poza tym jesteś mi winien samego siebie.  20. Tak, bracie, obym dzięki tobie doświadczył radości w Panu. Pokrzep moje serce w Chrystusie!  21. Piszę do ciebie, gdyż jestem prze­konany o twoim posłuszeństwie i wiem, że uczynisz więcej niż to, co mówię.  22. Przygotuj też jednocześnie miejsce dla mnie. Mam bowiem nadzieję, że dzięki waszym modlitwom będę mógł do was powrócić. 

POZDROWIENIA KOŃCOWE

23. Pozdrawiają cię Epafras – mój współwięzień w Chrystusie Jezusie,  24. Marek, Arystarch, Demas, Łukasz – moi współpracownicy.  25. Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

BIBLIA EKUMENICZNA
To jest
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu
przekład ekumeniczny z języków oryginalnych.
Prawo autorskie © 2018, Towarzystwo Biblijne w Polsce. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 2018 by Towarzystwo Biblijne w Polsce. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org