Nowy Testament Popowskiego

I List do Koryntian

Rozdział 6

1. Dlaczego ktoś z was, mając sprawę przeciw drugiemu, ośmiela się pozywać go do sądu przed niesprawiedliwymi, a nie przed świętymi?  2. Czy nie wiecie, że święci świat będą sądzić? A jeśli świat podlega waszemu sądowi, to czy nie jesteście właściwi do tak małych spraw?  3. Czy nie wiecie, że aniołów będziemy sądzić, a cóż dopiero sprawy życia codziennego?  4. Kiedy więc macie spory życia codziennego, to sadzacie [jako sędziów] takich, którzy w Kościele żadnego miejsca nie zajmują?  5. Mówię dla zawstydzenia was. To naprawdę nie ma wśród was nikogo mądrego, kto potrafiłby rozstrzygnąć sprawę brata swego?  6. Lecz oto brat procesuje się z bratem, i to przed niewierzącymi!  7. W ogóle już to jest dla was ujmą, że jakieś sądy macie między sobą! Dlaczego raczej nie przyjmujecie krzywdy? Dlaczego raczej nie znosicie grabieży?  8. Lecz właśnie wy wyrządzacie krzywdę i dopuszczacie się grabieży, i to na braciach!  9. Czy nie wiecie, że niesprawiedliwi nie będą dziedzicami królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwiąźli, ani homoseksualiści,  10. ani złodzieje, ani skąpcy, ani pijacy, ani złorzeczący, ani zdziercy nie będą dziedzicami królestwa Bożego.  11. I takimi niektórzy byliście. Lecz obmyliście się, lecz dostąpiliście uświęcenia, lecz przyjęliście usprawiedliwienie w imieniu Pana, Jezusa Chrystusa, i w Duchu Boga naszego.  12. „Wszystko mi wolno” — ale nie wszystko jest stosowne. „Wszystko mi wolno” — lecz ja nie dam się zniewolić przez cokolwiek.  13. „Pokarm dla brzucha, a brzuch dla pokarmu” — Bóg bezużytecznym uczyni i to, i to. Ciało nie jest dla rozpusty, lecz dla Pana, a Pan dla ciała;  14. Bóg i Pana wskrzesił i nas wskrzesi dzięki swej mocy.  15. Czy nie wiecie, że wasze ciała są członkami Chrystusa? Czy zatem, wziąwszy członki Chrystusa, uczynię je członkami rozpustnicy? — Nigdy!  16. Czy nie wiecie, że kto się łączy z rozpustnicą, jednym z nią staje się ciałem? Bo, jak jest napisane, „będą dwoje jednym ciałem”.  17. Kto natomiast łączy się z Panem, jest z Nim jednym duchem.  18. Brońcie się przed rozpustą! Każdy czyn grzeszny, którego dopuściłby się człowiek, spełnia się poza ciałem; kto natomiast dopuszcza się rozpusty, grzeszy na własnym ciele.  19. Czy nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią mieszkającego w was Ducha Świętego, którego macie od Boga, i że nie jesteście już swoją własnością?  20. Zostaliście kupieni za opłatą. A zatem otoczcie chwałą Boga w waszym ciele. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org