Nowy Testament na współczesny język polski, 1991

Dzieje Apostolskie

Autor:
Łukasz, autor Ewangelii.
Czas:
Ok. 63-65 r. po Chr.
Miejsce:
Nieznane.
Cel:
Ukazanie misji jako kontynuacji dzieła rozpoczętego przez Pana Jezusa Chrystusa.
Temat:
Napełnieni Duchem Świętym ludzie kontynuatorami dzieła Pana Jezusa Chrystusa.

Rozdział 1

1. W poprzednim opisie, Teofilu, przedstawiłem wszystko, co Jezus czynił i czego nauczał, od początku  2. aż do dnia Wniebowstąpienia. Tuż przed tym, w mocy Ducha Świętego, przekazał wybranym apostołom swoje polecenie.  3. Po męce krzyża wiele razy w ciągu czterdziestu dni pojawiał się przed nimi, na dowód, że żyje i mówił do nich o Królestwie Bożym.  4. A z nimi przebywając, roskazał im, aby od Jerozolimów nie odstąpili, ale oczekawali obietnice Ojcowej, którąście słyszeli odemnie.  5Jan chrzcił tylko wodą, ale wy wkrótce będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.  6. Gdy znów się spotkali, zapytali Jezusa: - Panie, czy już teraz przywrócisz Izraelowi królestwo?  7. A rzekł do nich: Nie wasza jest znać chwile abo czasy, które Ociec położył w swej własnej zwierzchności.  8Przyjmiecie natomiast moc Ducha Świętego, który zstąpi na was i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż do najdalszych zakątków ziemi.  9. Po tych słowach został na ich oczach uniesiony wzwyż, aż zniknął w obłokach.  10. Gdy w ślad za nim wpatrywali się jeszcze w niebo, stanęły nagle przy nich dwie postacie w bieli i odezwały się:  11. - Wy, ludzie z Galilei! Cóż tak stoicie zapatrzeni wzwyż? Ten Jezus, który odszedł od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście go w drodze do nieba.  12. Wrócili zatem do Jerozolimy z Góry Oliwnej, odległej od miasta około pół godziny drogi.  13. Po powrocie weszli do izby na piętrze, gdzie mieszkali Piotr, Jan i Jakub. Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub syn Alfeusza, Szymon ze stronnictwa zelotów i Judasz syn Jakuba.  14. Były tam również kobiety, Maria matka Jezusa i jego bracia. Wszyscy oni, ożywieni jedną myślą, spędzali czas na wspólnej modlitwie.  15. Pewnego dnia zebrało się tam około stu dwudziestu osób, wystąpił Piotr i tak do nich przemówił:"  16. - Drodzy bracia! Duch Święty ustami Dawida zapowiedział, co miało się stać z Judaszem, który doprowadził do uwięzienia Jezusa. Ta zapowiedź musiała się spełnić.  17. Judasz zaliczał się wprawdzie do naszego grona i miał udział w tej samej służbie.  18. Za swoją zdradę dostał zapłatę, kupił sobie kawał pola i runął głową w dół i rozbił się tak, że wypłynęły wszystkie jego wnętrzności.  19. Gdy wszyscy mieszkańcy Jerozolimy dowiedzieli się o tym nazwali tamto pole w swoim ojczystym języku "Hakeldamach", co znaczy "pole krwi".  20. Czytamy bowiem w Księdze Psalmów: Niech jego dom opustoszeje, niech nikt już w nim nie mieszka, jego urząd niech obejmie ktoś inny.  21. A zatem potrzebny jest nam jeszcze jeden z grona tych ludzi, którzy byli z nami przez cały czas, gdyśmy towarzyszyli Jezusowi, naszemu Panu  22. i to od samego początku, od chrztu Jana aż do dnia Wniebowstąpienia.  23. Przedstawiono więc dwóch takich ludzi. Był to Józef, zwany też Barsaba, z przydomkiem Justus, a drugim był Maciej.  24. Potem modlili się tak: - Panie, ty znasz serca wszystkich. Wskaż nam jednego z tych dwóch, którego sam wybrałeś do tej służby apostolskiej,  25. bo Judasz sprzeniewierzył się jej i odszedł tam, gdzie jego miejsce.  26. Wtedy rzucili losy i padł los na Macieja, który w ten sposób został dołączony do grona apostołów jako dwunasty. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Towarzystwo Biblijne w Polsce, Warszawa, 1991

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org