Biblia Paulistów, 2016

I Księga Samuela

Autor:
Samuel, Natan, Gad oraz inni autorzy i redaktorzy na przestrzeni wieków (na co może wskazywać 1Krn 29:29-30).
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: ok. 1122-1010 r. p. Chr., tj. od wydarzeń związanych z narodzinami Samuela do śmierci Saula; (2) mniejsze jednostki literackie mogą pochodzić z okresu Samuela, o dalszych redakcjach świadczy np. 1Sm 27:6.
Miejsce:
Ziemia Izraela.
Cel:
Ukazanie Bożego działania w okresie formowania się monarchii w Izraelu.
Temat:
Bóg i kształtowanie się monarchii w Izraelu.

Rozdział 1

1. W Rama, w górzystej krainie Efraima, w okolicy Suf, żył pewien człowiek imieniem Elkana. Był on synem Jerochama, ten zaś był synem Elihu, wnukiem Tochu, prawnukiem Sufa Efratejczyka.  2. Człowiek ów poślubił dwie żony: jednej było na imię Anna, a drugiej Peninna. Peninna miała dzieci, natomiast Anna była bezdzietna.  3. Człowiek ten co roku pielgrzymował ze swojego miasta do Szilo, aby tam oddać cześć JAHWE Zastępów i złożyć ofiary. W Szilo służyli JAHWE jako kapłani dwaj synowie Helego, Chofni i Pinchas.  4. Pewnego razu Elkana, po tym jak złożył ofiarę, dał swojej żonie Peninnie, każdemu z jej synów i każdej z jej córek po kawałku mięsa ze zwierzęcia ofiarnego.  5. Annie zaś dał podwójną porcję, gdyż bardzo ją kochał, chociaż JAHWE nie udzielił jej daru macierzyństwa.  6. Peninna zaś, druga żona, nieustannie sprawiała Annie ból i upokarzała ją z tego powodu, że JAHWE nie dał jej dzieci.  7. Takie upokorzenia powtarzały się co roku, kiedy Anna pielgrzymowała do domu JAHWE. Gdy pewnego razu Anna zaczęła płakać i nie chciała jeść,  8. jej mąż Elkana odezwał się do niej: „Anno, czemu płaczesz? Dlaczego nie chcesz jeść? Dlaczego zbolałe jest twoje serce? Czyż ja nie jestem dla ciebie więcej wart niż dziesięciu synów?”.  9. Po skończonym posiłku Anna udała się w stronę wejścia do świątyni JAHWE, gdy tymczasem kapłan Heli siedział na krześle przy progu świątyni.  10. Jej serce było bardzo zbolałe. Zaczęła więc modlić się do JAHWE i głośno płakać.  11. Złożyła też uroczysty ślub, mówiąc: „JAHWE Zastępów, jeśli łaskawie spojrzysz na udrękę Twojej służebnicy, wspomnisz na mnie i nie zapomnisz o Twojej służebnicy, i obdarzysz Twoją służebnicę synem, to ja oddam go JAHWE na zawsze. Jego włosy nigdy nie będą przycinane”.  12. Anna długo się modliła w obecności JAHWE. Heli zaś pilnie ją obserwował  13. i widział, jak poruszały się jej wargi, ale nie słyszał jej głosu, gdyż Anna modliła się w głębi serca. Heli więc pomyślał, że jest pijana  14. i rzekł do niej: „Długo jeszcze będziesz w tym stanie upojenia? Idź wytrzeźwieć gdzie indziej!”.  15. Anna odpowiedziała: „Ależ mój panie! Nie piłam wina ani moszczu. Jestem tylko udręczoną kobietą i wylewałam moją gorycz w obecności JAHWE.  16. Nie uważaj twojej służebnicy za kobietę zepsutą! Z nadmiaru smutku i bólu tak się zachowałam”.  17. Heli jej rzekł: „Idź w pokoju! A Bóg Izraela niechaj ci udzieli tego, o co Go prosiłaś!”.  18. „I ty bądź życzliwy dla twojej służebnicy!” - powiedziała Anna, po czym odeszła, posiliła się i jej twarz się rozpogodziła.  19. Nazajutrz wczesnym rankiem Elkana i jego rodzina pokłonili się nisko JAHWE i wyruszyli w drogę powrotną do swojego domu w Rama. Elkana współżył ze swoją żoną Anną, a JAHWE wspomniał na nią.  20. Anna poczęła i gdy nadszedł czas rozwiązania, urodziła syna. Nadała mu imię Samuel, gdyż mówiła: „Uprosiłam go u JAHWE”.  21. Jej mąż Elkana i cała rodzina udali się znowu na pielgrzymkę, aby złożyć JAHWE doroczną ofiarę i wypełnić złożone śluby.  22. Anna natomiast nie poszła, gdyż mówiła do swojego męża: „Kiedy przestanę karmić chłopca, wtedy zaprowadzę go do Szilo i przedstawię JAHWE, aby już tam pozostał na zawsze”.  23. Elkana odpowiedział: „Rób jak uważasz! Zostań w domu, aż go wykarmisz! Oby tylko JAHWE spełnił swoją obietnicę!”. Anna więc została i karmiła swojego synka do czasu, aż go odstawiła od piersi.  24. Kiedy Anna przestała go karmić, przyprowadziła go do domu JAHWE, do Szilo. Wzięła też trzyletniego cielca, jedną efę mąki i skórzany worek z winem. Chłopiec zaś był jeszcze całkiem mały.  25. Cielca złożyli na ofiarę, a chłopca zaprowadzili do Helego.  26. Wtedy Anna powiedziała: „Proszę, mój panie! Na twoje życie, mój panie! To ja jestem tą kobietą, która stała tu z tobą i modliła się do JAHWE.  27. Modliłam się o tego chłopca, a JAHWE udzielił mi tego, o co Go prosiłam.  28. Teraz ja oddaję go JAHWE na zawsze. Zwie się «oddany PANU»”. Po tym wszystkim pokłonili się JAHWE twarzą do ziemi. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org