Nowy Testament Popowski-Wojciechowski

List do Filipian

Autor:
Apostoł Paweł (pisał do wspólnoty założonej 10 lat wcześniej).
Czas:
Ok. 61 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym, areszt domowy.
Cel:
Podziękowanie za partnerstwo w głoszeniu dobrej nowiny.
Temat:
Chrystus to prawdziwe życie, służba to owocny trud, przeciwności to składowa sukcesu, śmierć to przybycie na spotkanie z Panem – utęsknione, ostateczne i rozciągające się na wieki.

Rozdział 1

1. Paweł i Tymoteusz, słudzy Pomazańca0 Jezusa, wszystkim świętym0 w Pomazańcu0 Jezusie będącym0 w Filippach, razem z doglądającymi0 i sługami0, [0 Tu znaczenie etymologiczne; normalnie już jak imię własne: "Chrystus". Przypis ten dotyczy także pozostałych miejsc tej księgi, w których powyższe słowo występuje.] [0 O chrześcijanach.] [0 Odnosi się do "świętym0.] [0 Ten wyraz grecki przybrał znaczenie "biskup". W N.T. jest terminem technicznym dla przełożonego gminy, ustalonego przez Apostołów, podobnie jak "starszy".] [0 Możliwe też, "diakonami". W N.T. wyraz techniczny dla grupy mężów pełniących funkcje społeczne i liturgiczne (por. Dz 6.3-4).]  2. łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i Pana, Jezusa Pomazańca.  3. Dziękuję Bogu memu przy każdym wspomnieniu (o) was,  4. każdej chwili w każdym błaganiu mym za wszystkich was z radością błaganie czyniąc sobie,  5. z powodu wspólnoty waszej względem dobrej nowiny1 od pierwszego dnia aż do teraz,  6. będąc przekonanym (co do) samego tego, że (Ten)2, (który rozpoczął) w was dzieło dobre, wypełniać będzie aż do dnia Pomazańca Jezusa;  7. jak jest sprawiedliwe (dla) mnie to, (by) myśleć o wszystkich was, z powodu mieć ja3 w sercu was, podczas więzów4 mych i podczas obrony i umocnienia dobrej nowiny współuczestnikami mej łaski wszystkich was będącymi5 8. Świadkiem bowiem mym Bóg, że pragnę wszystkich was w sercu Pomazańca Jezusa.  9. I (o) to modlę się, aby miłość wasza jeszcze bardziej i bardziej obfitowała6 w poznaniu i każdym spostrzeżeniu,  10. ku aprobować wy7 (te) przewyższające8, aby byliście10 nieskażonymi i nie powodującymi potknięcia się do dnia10 Pomazańca,  11. którzy wypełnili sobie owoc sprawiedliwości, (ten) przez Jezusa Pomazańca ku chwale i pochwale Boga.  12. Wiedzieć zaś wy11 chcę, bracia, że (te) przeciwko mnie bardziej ku postępowi dobrej nowiny przyszły12 13. tak że więzy me widoczne w Pomazańcu stać się13 w całym pretorium i pozostałym wszystkim,  14. i coraz liczniejsi (z) braci w Panu, przekonani więzami mymi, jeszcze obficiej odważać się14 bez bojaźni słowo mówić15 15. Niektórzy i z powodu zawiści i sporu, niektórzy zaś i z powodu upodobania Pomazańca ogłaszają,  16. ci z miłości, wiedząc, że ku obronie dobrej nowiny jestem położony,  17. ci zaś z podjudzania Pomazańca zwiastują, nie w sposób nieskalany, spodziewając się utrapienie podnosić więzom mym.  18. Co bowiem? Oprócz (tego) że każdym sposobem, czy to pozorem, czy to prawdą, Pomazaniec jest zwiastowany, i przez to raduję się; ale i będę się radował,  19. wiem bowiem, że to mi wyjdzie ku zbawieniu przez wasze błaganie i zaopatrzenie Ducha Jezusa Pomazańca,  20. według wyczekiwania i nadziei mej, że w niczym (nie) zostanę zawstydzony, ale w całej otwartości, jak każdej chwili i teraz, wywyższony zostanie Pomazaniec w ciele mym, czy to przez życie, czy to przez śmierć.  21. (Dla) mnie bowiem żyć Pomazaniec i umrzeć zysk.  22. Jeżeli zaś żyć w ciele, to (dla) mnie owoc pracy; i co wybiorę, nie wiem.  23. Obejmowany jestem zaś z dwóch16, pożądanie mając ku rozwiązać17 i razem z Pomazańcem być, wielce [bowiem] bardziej lepsze;  24. zaś zatrzymywać się [w] ciele konieczniejsze z powodu was.  25. I tak będąc przekonany wiem, że pozostanę i trwać będę przy wszystkich was ku waszemu postępowi i radości wiary,  26. aby chluba wasza obfitowała18 w Pomazańcu Jezusie przeze mnie z powodu mojego przybycia znowu do was.  27. Jedynie w sposób godny dobrej nowiny Pomazańca żyjcie jako obywatele, aby czy to przyszedłszy i zobaczywszy was, czy to będąc nieobecny, słyszałbym o was, że trwacie w jednym duchu, jedną duszą walcząc razem (dla) wiary19 dobrej nowiny20 28. i nie dając się zastraszać w niczym przez będących przeciwnymi, co jest (dla) nich wykazaniem zguby, waszego zaś zbawienia, i to od Boga;  29. bo wam zostało darowane (to) za Pomazańca, nie jedynie (to) w Niego wierzyć, ale i (to) za Niego cierpieć.  30. tę samą walkę mając, jaką zobaczyliście we mnie i teraz słyszycie we mnie. 

1) Może mieć sens: głoszenie dobrej nowiny.

2) Rodzajniki greckie były pierwotnie zaimkami wskazującymi.

3) "mieć ja" - w oryginale accusativus cum infinitivo, traktowane jak jedno pojęcie. Składniej: "z powodu tego, że ja mam".

4) Zamiast: uwięzienia.

5) Słowa od "podczas więzów" do "was będącymi" logicznie łączą się z "mieć ja w sercu was".

6) W oryginale coniunctivus praesentis activi jako orzeczenie zdania zamiarowego.

7) "aprobować wy" - w oryginale substantywizowane accusativus cum infinitivo. Składniej: "tak byście aprobowali".

8) Prawdopodobnie z domyślnym: dobra, wartości.

9) W oryginale coniunctivus praesentis activi jako orzeczenie zdania zamiarowego.

10) O dniu powtórnego przyjścia Chrystusa Pana.

11) "Wiedzieć zaś wy" - w oryginale accusativus cum infinitivo po "chcę". Składniej: "żebyście wiedzieli".

12) W oryginale liczba pojedyncza, gdyż według składni greckiej po podmiocie liczby mnogiej rodzaju nijakiego może być użyta liczba pojedyncza. W tym zdaniu podmiotem jest "te" z domyślnym: represje, prześladowania.

13) "więzy me widoczne (...) stać się" - w oryginale accusativus cum infinitivo. oznaczające podmiot i orzeczenie zdania skutkowego zgodnie ze składnią grecką. Składniej: "tak że widoczne się stały me więzy w Pomazańcu".

14) "coraz liczniejsi (...) przekonani (...) odważać się" - w oryginale accusativus cum infinitivo w zdaniu skutkowym. Składniej: "coraz liczniejsi z braci w Panu. przekonani więzami mymi, jeszcze obficiej odważają się".

15) Inne lekcje zamiast "słowo mówić": "słowo Pana mówić"; "słowo Boga mówić"; "słowo mówić Boga"; "Boga słowo mówić".

16) Z domyślnym: stron.

17) "ku rozwiązać" - sens: aby rozwiązać; "rozwiązać" znaczy tu "umrzeć".

18) W oryginale coniunctivus praesentis activi jako orzeczenie zdania zamiarowego.

19) Lub możliwe: "wiarą".

20) Mało prawdopodobne: "w dobrą nowinę".

 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Copyright Oficyny Wydawniczej „Vocatio”

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org