Biblia Paulistów, 2016

List do Tytusa

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 56 lub 58 lat).
Czas:
Ok. 64 lub 66 r. po Chr.
Miejsce:
Korynt (?).
Cel:
Przekazanie podstawowych zasad organizowania i prowadzenia lokalnych wspólnot kościelnych.
Temat:
Zbawienie i duchowa odnowa podstawą organizacji wspólnoty, życia osobistego i społecznego.

Rozdział 1

1. Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa w służbie wiary tych, których Bóg wybrał. Mam dać im poznać prawdę o pobożności,  2. opartą na nadziei życia wiecznego. Bóg, który nikogo nie zwodzi, obiecał je przed wiekami.  3. On w stosownych czasach objawił swoje słowo przez nauczanie, które zostało mi powierzone z nakazu Boga, naszego Zbawiciela.  4. Do Tytusa, prawdziwego dziecka we wspólnej wierze: łaska i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Zbawiciela.  5. Zostawiłem cię na Krecie, abyś uporządkował resztę spraw i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci poleciłem.  6. Każdy z nich powinien być bez zarzutu, mąż jednej żony, mający dzieci wierzące, a nie oskarżane o rozwiązłość i nieposłuszeństwo.  7. Trzeba bowiem, aby biskup, który zarządza w imieniu Boga, był bez zarzutu. Nie może on być pyszny, gwałtowny, skłonny do pijaństwa i awantur, chciwy brudnego zysku.  8. Lecz niech będzie gościnny, kochający dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, opanowany.  9. Niech trzyma się przekazanego mu słowa wiary, tak aby potrafił zarówno umacniać tych, którzy trwają w zdrowej nauce, jak i wykazywać błąd tym, którzy się jej sprzeciwiają.  10. Jest bowiem wielu nieposłusznych, opowiadających głupstwa i zwodzicieli. Wywodzą się oni zwłaszcza spośród obrzezanych.  11. Takim trzeba zamknąć usta, gdyż dla niegodziwego zysku niszczą całe rodziny, nauczając niewłaściwych rzeczy.  12. Jeden z nich, ich własny wieszcz, powiedział: „Kreteńczycy to zawodowi kłamcy, złe bestie, brzuchy leniwe”.  13. To świadectwo jest prawdziwe. Właśnie dlatego upominaj ich surowo, aby zostali uzdrowieni w wierze,  14. a nie zwracali się ku żydowskim opowieściom i nakazom ludzi odrzucających prawdę.  15. Wszystko jest czyste dla tych, którzy są czyści. Przeciwnie, nic nie jest czyste dla zepsutych i niewierzących, ponieważ ich umysł i ich sumienie są zepsute.  16. Twierdzą oni, że znają Boga, a przeczą temu czynami. Tacy budzą odrazę, buntują się i są niezdolni do jakiegokolwiek dobrego czynu. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org