Nowy Testament Dosłowny EIB

List Jakuba

Autor:
Jakub, brat Pański.
Czas:
Ok. 47-49 r. po Chr.
Miejsce:
Jerozolima.
Cel:
Przekazanie podstawowych zasad wiary i życia we wspólnocie kościoła oraz w społeczeństwie.
Temat:
Wiara bez uczynków jest martwa.

Rozdział 1

1. Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, do dwunastu pokoleń, które są w diasporze: Pozdrowienia!  2. Za najwyższą radość uważajcie, bracia moi, gdy spadają na was różnorodne próby,  3. wiedząc, że doświadczanie waszej wiary sprawia wytrwałość,  4. wytrwałość zaś niech prowadzi do dzieła doskonałego, abyście byli doskonali i nienaganni, niemający żadnych braków.  5. A jeśli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który wszystkim daje szczodrze i bez wypominania, a będzie mu dana.  6. Niech jednak prosi z wiarą, bez powątpiewania; kto bowiem wątpi, przypomina falę morską, przez wiatr gnaną i rzucaną.  7. Bo taki człowiek niech nie myśli, że coś od Pana otrzyma -  8. człowiek o rozdwojonej duszy, niestały na żadnej ze swoich dróg.  9. Niech zaś brat ubogi chlubi się swoim wywyższeniem,  10. bogaty natomiast swoim poniżeniem, że przeminie jak kwiat trawy.  11. Bo wzeszło słońce wraz ze skwarem i wysuszyło trawę, kwiat jej opadł i piękno jego wyglądu przepadło; podobnie zwiędnie bogaty w swoich przedsięwzięciach.  12. Szczęśliwy człowiek, który trwa mimo próby, bo gdy stanie się doświadczony, posiądzie wieniec życia, obiecany tym, którzy Go kochają.  13. Niech nikt, kto przechodzi próbę, nie mówi: Moja próba pochodzi od Boga; Bóg bowiem jest niepodatny na próby ze strony złych rzeczy, sam też nikogo nie [w ten sposób] nie doświadcza.  14. Każdy natomiast jest próbowany przez własne żądze, które go pociągają i nęcą;  15. potem żądza, gdy zacznie się rozwijać, rodzi grzech, a gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć.  16. Nie dajcie się zwieść, bracia moi ukochani.  17. Każdy dobry podarunek i wszelki dar doskonały zstępuje z góry od Ojca światłości; u którego nie istnieje żadna zmienność lub cień poruszenia.  18. Gdy zechciał, zrodził nas Słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwszym plonem Jego stworzeń.  19. Już [to] wiecie, bracia moi ukochani; każdy zaś człowiek niech będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu.  20. Bo gniew człowieka nie wykonuje sprawiedliwości Boga.  21. Dlatego odrzućcie wszelką plugawość i obfitość złości i z łagodnością przyjmijcie zasiane w was Słowo, które jest w stanie zbawić wasze dusze.  22. Bądźcie zaś wykonawcami Słowa, a nie tylko słuchaczami, oszukującymi samych siebie.  23. Bo kto jest słuchaczem Słowa, a nie wykonawcą, ten podobny jest do człowieka, który w zwierciadle przygląda się swemu naturalnemu obliczu;  24. bo przypatrzył się sobie i odszedł, i zaraz zapomniał, jakim jest.  25. Kto jednak wniknął w doskonałe prawo wolności i trwa w nim, nie jest słuchaczem, który zapomina, lecz wykonawcą dzieła; ten będzie szczęśliwy w swoim działaniu.  26. Jeśli ktoś sądzi, że jest bogobojny, lecz nie powściąga swego języka, lecz oszukuje swoje serce, tego bogobojność jest próżna.  27. Czystą i nieskazitelną bogobojnością u Boga i Ojca jest to: nieść pomoc sierotom i wdowom w ich ucisku i strzec się splamienia ze strony świata. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Polish Bible 2018 – Przekład dosłowny Nowego Przymierza Wydanie pierwsze 2018
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018 Polish — Polski

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org