Nowy Testament Popowskiego

Ewangelia Mateusza

Rozdział 11

1. Kiedy Jezus przestał dawać wskazania swoim dwunastu uczniom, odszedł stamtąd, by nauczać i głosić w ich miastach.  2. Jan usłyszawszy w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów do Niego z pytaniem:  3. „Czy Ty jesteś tym Przybywającym, czy też czekać mamy na innego?”  4. Jezus w odpowiedzi rzekł im: „Idźcie i powiadomcie Jana o tym, co właśnie słyszycie i co widzicie:  5Niewidomi wzrok odzyskują, a niewładni w nogach chodzą; trędowaci doznają oczyszczenia, a głusi słyszą; umarli powstają, a ubodzy otrzymują ewangelię.  6A błogosławiony, kto się nie potknie z mojego powodu”.  7. Gdy oni już odchodzili, zaczął Jezus mówić o Janie do tłumów: „Co wyszliście oglądać na pustkowiu? Trzcinę przez wiatr kołysaną?...  8No, co wyszliście zobaczyć!? Człowieka odzianego w miękkie szaty? Przecież ci, co miękkie szaty noszą, w domach królewskich przebywają.  9No więc, co wyszliście zobaczyć!? Proroka? — Tak, mówię wam, nawet więcej niż proroka.  10On jest tym, o którym napisano: Oto ja wysyłam mojego posłańca przed Tobą, On przygotuje przed Tobą Twoją drogę.  11Tak, mówię wam: wśród narodzonych z kobiet nie powstał większy od Jana Chrzciciela; lecz nawet ktoś mniejszy w królestwie niebieskim większy jest od niego.  12Od dni Jana Chrzciciela do tej pory królestwo niebieskie doznaje naporu i ludzie mocni je zdobywają.  13Bo wszyscy Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana.  14A jeśli chcecie przyjąć, to on jest Eliaszem, który miał przyjść.  15Kto ma uszy, niech słucha!  16Z kim mógłbym porównać to pokolenie? Podobne jest do dzieci, które przebywają na placach. Przygadują one kolegom,  17mówiąc: Zaczęliśmy wam przygrywać, a nie zatańczyliście; zaczęliśmy lamentować, a nie biadaliście.  18Bo przyszedł Jan, nie je ani nie pije, a mówią: Ma demona.  19Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a mówią: To żarłok i pijak, przyjaciel poborców i grzeszników. A jednak mądrość okazuje się sprawiedliwa poprzez swoje czyny”.  20. Wtedy zaczął ganić te miasta, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że nie podjęły pokuty:  21„Biada ci, Korazin! Biada ci, Betsaido! Gdyby w Tyrze i Sydonie dokonały się te cudy, które się u was dokonały, to już dawno zaczęłyby pokutować w worach i popiele.  22Lecz mówię wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dniu sądu niż wam.  23I ty, Kafarnaum, czy aż do nieba się wyniesiesz? — Aż do dna otchłani się poniżysz!!! Gdyby bowiem w Sodomie dokonały się te cudy, które się w tobie spełniły, zachowałaby się aż do dziś.  24Lecz zapewniam was, że sodomskiej ziemi lżej będzie w dniu sądu niż tobie”.  25. W tym to czasie Jezus, kolejny raz przemawiając, powiedział: „Uwielbiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed uczonymi i mądrymi, a odsłoniłeś małym.  26Tak, Ojcze, bo tak Ci się podobało.  27Ojciec mój wszystko mnie przekazał. A nikt nie zna Syna z wyjątkiem Ojca, ani Ojca nikt nie zna z wyjątkiem Syna i tego, komu Syn zechce odsłonić.  28Przyjdźcie do mnie wszyscy ciężko pracujący i mocno obarczeni, a ja wam przyniosę ulgę.  29Weźcie na siebie moje jarzmo i nauczcie się ode mnie, że jestem łagodny i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla dusz swoich.  30Moje jarzmo jest miłe, a mój ciężar lekki”. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org