Biblia Paulistów, 2016

Ewangelia Marka

Autor:
Jan Marek (bliski współpracownik apostoła Piotra).
Czas:
Ok. 55 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym.
Cel:
Przedstawienie zdarzeń z życia i działalności Pana Jezusa Chrystusa, głoszonych przez apostoła Piotra.
Temat:
Jezus Chrystus Synem Bożym, Zbawcą i przykładem sługi.

Rozdział 1

1. Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.  2. Tak napisał prorok Izajasz: Oto wysyłam mojego posłańca przed Tobą, aby przygotował Twoją drogę.  3. Głos, który woła na pustyni: Przygotujcie drogę Pana! Wyprostujcie Jego ścieżki!  4. Jan chrzcił na pustyni i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów.  5. Przychodzili do niego ludzie z całej judejskiej krainy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy; wyznawali swoje grzechy, a on chrzcił ich w rzece Jordan.  6. Jan nosił ubranie z wielbłądziej sierści i skórzany pas na biodrach. Żywił się szarańczą i miodem dzikich pszczół.  7. Głosił: „Idzie za mną potężniejszy ode mnie, a ja nie jestem godny, aby schylić się i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów.  8. Ja ochrzciłem was wodą, a On będzie was chrzcił Duchem Świętym”.  9. Wtedy przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordanie.  10. Zaraz po tym, kiedy wychodził z wody, ujrzał niebo otwarte i Ducha, który zstępował na Niego jakby gołębica.  11. I rozległ się głos z nieba: „Ty jesteś moim Synem umiłowanym, Ciebie upodobałem sobie”.  12. Zaraz też Duch wyprowadził Go na pustynię,  13. gdzie przez czterdzieści dni był kuszony przez szatana. Przebywał tam wśród dzikich zwierząt, a aniołowie Mu służyli.  14. Kiedy Jan został uwięziony, Jezus przybył do Galilei, głosząc Ewangelię Bożą.  15. Mówił: „Czas się wypełnił” i „Nadchodzi już królestwo Boże! Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.  16. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, zobaczył Szymona i Andrzeja, brata Szymona, jak zarzucali sieci w jezioro; byli bowiem rybakami.  17. Jezus powiedział do nich: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi”.  18. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.  19. A gdy uszedł nieco dalej, zobaczył Jakuba, syna Zebedeusza, i jego brata Jana. Oni też byli w łodzi i naprawiali sieci.  20. Zaraz ich powołał, a oni zostawili w łodzi swego ojca, Zebedeusza, razem z najemnikami i poszli za Nim.  21. Przyszli do Kafarnaum. W szabat wszedł zaraz do synagogi i nauczał.  22. Jego nauka budziła zdziwienie: uczył ich bowiem jak ten, który ma moc, a nie jak nauczyciele Pisma.  23. Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zawołał on:  24. „Co mamy z Tobą wspólnego, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić! Wiem, kim jesteś: Świętym Boga”.  25. A Jezus stanowczo mu nakazał: „Milcz i wyjdź z niego!”.  26. Wtedy duch nieczysty, wstrząsając gwałtownie tym człowiekiem i krzycząc donośnym głosem, wyszedł z niego.  27. Wszystkich ogarnęło zdumienie, tak iż jeden drugiego pytał: „Co to jest? Jakaś nowa nauka z mocą! Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne”.  28. I szybko rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej krainie galilejskiej.  29. Wprost z synagogi udał się z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja.  30. A teściowa Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej.  31. On podszedł, wziął teściową za rękę i podniósł. Wtedy gorączka ustąpiła, a ona usługiwała im.  32. Z nastaniem wieczora, gdy słońce już zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych.  33. Całe miasto zgromadziło się u drzwi.  34. Uzdrowił wielu, których nękały rozmaite choroby, i wyrzucił wiele demonów; lecz nie pozwalał demonom mówić, ponieważ Go znały.  35. Nad ranem, jeszcze przed świtem, wstał i wyszedł na miejsce odludne, i tam się modlił.  36. A Szymon i ci, którzy z nim byli, poszli Go szukać.  37. Kiedy Go znaleźli, powiedzieli Mu: „Wszyscy Cię szukają”.  38. A On im odpowiedział: „Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam nauczał, po to bowiem wyszedłem”.  39. I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając demony.  40. Wtedy podszedł do Niego trędowaty, upadł na kolana i prosił: „Jeżeli chcesz, możesz mnie oczyścić”.  41. Ulitował się, wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział: „Chcę, bądź oczyszczony”.  42. I natychmiast trąd ustąpił. Został oczyszczony.  43. Jezus stanowczo mu przykazał i zaraz go odprawił,  44. mówiąc: „Pamiętaj, nie mów nic o tym nikomu, lecz idź, pokaż się kapłanowi, a na świadectwo dla nich złóż za swoje oczyszczenie ofiarę, zgodnie z nakazem Mojżesza”.  45. Lecz on wyszedł i zaczął opowiadać wokoło o tym wydarzeniu. Dlatego Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach ustronnych. Ludzie natomiast schodzili się do Niego ze wszystkich stron. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org