Nowy Testament Popowski-Wojciechowski

List do Kolosan

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 52 lata).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym, areszt domowy
Cel:
Podkreślenie prawdy, że duchowy rozwój dokonuje się dzięki więzi z Chrystusem opartej na wierze, a nie dzięki przestrzeganiu religijnych rytuałów, tajemniczym związkom ze światem ducha i znajomości zasad rzekomo rządzących rzeczywistością.
Temat:
Chrystus w nas – nadzieja chwały.

Rozdział 1

1. Paweł, wysłannik1 Pomazańca2 Jezusa przez wolę Boga, i Tymoteusz, brat3 2. w Kolosach świętym i wiernym braciom w Pomazańcu, łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego4 3. Dziękujemy Bogu, Ojcu5 Pana naszego, Jezusa Pomazańca, każdej chwili za was modląc się,  4. usłyszawszy (o) wierze waszej w Pomazańcu Jezusie i (o) miłości, którą macie ku wszystkim świętym6  5. z powodu nadziei7, (tej)8 odłożonej (dla) was w niebiosach, (o) której wcześniej usłyszeliście w słowie prawdy dobrej nowiny,  6. (tej) przybywającej do was, tak jak i w całym świecie jest przynoszącą owoce i wzrastającą9, tak i w was, od którego dnia10 usłyszeliście i uznaliście11 łaskę Boga w prawdzie;  7. tak jak nauczyliście się od Epafrasa, umiłowanego współniewolnika12 naszego, który jest wiernym dla was13 sługą Pomazańca,  8. (który)14 i ujawniwszy15 nam waszą miłość w Duchu.  9. Z powodu tego i my, od którego dnia16 usłyszeliśmy, nie powstrzymujemy się17 za was modląc się i prosząc, aby zostaliście wypełnieni18 (w zakresie) uznania woli Jego w całej mądrości i rozumieniu duchowym,  10. (tak żeby) przejść19 w sposób godny Pana ku całemu przypodobaniu się, w każdym czynie dobrym przynosząc owoce20 i wzrastając uznaniem Boga,  11. w każdej21 mocy umacniając się22 na sile chwały Jego ku całej wytrwałości i wielkoduszności, z radością  12. dziękując23 Ojcu24 (który uczynił dość dużymi) was25 do udziału (w) dziedzictwie świętych w świetle;  13. który wyciągnął nas z władzy ciemności i przestawił do królestwa Syna miłości Jego,  14. w którym mamy odkupienie, uwolnienie26 (od) grzechów;  15. który jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodny całego stworzenia.  16. bo w Nim zostało stworzone wszystko niebiosach i na ziemi, widzialne i niewidzialne czy to Trony, czy to Państwa27, czy to Panowania, czy to Władze: wszystko z powodu28 Niego i ku Niemu jest stworzone,  17. i On jest przed wszystkim i (to) wszystko w Nim stanęło razem.  18. I On jest Głową Ciała, (społeczności) wywołanych0; który jest początkiem, pierworodnym z martwych, aby stał się0 we wszystkim sam będącym pierwszym, [0 Tu podaje się znaczenie etymologiczne. W N.T. jako termin techniczny oznacza Kościół Powszechny bądź lokalną gminę Kościoła. Bliżej zob. przypis do Dz 5.110. Przypis ten dotyczy także pozostałych miejsc tej księgi, w których powyższe słowo występuje.] [0 W oryginale coniunctivus aoristi medii jako orzeczenie zdania zamiarowego.]  19. bo w Nim miał upodobanie29, (żeby) cale wypełnienie zamieszkać30  20. i przez Niego (żeby) z powrotem pojednać31 wszystko ku Niemu, uczyniwszy pokój przez krew krzyża Jego, [przez Niego] czy to (to) na ziemi, czy to (to) w niebiosach.  21. I was niegdyś będących (tymi, którzy uczynili siebie obcymi) i nieprzyjaciółmi myśleniem w czynach niegodziwych,  22. teraz zaś z powrotem pojednał0 w ciele ciała0 Jego przez śmierć, (aby) przy postawić0 was (jako) świętych, i nienagannych, i nieobwinionych wobec Niego, [0 Inne lekcje: "z powrotem zostaliście pojednani"; "z powrotem pojednał sobie (nieklasyczne perfectum)"; "z powrotem pojednani".] [0 "w ciele ciała" - w oryginale dwa różne rzeczowniki. Tu razem o fizycznym ciele Chrystusa. Pierwszy z tych dwu rzeczowników, używany bywa w metaforze dla oznaczenia Kościoła (zob. np. 1.240).] [0 Infinitivus celu zależny od "z powrotem pojednał".]  23. jeśli oczywiście utrzymujecie się w wierze, położywszy sobie fundament32 i (będąc) utwierdzeni i nie dając się przesuwać33 od nadziei34 dobrej nowiny, którą usłyszeliście, (która) (została ogłoszona) w całym stworzeniu, (tym) pod niebem, której stałem się ja, Paweł, sługą.  24. Teraz raduję się w cierpieniach za was i wyrównuję braki utrapień Pomazańca w ciele mym35 za ciało36 Jego, którym jest (społeczność) wywołanych,  25. której stałem się ja sługą według szafarzowania Boga, (tego) danego mi względem was, (aby) wypełnić37 słowo Boga,  26. tajemnicę, (tę) zakrytą od wieków i od pokoleń - teraz zaś została uczyniona widoczną świętym Jego,  27. którym zechciał Bóg dać poznać, czym bogactwo chwały tajemnicy tej wśród pogan, którą jest Pomazaniec w was, nadzieja chwały,  28. którego my zwiastujemy, kładąc do rozumu każdemu człowiekowi i nauczając każdego człowieka w całej mądrości, aby przy postawiliśmy38 każdego człowieka (jako) dojrzałego w Pomazańcu;  29. ku czemu i trudzę się walcząc według działania Jego, (tego) działającego we mnie w mocy39

1) Inaczej: "apostoł".

2) Tu znaczenie etymologiczne: normalnie już jak imię własne "Chrystus". Przypis ten dotyczy także pozostałych miejsc tej księgi, w których powyższe słowo występuje.

3) Braćmi nazywa nadawca listu chrześcijan.

4) Inne lekcje: "naszego i Pana, Jezusa Pomazańca"; "naszego i Pana naszego, Jezusa Pomazańca"; "naszego i Jezusa Pomazańca, Pana naszego".

5) Inna lekcja zamiast "Bogu, Ojcu": "Bogu i Ojcu".

6) Tak nazywa nadawca listu chrześcijan.

7) Tu o przedmiocie nadziei.

8) W oryginale rodzajnik. Rodzajniki pierwotnie były zaimkami wskazującymi.

9) "przynosząca owoce" i "wzrastająca" - metafory ogrodnicze o dobrej nowinie w ludziach.

10) Pełniej: "od tego dnia, w którym".

11) Niektórzy przekładają na "poznaliście". Chodzi tu jednak chyba nie tylko o samo poznanie, lecz także o przyjęcie.

12) Możliwe: współsługi.

13) Inna lekcja: "nas".

14) Odnosi się do Epafrasa, a nie do Pomazańca.

15) W sensie: przedstawiwszy, doniósłszy nam.

16) Składniej: "od tego dnia, w którym".

17) Inaczej: "nie przestajemy". Słowo to wraz z następującymi po nim imiesłowami tworzy taką składnię, w której imiesłowy należy zamienić w przekładzie na orzeczenia osobowe. Dlatego tu składniej: "nieustannie modlimy się za was i prosimy".

18) W oryginale coniunctivus aoristi passivi jako orzeczenie zdania zamiarowego.

19) Metafora życia jako drogi ku obiecanemu Królestwu.

20) Słowo to nie zmienia znaczenia, chociaż raz występuje jako medium (zob. Kol 1.6), a kiedy indziej jako activum.

21) Możliwe także: "całej", ale ze względu na paralelne użycie w w. 10 wybrano tu znaczenie: "każdej".

22) "w mocy umacniając się" - figura etymologica.

23) Wiersze 1.10-12 zawierają cztery paralelne imiesłowy, współrzędnie określające (jako participia praedicativa) czynność "przejść" (w. 10). Według autora listu zatem człowiek dochodzi do całego przypodobania się Bogu, przynosząc owoce w każdym dobrym dziele, wzrastając uznaniem Boga, umacniając się na sile chwały Boga i dziękując Bogu.

24) Inne lekcje: "równocześnie Ojcu": "Ojcu Pomazańca"; "Ojcu i Bogu"; "Bogu Ojcu": "Bogu i Ojcu": bez "Ojcu".

25) Inna lekcja: "nas".

26) Lub: "odrzucenie", ale wtedy bez "od": "odrzucenie grzechów".

27) W oryginale nie chodzi o państwo jako o jednostkę polityczną, lecz o pojęcie abstrakcyjne od "pan, pański".

28) Możliwe: "przez". Jest to stała formuła o autonomicznym pośrednictwie Chrystusa w stwarzaniu i w zbawieniu.

29) W oryginale indicativus aoristi activi, oznaczający czynność dokonaną. A więc lepsze: "znalazł upodobanie".

30) "całe wypełnienie zamieszkać" - w oryginale accusativus cum infinitivo. Składniej: "bo miał upodobanie, żeby w Nim zamieszkało całe wypełnienie".

31) Infinitivus zależny od "miał upodobanie".

32) Filologicznie mało prawdopodobne: "położeni na fundamencie", "utrzymujecie się w", a nie jako instrumentalis z "położywszy sobie fundament".

33) Możliwe: "przesuwając się". Składniej: "dając się odsuwać".

34) Prawdopodobnie w sensie przedmiotowym, jak w 1.5.

35) Tu samo o ciele fizycznym (zob 1.22). "wyrównuję braki utrapień Pomazańca w ciele mym za ciało Jego" - nie można tłumaczyć tego zdania tak, jakby brakowało czegoś w zbawczym cierpieniu Chrystusa i trzeba by te braki wypełniać. Przyjmując tę błędną interpretację, należałoby w polskiej wersji nadać taki szyk temu zdaniu: "wyrównuję w ciele mym braki utrapień Pomazańca za ciało Jego". Innego, poprawnego sensu nabiera ono natomiast w takim układzie: "wyrównuję braki w ciele mym utrapień Pomazańca za ciało Jego". Ten dosyć niezręczny układ wyrazów podkreśla brak cierpień Chrystusa w ciele nadawcy listu. Jeśli ktoś, jak na przykład Paweł Apostoł, późno został chrześcijaninem, musi po chrzcie intensywniej uczestniczyć w cierpieniach Chrystusa, by nadrobić wcześniejsze swoje zaniedbania.

36) Tu metaforycznie o Kościele (zob 1.22).

37) Infinitivus celu zależny od "danego mi".

38) W oryginale coniunctivus aoristi activi jako orzeczenie zdania zamiarowego.

39) "w mocy" - prawdopodobnie zamiast: "mocą".

 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Copyright Oficyny Wydawniczej „Vocatio”

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org