Nowy Testament Popowskiego

Ewangelia Marka

Autor:
Jan Marek (bliski współpracownik apostoła Piotra).
Czas:
Ok. 55 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym.
Cel:
Przedstawienie zdarzeń z życia i działalności Pana Jezusa Chrystusa, głoszonych przez apostoła Piotra.
Temat:
Jezus Chrystus Synem Bożym, Zbawcą i przykładem sługi.

Rozdział 1

1. Początek ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.  2. Zgodnie z tym, co jest napisane u proroka Izajasza: „Oto wysyłam swojego anioła przed Tobą, aby przygotował Twoją drogę.  3. Oto głos wołającego na pustkowiu: Przygotujcie drogę Pana! Wyrównajcie Jego ścieżki!”,  4. wystąpił Jan Chrzciciel na pustkowiu i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów.  5. Szedł do niego cały judejski kraj i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy. Wyznając swoje grzechy, przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordanie.  6. Jan miał odzienie z wielbłądziej sierści, a na swoich biodrach skórzany pas. Szarańczą się żywił i polnym miodem.  7. Jak herold wołał: „Idzie za mną mocniejszy ode mnie! Nie jestem godny, aby się schylić i rozwiązać rzemień Jego sandałów.  8. Ja ochrzciłem was wodą, On was ochrzci w Duchu Świętym”.  9. W tym czasie przyszedł Jezus z galilejskiego Nazaretu i przyjął od Jana chrzest w Jordanie.  10. Gdy tylko wyszedł z wody, zobaczył, jak otwierają się niebiosa i Duch jako gołębica zstępuje na Niego.  11. Rozległ się wtedy z nieba głos: „Ty jesteś moim Synem umiłowanym. W Tobie złożyłem swoje postanowienia”.  12. Zaraz potem ten Duch odwołał Go na pustkowie.  13. Był na pustkowiu przez czterdzieści dni, kuszony przez szatana. Przebywał tam wśród dzikiej zwierzyny, a aniołowie usługiwali Mu.  14. A kiedy Jan został wydany, Jezus udał się do Galilei, występując jako herold ewangelii Boga.  15. Mówił: „Czas się wypełnił. Już blisko jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie tej radosnej nowinie”.  16. Idąc nad Jeziorem Galilejskim, zobaczył Szymona i Andrzeja, Szymonowego brata, zarzucających sieci na jeziorze. Byli bowiem rybakami.  17. Jezus powiedział do nich: „Chodźcie ze mną, a sprawię, że staniecie się rybakami łowiącymi ludzi”.  18. Z miejsca zostawili sieci i udali się za Nim.  19. Gdy poszedł trochę dalej, zobaczył Jakuba, [syna] Zebedeusza, i jego brata, Jana. Oporządzali sieci w łodzi.  20. Od razu ich wezwał. Oni więc zostawili w łodzi swojego ojca, Zebedeusza, razem z najętymi robotnikami i poszli za Nim.  21. Przybyli do Kafarnaum. Tam wkrótce wszedł w szabat do synagogi i uczył.  22. Byli zdziwieni Jego nauką, bo pouczał ich jak ktoś mający władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.  23. Nagle w tej ich synagodze pewien człowiek dostał się pod wpływ nieczystego ducha. Zaczął z wrzaskiem  24. wołać: „Co się tu do nas wtrącasz, Jezusie z Nazaretu!? Przyszedłeś nas zniszczyć!? Wiem, ktoś Ty: Święty Boga!!!”  25. Jezus skarcił go mówiąc: „Zamilcz i wyjdź z niego”.  26. Rzucił nim duch nieczysty, krzyknął wielkim głosem i wyszedł z niego.  27. Wszyscy byli tym tak zdumieni, że zastanawiali się między sobą mówiąc: „Co to jest? To nowa nauka, oparta na jakiejś mocy! Nawet nieczystym duchom wydaje rozkazy i słuchają Go”.  28. I wieść o Nim prędko dotarła do każdego miejsca w całej galilejskiej krainie.  29. Bezpośrednio po wyjściu z synagogi udali się do domu Szymona i Andrzeja, a z nimi Jakub i Jan.  30. Teściowa Piotra leżała w gorączce. Zaraz Mu o niej powiedzieli.  31. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę. Gorączka opuściła ją, a ona im usługiwała.  32. Wieczorem, gdy zaszło słońce, znoszono do Niego wszystkich chorych i opętanych.  33. Całe miasto zebrało się u drzwi.  34. Uzdrowił wielu cierpiących na różne choroby i usunął wiele demonów. A demonom mówić nie pozwolił, bo znały Go.  35. Wcześnie rano, gdy jeszcze było ciemno, wyszedł i udał się na miejsce ustronne. Tam się modlił.  36. Szymon i ci, co z nim byli, poszli Go odszukać.  37. Gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: „Wszyscy Cię szukają”.  38. Odezwał się do nich: „Chodźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam spełnił posłanie herolda. Po to bowiem przyszedłem”.  39. I szedł po całej Galilei, nawołując w ich synagogach i wyrzucając demony.  40. Zbliżył się tam do Niego trędowaty, błagał Go, klękał na kolana i mówił do Niego: „Jeśli Ty zechcesz, potrafisz mnie oczyścić”.  41. Zdjęty litością wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział mu: „Chcę, stań się czysty”.  42. Z miejsca trąd go opuścił i stał się czysty.  43. I zaraz surowo mu przykazując, oddalił go.  44. Powiedział mu jeszcze: „Uważaj, nikomu o niczym nie mów, ale idź, pokaż się kapłanowi i za oczyszczenie złóż na ofiarę to, co nakazał Mojżesz. [Będzie] dla nich świadectwem”.  45. On tymczasem zaczął po odejściu publicznie rozgłaszać i rozpowiadać o tym wydarzeniu, tak że [Jezus] nie mógł już otwarcie wejść do żadnego miasta, lecz zatrzymywał się na zewnątrz w miejscach odosobnionych. Mimo to przychodzono do niego ze wszystkich stron. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org