Nowy Testament na współczesny język polski, 1991

List Jakuba

Autor:
Jakub, brat Pański.
Czas:
Ok. 47-49 r. po Chr.
Miejsce:
Jerozolima.
Cel:
Przekazanie podstawowych zasad wiary i życia we wspólnocie kościoła oraz w społeczeństwie.
Temat:
Wiara bez uczynków jest martwa.

Rozdział 1

1. Jakub, sługa Boga i Pana, Jezusa Chrystusa, pozdrawia dwanaście pokoleń, rozproszonych na całym świecie.  2. Bracia moi! Z prawdziwą radością przyjmujcie różne próby i doświadczenia, jakim jesteście poddani,  3. pewni tego, że sprawdzona w ten sposób wasza wiara musi zrodzić wytrwałość.  4. Wytrwałość zaś niech się wyrazi w doskonałym działaniu, abyście sami byli w pełni doskonali, wolni od jakichkolwiek braków.  5. Komu jednak spośród was brakuje mądrości, niech prosi Boga, a otrzyma ją, bo on każdemu udziela jej chętnie i bez wypominania.  6. Trzeba tylko prosić z wiarą i nie wątpić; kto wątpi, podobny jest do fali na morzu, miotanej wichrami.  7. Taki człowiek nie może się łudzić, że otrzyma cokolwiek od Pana,  8. bo jest rozdarty duchowo, niestały w całym swoim postępowaniu.  9. Kto wśród wyznawców żyje w ubóstwie, niech się chlubi ze swojego wywyższenia,  10. kto zaś żyje w bogactwie, niech się szczyci swoim poniżeniem, bo musi zwiędnąć jak kwiat na polu.  11. Wzeszło słońce i żar wysuszył trawę, kwiaty opadły i straciły swoje piękno: tak samo zmarnieje bogacz na drodze życia.  12. Szczęśliwy człowiek, który wytrwa w pokusie, bo gdy będzie poddany próbie, otrzyma w nagrodę wieniec życia, obiecany przez Boga tym, którzy go kochają.  13. Niech nikt w chwili pokusy nie mówi: to Bóg wystawia mnie na próbę. Bóg bowiem nie podlega pokusie do złego, ani sam nikogo nie wystawia na pokuszenie.  14. Każdy natomiast podlega pokusie ze strony własnych pożądliwości, które go wabią i nęcą.  15. Tak więc pożądliwość jest początkiem grzechu, który z niej się rodzi, a popełniony grzech sprowadza śmierć.  16. Moi kochani bracia, nie dajcie się sprowadzić na manowce!  17. Każdy dobry dar i każdy doskonały podarunek pochodzi od Boga, Ojca światłości, który nie podlega zmianom ani ciemności.  18. On ze swej woli zrodził nas przez Słowo Prawdy, abyśmy byli zaczątkiem jego stworzenia.  19. Pamiętajcie o tym, moi kochani bracia! Niech każdy człowiek zawsze chętnie słucha, nie spieszy się do mówienia i nie wpada w gniew.  20. Gniew ludzki jest sprzeczny ze sprawiedliwością Bożą.  21. Odrzućcie więc wszystko, co nieczyste i nadmiar złości, a przyjmijcie z pokorą zaszczepione w was Słowo, w którym jest moc ocalenia waszych dusz.  22. Wprowadzajcie Słowo w czyn; nie bądźcie tylko słuchaczami, którzy oszukują samych siebie.  23. Kto tylko słucha Słowa, a nie wprowadza go w czyn, przypomina człowieka, który ogląda w lustrze swoją twarz.  24. Obejrzał on samego siebie, odszedł i natychmiast zapomniał, jak wygląda.  25. Kto by jednak spojrzał na doskonałe prawo wolności i pozostał mu wierny, ten nie jest tylko łatwo zapominającym słuchaczem, ale wykonawcą dzieła; będzie on szczęśliwy dzięki takiemu postępowaniu.  26. Jeśli ktoś uważa się za człowieka pobożnego, a nie panuje nad swoim językiem i oszukuje sam siebie, to jego pobożność jest bezwartościowa.  27. Czysta i nieskalana pobożność wobec Boga i Ojca polega na udzielaniu pomocy sierotom i wdowom w ich niedoli i zachowaniu siebie od złych wpływów świata. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Towarzystwo Biblijne w Polsce, Warszawa, 1991

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org