Nowy Testament na współczesny język polski, 1991

List do Efezjan

Autor:
Apostoł Paweł.
Czas:
Ok. 60 r. po Chr. (List trafił do Efezu 5 lat po powstaniu wspólnoty, w której apostoł służył przez 2 lata).
Miejsce:
Rzym, areszt domowy.
Cel:
Przypomnienie zasad życia w Chrystusie, natury i roli Kościoła oraz przekazanie wspólnotom wiernych wiadomości o bieżącej sytuacji apostoła. (List pisany był do kilku wspólnot).
Temat:
Nowa jakość życia jako skutek duchowej przemiany.

Rozdział 1

1. Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do tych mieszkańców Efezu, którzy uwierzyli i poświęcili się Chrystusowi Jezusowi;  2. niech nasz Bóg Ojciec i Chrystus, nasz Pan, obdarzą was łaską i pokojem.  3. Dziękujemy Bogu, Ojcu naszego Pana, Jezusa Chrystusa, bo przez niego obdarzył nas pełnią duchowego błogosławieństwa z niebios.  4. Już przed stworzeniem świata Bóg, z miłości ku nam, wybrał nas w nim, abyśmy byli ludem Bożym, nienagannym w jego oczach.  5. Postanowił już wtedy uznać nas za swoje dzieci, dzięki Jezusowi Chrystusowi. Taka była niczym nieskrępowana jego wola.  6. Rozgłaszajmy więc wspaniałość jego łaski, którą nas obdarzył w umiłowanym Synu,  7. bo za cenę jego życia zostaliśmy uwolnieni od win. Bóg przebaczył je nam w niewyczerpanym bogactwie swojej łaski,  8. tak obficie nam udzielonej. Dzięki wielkiej mądrości i zgodnie ze swym zamiarem  9. dał on nam poznać swój plan, osłonięty tajemnicą, mianowicie to, czego postanowił dokonać przez Chrystusa.  10. Gdy dopełni się czas, połączy wszystko, co jest na niebie i ziemi w jedną całość w Chrystusie i pod jego panowaniem.  11. Zgodnie z zamiarami tego, który wszystko wykonuje tak, jak postanowił, otrzymaliśmy przez Chrystusa udział w zbawieniu  12. i zostaliśmy powołani do głoszenia jego chwały, bo od początku zaufaliśmy Chrystusowi.  13. Również wy, skoro usłyszeliście słowo prawdy, Dobrą Nowinę o zbawieniu i uwierzyliście w niego, zostaliście naznaczeni pieczęcią Ducha Świętego.  14. Jest to potwierdzenie naszego udziału w zbawieniu i wykupieniu nas z niewoli na własność Bożą. Głośmy więc jego wielkość!  15. Odkąd usłyszałem o waszej wierze w Pana, Jezusa, i o miłości do wszystkich jego wyznawców,  16. nieustannie dziękuję za was i nie zapominam o was w modlitwach:  17. niech Bóg naszego Pana, Jezusa Chrystusa, pełen chwały Ojciec, udzieli wam ducha mądrości i objawi sam siebie tak, że będziecie mogli go poznać.  18. Niech oświeci wasz umysł, abyście poznali, czego macie się spodziewać na drodze powołania, jak wspaniałe i bogate jest dziedzictwo tych, którzy mu się poświęcili  19. i jak niezwykłą moc okazuje on wobec nas, wierzących. Jest to ta sama czynna, potężna moc,  20. którą Bóg posłużył się, gdy obudził Chrystusa z martwych i posadził go przy sobie po prawicy w niebie,  21. ponad wszystkimi władzami, mocami, potęgami i państwami, i tytułem do władzy, i nad tymi, których imion nawet wymienić nie potrafimy w teraźniejszych i przyszłych czasach.  22. Bóg złożył mu wszystko do stóp, a jego samego ponad wszystko ustanowił Głową całego Kościoła,  23. który jest jego ciałem. A gdy ciało łączy się do Głowy, wtedy on, który wszystko wypełnia sam będzie całością. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Towarzystwo Biblijne w Polsce, Warszawa, 1991

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org