Biblia Paulistów, 2016

II Księga Machabejska

Rozdział 1

1. „Żydzi z Jerozolimy i z kraju Judy do braci Żydów z Egiptu. Pozdrowienia i życzenia pokoju!  2. Niech Bóg obdarzy was dobrem i niech pamięta o przymierzu ze swoimi wiernymi sługami: Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.  3. Niech da wam wszystkim pragnienie czczenia Go i pełnienia Jego postanowień całym sercem i ochotną duszą!  4. Niech otworzy wasze serca na swoje Prawo i przykazania i niech was obdarzy pokojem!  5. Niech wysłucha waszych modlitw i pojedna się z wami! Niech was nie opuści w złym czasie!  6. A my tu i teraz modlimy się za was.  7. Za panowania Demetriusza, w sto sześćdziesiątym dziewiątym roku, my Żydzi napisaliśmy do was: «W ucisku, który osiągnął swój szczyt w czasie, kiedy Jazon i jego ludzie zdradzili ziemię świętą i królestwo,  8. podpalili główną bramę i przelali niewinną krew, my modliliśmy się do Pana i zostaliśmy wysłuchani. Złożyliśmy więc ofiarę krwawą i pokarmową, zapaliliśmy lampy i wyłożyliśmy chleby».  9. Odtąd i wy obchodźcie Święto Namiotów w miesiącu Kislew. Napisano w sto osiemdziesiątym ósmym roku”.  10. „Mieszkańcy Jerozolimy i Judei, rada starszych oraz Juda do wychowawcy króla Ptolemeusza - Arystobula, z rodu namaszczonych kapłanów, oraz do Żydów z Egiptu. Pozdrowienia i życzenia zdrowia!  11. Gorąco dziękujemy Bogu za ocalenie z wielkich niebezpieczeństw. Zdołaliśmy stanąć do walki z królem,  12. bo sam Bóg wypędził tych, którzy stanęli do walki przeciwko świętemu miastu.  13. Gdy bowiem wódz udał się do Persji, a wraz z nim armia, która wydawała się niezwyciężona, zostali wycięci w pień w świątyni Nanai, wskutek podstępu kapłanów Nanai.  14. Antioch bowiem razem ze swoimi przyjaciółmi przybył do tego miejsca pod pozorem zaślubin z boginią Nanai, aby zagarnąć ogromne bogactwa z tytułu posagu.  15. Gdy kapłani Nanai wyłożyli te bogactwa, a Antioch wszedł z kilkoma ludźmi w obręb świątyni, została ona zamknięta. Tuż po jego wejściu  16. otwarto ukryty w suficie otwór, przez który ciskając kamienie niby pioruny, zabito wodza. Następnie poćwiartowali ciała, a odcięte głowy wyrzucili tym, którzy zostali na zewnątrz.  17. I za to wszystko niech będzie uwielbiony nasz Bóg, który wydał złoczyńców na śmierć!  18. Mając zamiar świętować oczyszczenie świątyni dwudziestego piątego dnia miesiąca Kislew, uznaliśmy za konieczne powiadomić was, abyście wy także obchodzili Święto Namiotów i ognia, który pojawił się, kiedy Nehemiasz po odbudowaniu świątyni i ołtarza złożył ofiary.  19. Kiedy bowiem nasi ojcowie zostali uprowadzeni do Persji, pobożni kapłani wzięli ogień z ołtarza i potajemnie ukryli go w pustej studni. Miejsce to zabezpieczyli tak, aby nikt o nim nie wiedział.  20. Po upływie wielu lat spodobało się Bogu, aby król Persji posłał Nehemiasza. Wtedy wysłał on po ogień potomków kapłanów, którzy go ukryli. Oni jednak donieśli nam, że zamiast ognia znaleźli tłustą wodę. Nehemiasz nakazał im zaczerpnąć jej i przynieść.  21. Gdy przygotowano, co konieczne do składania ofiar, rozkazał kapłanom polać tą wodą drewna i to, co na nich leżało.  22. Uczynili tak. A gdy po pewnym czasie zaświeciło słońce, uprzednio zakryte chmurami, zapłonął tak wielki ogień, że wszyscy byli zdumieni.  23. Podczas spalania się ofiary, kapłani modlili się razem ze wszystkimi. Jonatan zaczynał, a pozostali wraz z Nehemiaszem odpowiadali.  24. Modlili się tak: «PANIE, JAHWE Boże, Stwórco wszystkiego, budzący trwogę, mocny, sprawiedliwy i miłosierny, jedyny Królu i Dobroczyńco!  25. Tylko Ty jesteś hojny. Tylko Ty jesteś sprawiedliwy, wszechmocny i wieczny. Ty wybawiłeś Izraela od wszelkiego zła. Ty wybrałeś naszych ojców i ich uświęciłeś.  26. Przyjmij ofiarę za twój cały lud Izraela. Strzeż swojej własności i uświęć ją.  27. Zgromadź naszą diasporę. Uwolnij tych, którzy służą innym narodom. Spójrz na wzgardzonych i wyśmiewanych. Niech poganie przekonają się, że Ty jesteś naszym Bogiem.  28. Ześlij karę na tych, którzy nas uciskają, i na tych, którzy zuchwale nas znieważają.  29. Utwierdź swój lud na twoim świętym miejscu, jak powiedział Mojżesz».  30. W tym czasie kapłani śpiewali hymny.  31. Gdy to, co było złożone w ofierze, spaliło się, Nehemiasz nakazał resztą wody polać większe kamienie.  32. Kiedy tak uczyniono, zapalił się płomień, który został pochłonięty przez jaśniejsze światło z ołtarza.  33. Wydarzenie to stało się głośne i także królowi Persów doniesiono, że w miejscu, w którym uprowadzeni kapłani ukryli ogień, pojawiła się woda, a ludzie z otoczenia Nehemiasza oczyścili nią ofiary.  34. Król po zbadaniu całej sprawy ogrodził to miejsce i wzniósł tam świątynię.  35. Przynosiła ona królowi znaczne dochody, a on rozdawał je tym, których darzył łaską.  36. Towarzysze Nehemiasza nazwali tę wodę „neftar”, co oznacza „oczyszczenie”, lecz przez wielu zwana jest też „neftai”. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org