Biblia Paulistów, 2016

II Księga Kronik

Autor:
Nieznani kronikarze i redaktorzy; wg tradycji żydowskiej Ezdrasz.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 971-538 r. p. Chr.; (2) redakcji Księgi: okres Niewoli Babilońskiej (605-539 r. p. Chr.) i perski (539-330 r. p. Chr.).
Miejsce:
Ziemie Izraela, Judy i Babilonii.
Cel:
Ukazanie dziejów Izraela w kontekście przymierza zawartego przez Boga z Dawidem.
Temat:
Bóg wierny przymierzu, konsekwentny w swym planie zbawienia.

Rozdział 1

1. Salomon, syn Dawida, utwierdzał swoją władzę królewską. JAHWE, jego Bóg, był z nim, aby umacniać jego wielkość.  2. Salomon przemawiał do całego Izraela: do tysiączników i setników, do sędziów, do wszystkich przywódców całego Izraela, naczelników rodów.  3. Salomon wraz z całym zgromadzeniem udał się do Gabaonu, na wzgórze, gdzie znajdował się Namiot Spotkania z Bogiem, zbudowany na pustyni przez sługę JAHWE, Mojżesza.  4. Lecz Dawid przeniósł Arkę Bożą z Kiriat-Jearim do namiotu, który przygotował i postawił dla niej w Jerozolimie.  5. Przed mieszkaniem JAHWE, do którego Salomon udał się wraz ze zgromadzeniem po radę, znajdował się ołtarz z brązu, wykonany przez Besalela, syna Uriego, syna Chura.  6. Salomon stanął przed JAHWE, przed ołtarzem z brązu, który znajdował się przed Namiotem Spotkania, i złożył na nim tysiąc ofiar całopalnych.  7. Tej samej nocy Bóg ukazał się Salomonowi i rzekł do niego: „Proś, o co chcesz, a dam tobie”.  8. Salomon odpowiedział Bogu: „Ty uczyniłeś wielką łaskę mojemu ojcu Dawidowi, a mnie ustanowiłeś jego następcą.  9. Teraz, JAHWE Boże, niech się spełni Twoja obietnica dana mojemu ojcu, ponieważ ustanowiłeś mnie królem nad narodem tak licznym jak ziarnka piasku na ziemi.  10. Obdarz mnie więc mądrością i wiedzą, abym umiał przewodzić temu ludowi. Któż bowiem zdoła rządzić Twoim ludem, który jest tak wielki?”.  11. Bóg odpowiedział Salomonowi: „Ponieważ z twego serca nie wypłynęła prośba ani o bogactwa, ani o skarby, ani o sławę, ani o śmierć twoich wrogów, ani o długie życie, lecz poprosiłeś o mądrość i wiedzę, by rządzić moim ludem, nad którym ustanowiłem cię królem,  12. dlatego obdarzam cię mądrością i wiedzą. Ponadto daję ci bogactwo, skarby i sławę. Władcy takiego jak ty nie było przed tobą ani po tobie nie będzie”.  13. Następnie Salomon powrócił ze wzgórza w Gabaonie, gdzie znajdował się Namiot Spotkania, do Jerozolimy. I panował nad Izraelem.  14. Salomon zwiększył liczbę rydwanów i koni. Posiadał tysiąc czterysta rydwanów oraz dwanaście tysięcy jeźdźców, stacjonujących w miastach-garnizonach oraz przy królu w Jerozolimie.  15. Za czasów Salomona srebro i złoto stały się w Jerozolimie tak powszechne jak zwykłe kamienie, a drewno cedrowe - jak drewno z sykomor, które rosną w niżej położonej dolinie.  16. Sprowadzano również dla Salomona konie z Egiptu i z Koe. Kupcy królewscy nabywali je w Koe.  17. Za rydwan sprowadzany z Egiptu płacili wtedy sześćset syklów srebra, a za konia sto pięćdziesiąt. Oni również zaopatrywali królów chetyckich i królów Aramu.  18. Salomon polecił zbudować dom dla imienia JAHWE i pałac królewski dla siebie. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org