Nowy Testament Popowskiego

List Judy

Autor:
Juda, brat Pański.
Czas:
Ok. 65 r. po Chr.
Miejsce:
Ziemia Izraela.
Cel:
Ostrzeżenie wierzących przed fałszywymi nauczycielami.
Temat:
Walka o wiarę.

Rozdział 1

1. Juda, sługa Chrystusa Jezusa, brat Jakuba, do wezwanych, umiłowanych w Bogu Ojcu i zachowanych dla Jezusa Chrystusa:  2. niech zmiłowanie, i pokój, i miłość pomnożą się wam.  3. Umiłowani, choć stale czuję wielką potrzebę pisania wam o naszym wspólnym zbawieniu, to teraz za pilne uznałem zwrócenie się do was z wezwaniem do walki w obronie wiary, raz tylko przekazanej świętym.  4. Wdarli się bowiem ukradkiem pewni ludzie bezbożni, już dawno zapisani na ów wyrok, którzy tę naszą łaskę od Boga zamieniają na rozwiązłość i zaprzeczają jedynemu Władcy i Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi.  5. Chcę wam przypomnieć, choć wy o tym wszystkim już wiecie, że Pan raz tylko wyzwolił lud z ziemi egipskiej, a drugim razem tych, którzy nie uwierzyli, zniszczył;  6. że aniołów, gdy nie zachowali swojego poziomu, lecz porzucili właściwe im miejsce, zatrzymał w ciemności wiecznymi więzami do wyroku w owym wielkim dniu;  7. że Sodoma, Gomora i inne wokół nich miasta, które, jak tamte, oddały się rozpuście i poszły za ciałem drugiego [mężczyzny], poddane karze są przykładem wiecznego ognia.  8. Podobnie i ci nawiedzeni snami hańbią ciało, odrzucają majestat Pana, spotwarzają chwały.  9. Kiedy archanioł Michał sprzeciwiał się diabłu, spierając się o ciało Mojżesza, nie śmiał wydać wyroku przekleństwa, lecz rzekł: „Oby Pan cię skarcił”.  10. Ci natomiast rzucają przekleństwo na to, czego nie rozumieją, co natomiast pojmują na sposób nierozumnych zwierząt, w tym poddają się zepsuciu.  11. Biada im, bo poszli drogą Kaina, odsunęli się od nagrody przez błąd Balaama, poddali się zgubie buntem Korego.  12. Na waszych agapach, gdy bez żadnej bojaźni biorą udział we wspólnej uczcie, są jak zawierucha! Siebie samych tuczą! To chmury bezwodne wiatrem gnane! To drzewa o porze zimowej, bez owocu, dwakroć umarłe, niezakorzenione!  13. To wściekłe bałwany morskie, plujące swoją ohydą! To gwiazdy błąkające się! Przeznaczony jest dla nich mrok ciemności przez wieczność.  14. To o nich już dawno temu takie wypowiedział proroctwo siódmy po Adamie Henoch: „Oto Pan wśród tysięcy swoich świętych przyszedł,  15. żeby dokonać sądu nad wszystkimi i żeby ukarać każdego człowieka za wszystkie jego bezbożne czyny, których się dopuścił, i za wszystkie harde słowa, które, grzesznik bezbożny, przeciw Niemu wypowiedział”.  16. Tacy wciąż zrzędzą z niezadowoleniem i krytykują, bo idą za swoimi żądzami; ich usta mówią z pychą, a podziw wyrażają dla niektórych osób z myślą o swojej korzyści.  17. I wy, umiłowani, zapamiętajcie słowa, wypowiedziane już wcześniej przez apostołów Pana naszego, Jezusa Chrystusa.  18. Mówili wam oni, że przy końcu czasu wystąpią szydercy, postępujący według swoich bezbożnych żądz.  19. To tacy są sprawcami rozłamów, ludźmi zmysłowymi, nie mającymi Ducha!  20. A wy, umiłowani, opierając swoją budowę na fundamencie najświętszej wiary i modląc się w Duchu Świętym,  21. utrzymajcie się w miłości Boga, czekając na zmiłowanie się Pana naszego, Jezusa Chrystusa, [prowadzące] do życia wiecznego.  22. Dla chwiejących się miejcie litość,  23. innych ratujcie, wyrywając z ognia, dla jeszcze innych miejcie litość z bojaźnią, brzydząc się nawet szatą zbrukaną przez ciało.  24. Temu, który ma moc ustrzec was wolnych od upadku i postawić nienagannych w radości przed swoją chwałą,  25. jedynemu Bogu, naszemu Zbawicielowi za pośrednictwem Jezusa Chrystusa, naszego Pana, chwała, majestat, moc i władza przed wszelkim wiekiem, i teraz, i na wszystkie wieki. Amen. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org