Biblia Paulistów, 2016

Księga Kaznodziei

Autor:
Kaznodzieja (Kohelet) nieznany z imienia. Starsze tradyjcje przypisują autorstwo Salomonowi.
Czas:
IV-III w. p. Chr.; Księga pośrednio nawiązuje do Salomona (970-930 r. p. Chr.) i być może bliżej nieokreślone, wcześniejsze jej formy lub mniejsze części pochodzą z okresu jego panowania.
Miejsce:
Prawdopodobnie Jerozolima
Cel:
Ukazanie wartości życia z ziemskiej perspektywy.
Temat:
Życie bez Boga jest życiem bez sensu.

Rozdział 1

1. Słowa Koheleta, syna Dawida, króla w Jerozolimie.  2. Marność nad marnościami, mówi Kohelet, marność nad marnościami! Wszystko marność!  3. Jaki pożytek odniesie człowiek z całego swego trudu, który znosi pod słońcem?  4. Pokolenie odchodzi i pokolenie przychodzi, a ziemia trwa nieporuszenie na wieki.  5. Słońce wschodzi i słońce zachodzi, spiesząc do miejsca, z którego znów zaświta.  6. Wiatr wieje na południe, to znów zawraca ku północy, powracając zawsze do swego krążenia.  7. Wszystkie rzeki wpływają do morza, ale morze nigdy się nie przepełnia. Bez przerwy rzeki płyną do tego miejsca, gdzie znajdują swoje ujście.  8. Mówienie zawsze jest wysiłkiem i niczego człowiek nie zdoła powiedzieć do końca. Nie nasyci się oko patrzeniem ani ucho nie napełni się słuchaniem.  9. To, co było, będzie znowu, czyn już dokonany znowu trzeba będzie podjąć, nic więc nowego nie ma pod słońcem.  10. Zdarzy się, że ktoś o czymś powie: „Patrz, to jest rzecz nowa!”. Ale i to już się wydarzyło w dawnych czasach, które były przed nami.  11. Jak my nie pamiętamy o naszych przodkach, tak i o tych, którzy przyjdą po nas, nie będą pamiętać ci, którzy nastąpią po nich.  12. Ja, Kohelet, byłem królem Izraela w Jerozolimie.  13. I postanowiłem sobie w duchu rozważać i zgłębiać z pomocą mądrości to wszystko, co się dokonuje pod słońcem. Jest to uciążliwe zajęcie, które Bóg dał ludziom, by się nim trudzili.  14. Rozważyłem wszelkie dzieła, jakich się dokonuje pod słońcem, i oto wszystko okazuje się marnością i pogonią za wiatrem.  15. To, co zostało skrzywione, nie da się wyprostować, a to, czego nie ma, nie da się policzyć.  16. Powiedziałem sobie w sercu: Oto nazbierałem i nagromadziłem mądrości więcej niż wszyscy, którzy panowali przede mną w Jerozolimie. Tak osiągnąłem wielką mądrość i wiedzę.  17. I włożyłem dużo serca w poznawanie mądrości i wiedzy, a także szaleństwa i głupoty, ale przekonałem się, że również to wszystko jest pogonią za wiatrem.  18. Bo gdzie wiele mądrości, tam wiele smutku, a gdzie więcej wiedzy, tam więcej cierpienia. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org