Nowy Testament Popowskiego

Dzieje Apostolskie

Autor:
Łukasz, autor Ewangelii.
Czas:
Ok. 63-65 r. po Chr.
Miejsce:
Nieznane.
Cel:
Ukazanie misji jako kontynuacji dzieła rozpoczętego przez Pana Jezusa Chrystusa.
Temat:
Napełnieni Duchem Świętym ludzie kontynuatorami dzieła Pana Jezusa Chrystusa.

Rozdział 1

1. Pierwszą księgę, Teofilu, napisałem o wszystkim, co Jezus uczynił i czego uczył od początku  2. aż do dnia, w którym po przekazaniu za pośrednictwem Ducha Świętego poleceń wybranym przez siebie apostołom został uniesiony.  3. Po swej męce dał im wiele dowodów, że znowu jest żywy. Pozwalał się im oglądać przez dni czterdzieści i mówił o królestwie Boga.  4. Kiedy był razem z nimi, polecił im nie opuszczać Jerozolimy, lecz czekać na Obietnicę Ojca, „o której tak słyszeliście ode mnie:  5Jan chrzcił wodą, wy natomiast po niewielu tych dniach otrzymacie chrzest w Duchu Świętym”.  6. Gdy więc się zebrali, zapytali Go mówiąc: „Panie, czy to właśnie teraz przywrócisz królestwo Izraelowi?”  7. Odpowiedział im: „Nie do was należy poznanie czasu i chwili, które Ojciec wyznaczył swą władzą.  8Ale otrzymacie moc, gdy przyjdzie do was Duch Święty. I będziecie moimi świadkami w Jeruzalem, i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”.  9. Po tych słowach uniósł się w ich obecności i obłok Go zabrał sprzed ich oczu.  10. Kiedy odchodził, a oni pilnie patrzyli ku niebu, stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach  11. i powiedzieli: „Galilejczycy, dlaczego tu stoicie, patrząc w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, powróci tak, jak widzieliście, gdy odchodził ku niebu”.  12. Wrócili wtedy do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest tuż przy Jeruzalem w odległości drogi szabatowej.  13. A gdy przybyli, weszli do górnej izby i tam przebywali: Piotr, i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub [syn] Alfeusza, i Szymon Zelota, i Juda [syn] Jakuba.  14. Ci wszyscy trwali gorliwie na wspólnej modlitwie razem z kobietami, i z Maryją, matką Jezusa, i z Jego krewnymi.  15. W tych właśnie dniach wystąpił Piotr przed braćmi (a była to grupa ludzi zebrana w liczbie około stu dwudziestu) i powiedział:  16. „Bracia, musiało wypełnić się Pismo, w którym Duch Święty przepowiedział przez usta Dawida o Judaszu, przewodniku tych, którzy pojmali Jezusa.  17. A był on wcześniej zaliczony do nas i otrzymał udział w tym posługiwaniu.  18. Za zapłatę swojego przestępstwa nabył pole. A gdy spadł z góry, rozerwał się w połowie i wypłynęły całe jego wnętrzności.  19. Stało się to znane wszystkim mieszkańcom Jeruzalem, tak że to pole nazwano w ich języku Hakeldamach, to znaczy Pole Krwi.  20. Napisane jest bowiem w Księdze Psalmów: Niech jego dom stanie się pusty, niech nie będzie nikogo, kto by w nim zamieszkał; oraz: Urząd jego niech ktoś inny otrzyma.  21. Trzeba zatem, aby jeden z tych mężów, którzy przy nas się gromadzili przez cały czas, kiedy Pan Jezus chodził z nami,  22. poczynając od chrztu Janowego aż do dnia, w którym od nas był wzięty, aby został wraz z nami świadkiem Jego zmartwychwstania”.  23. Postawili więc dwóch: Józefa, nazywanego Barsabą, który miał przydomek Justus, i Macieja.  24. Po modlitwie powiedzieli: „O Panie, Znawco serc, wskaż jednego z tych dwóch, którego sobie wybrałeś,  25. aby zajął miejsce w posługiwaniu i posłannictwie, któremu Judasz się sprzeniewierzył, by pójść na miejsce wybrane przez siebie”.  26. I dali im losy. Los padł na Macieja. Został więc dobrany do jedenastu apostołów. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org