Nowy Testament Popowskiego

Ewangelia Mateusza

Rozdział 7

1Nie osądzajcie, a nie będziecie osądzeni;  2bo jakim osądem sądzicie, takim zostaniecie osądzeni, i jaką miarą mierzycie, taką i wam zostanie wymierzone.  3Dlaczego patrzysz na ość w oku twojego brata, a w swoim oku drąga nie zauważasz?  4Lub jak możesz swojemu bratu mówić: Pozwól, niech usunę tę ość z twojego oka, a oto w twoim oku drąg!?  5Obłudniku, najpierw wyrzuć drąg ze swojego oka i wtedy w pełni przejrzysz do tego, by usunąć ość z oka twojego brata.  6Nie dajcie tego, co święte, psom, ani nie rzucajcie swych pereł przed świnie, by ich nie podeptały swoimi nogami i was, obróciwszy się, nie rozszarpały.  7Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a zostanie wam otworzone.  8Bo każdy, kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a pukającemu zostanie otworzone.  9Czyż jest wśród was taki człowiek, który, gdy syn o chleb go poprosi, poda mu kamień?  10Albo gdy o rybę poprosi, czy poda mu węża?  11Jeśli zatem wy potraficie, choć zepsuci jesteście, dawać swym dzieciom dobre dary, to o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, proszącym Go.  12Tak wszystko ludziom czyńcie, jak chcielibyście, aby wam czynili. Bo to jest właśnie Prawo i Prorocy.  13Wchodźcie przez ciasną bramę, bo przestronna brama i szeroka ta droga, która wiedzie do zguby, a wielu jest tych, którzy przez nią wchodzą.  14Jakże ciasna brama i wąska droga wiodąca do życia! Nieliczni są ci, którzy ją znajdują.  15Miejcie się na baczności przed fałszywymi prorokami. Oni przychodzą do was w przebraniu owczym, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami.  16Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z cierni lub figi z ostów?  17Tak właśnie każde dobre drzewo rodzi dobre owoce, a drzewo zagrzybione rodzi owoce zepsute.  18Nie może dobre drzewo rodzić zepsutych owoców, ani drzewo zagrzybione rodzić dobrych owoców.  19Każde drzewo, które nie rodzi dobrego owocu, jest wycinane i wrzucane do ognia.  20Tak zatem poznacie ich po ich owocach.  21Nie każdy wołający do mnie: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz spełniający wolę mojego Ojca, który jest w niebie.  22Wielu będzie wołać do mnie w owym dniu: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy, używając Twego imienia!? I czyż nie Twoim imieniem wyrzucaliśmy demony!? I nie z Twoim imieniem czyniliśmy wiele cudów?  23Jednak wtedy oświadczę im: Nigdy was nie poznałem; odejdźcie ode mnie popełniający nieprawość.  24Otóż każdy, kto słucha tych moich słów i wykonuje je, stanie się podobny do człowieka mądrego, który swój dom zbudował na skale.  25Spadła ulewa, i ruszyły potoki, i wichry zadęły, i rzuciły się na ten dom — a nie zawalił się, bo na skale ma swoje fundamenty.  26A każdy słuchający tych moich słów, a nie wykonujący ich, stanie się podobny do człowieka głupiego, który swój dom zbudował na piasku.  27Spadła ulewa i ruszyły potoki, i wichry zadęły, i uderzyły w ten dom — i zawalił się, a upadek jego był wielki”.  28. Gdy Jezus skończył te słowa, tłumy były zdumione Jego nauką.  29. Uczył ich bowiem jak mający władzę, a nie jak ich uczeni w Piśmie. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org