Biblia Paulistów, 2016

List do Filemona

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 52 lata).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym, areszt domowy.
Cel:
Utorowanie drogi powrotnej zbiegłemu, a następnie nawróconemu niewolnikowi, Onezymosowi, do jego pana Filemona.
Temat:
Pojednanie z Bogiem jako otwarcie nowego rozdziału we wzajemnych stosunkach między braćmi w wierze.

Rozdział 1

1. Paweł, więzień Chrystusa Jezusa, i brat Tymoteusz do umiłowanego Filemona, naszego współpracownika,  2. do naszej siostry Apfii, do Archipa, naszego towarzysza, i do Kościoła w twoim domu:  3. łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa.  4. Dziękuję Bogu zawsze, gdy wspominam cię w moich modlitwach,  5. bo słyszę o twojej wierze i miłości, jaką żywisz ku Panu Jezusowi i wszystkim świętym.  6. Niech wspólna wiara doprowadzi cię do poznania wszelkiego dobra, które jest w nas dzięki Chrystusowi.  7. Uradowała mnie bardzo i umocniła twoja miłość. Przez ciebie, bracie, serca świętych doznały pokrzepienia.  8. Chociaż mam pełną swobodę nakazywać ci to, co stosowne,  9. wolę jednak prosić cię w imię miłości, bo taki już jestem ja, Paweł, starzec, a teraz i więzień Chrystusa Jezusa.  10. Wstawiam się za moim dzieckiem, które zrodziłem w więzieniu, za Onezymem.  11. Przedtem był on dla ciebie nieużyteczny, teraz jest pomocą zarówno dla ciebie, jak i dla mnie.  12. Jego, to jest moje serce, odsyłam do ciebie.  13. Miałem zamiar zatrzymać go przy sobie, aby usługiwał mi zamiast ciebie, gdy noszę więzy dla Ewangelii.  14. Nie chciałem jednak postanawiać czegokolwiek bez twojej zgody, aby twój dobry czyn nie brał się z przymusu, lecz z własnej woli.  15. Może po to oddalił się od ciebie na pewien czas, żebyś go z powrotem odzyskał na zawsze.  16. Ale już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika - jako umiłowanego brata: mojego w sposób szczególny, lecz tym bardziej twojego zarówno w tym życiu, jak i w Panu.  17. Jeśli więc poczuwasz się do łączności ze mną, przyjmij go, jak mnie.  18. A jeśli w czymkolwiek cię obraził lub jest ci coś winien, policz to na mój rachunek.  19. Ja, Paweł - piszę to własnoręcznie - ja zapłacę. Nie wspominam ci już, że to ty jesteś mi winien i to samego siebie.  20. Tak, bracie! Oddaj mi tę przysługę w Panu. Pokrzep moje serce w Chrystusie.  21. Pewny twojego posłuszeństwa piszę do ciebie, wiedząc, że zrobisz jeszcze więcej, niż mówię.  22. Proszę cię też, abyś przygotował mi mieszkanie, gdyż mam nadzieję, że dzięki waszym modlitwom Bóg odda mnie wam.  23. Pozdrawia cię Epafras, który w Chrystusie Jezusie razem ze mną przebywa w więzieniu,  24. oraz moi współpracownicy: Marek, Arystarch, Demas, Łukasz.  25. Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z waszym duchem. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org