Przekład Nowego Świata, 1997

Księga Estery

Autor:
Nieznany.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 486-465 r. p. Chr. (panowanie Achaszwerosza, tj. Kserksesa I); (2) napisania i redakcji Księgi: w pierwotnej formie Księga mogła powstać niedługo po zaistnieniu opisywanych wydarzeń.
Miejsce:
Suza, stolica Persji.
Cel:
Wyjaśnienie pochodzenia i uzasadnienie ustanowienia świąt Purim do obchodzenia ich w 14 dniu miesiąca Adar (luty/marzec), jako pamiątki zachowania Żydów od zagłady.
Temat:
Losy, tj. purim, narodu wybranego są w rękach Boga.

Rozdział 1

1. A za dni Aswerusa, to znaczy tęgo Aswerusa, który królował od Indii po Etiopię nad stu dwudziestu siedmiu prowincjami,  2. w owych dniach, gdy król Aswerus zasiadał na swym królewskim tronie na zamku w Suzie.  3. w trzecim roku swego panowania wyprawił on u siebie ucztę dla wszystkich swoich książąt i sług, dla wojska Persji i Medii, dla dostojników i książąt prowincji,  4. podczas której przez wiele dni, przez dni sto osiemdziesiąt, pokazywał bogactwo swego chwalebnego królestwa oraz to, co przysparza szacunku i piękna jego wielkości.  5. A kiedy się dopełniły te dni, król wyprawił siedmiodniową ucztę dla całego ludu, który się znajdował na zamku w Suzie, zarówno dla wielkich, jak i małych, na dziedzińcu ogrodu pałacu królewskiego.  6. Były tkaniny lniane, delikatne tkaniny bawełniane i błękitne, umocowane sznurami z delikatnego materiału, i barwiona czerwonawą purpurą wełna w srebrnych pierścieniach i na kolumnach z marmuru, łoża ze złota i srebra na posadzce z porfiru i marmuru, i masy perłowej, i czarnego marmuru.  7. I podawano do picia wino w złotych naczyniach; naczynia zaś różniły się jedne od drugich, a wino królewskie było w wielkiej ilości, stosownie do zasobów króla.  8. Co się tyczy wyznaczonego przez prawo czasu picia, nikt nie przymuszał, takie bowiem zarządzenie król wydał wszystkim wielkim swego domu, aby postępowano zgodnie z upodobaniem wszystkich i każdego z osobna.  9. Także królowa Waszti wyprawiła w domu królewskim, należącym do króla Aswerusa, ucztę dla niewiast.  10. Siódmego dnia, gdy pod wpływem wina serce króla było w wesołym nastroju, rzekł on do Mehumana, Bizzety, Charbony, Bigty i Abagty, Zetara i Karkasa, siedmiu dworzan usiłujących osobie króla Aswerusa,  11. aby przed oblicze króla przyprowadzono królową Waszti w królewskim nakryciu głowy, żeby pokazać jej urodę ludom i książętom, odznaczała się ona bowiem pięknym wyglądem.  12. Jednakże królowa Waszti odmawiała przybycia na słowo króla przekazane przez dworzan. Wtedy król wielce się oburzył i rozpaliła się w nim złość.  13. I rzeki król do mędrców obeznanych z czasami (w ten sposób bowiem sprawa króla docierała do wszystkich biegłych w prawie i sprawach sądowych,  14. a najbliższymi mu byli Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena i Memuchan, siedmiu książąt Persji i Medii, którzy mieli dostęp do króla i którzy zasiadali jako pierwsi w królestwie):  15. ”Jak według prawa należy postąpić z królową Waszti, skoro nie zastosowała się do tego, co król Aswerus powiedział za pośrednictwem dworzan?”  16. Na to Memuchan rzekł wobec króla i książąt: ”Królowa Waszti postąpiła źle nie przeciw samemu królowi, lecz przeciw wszystkim książętom i przeciw wszystkim ludom, które są we wszystkich prowincjach króla Aswerusa.  17. Sprawa królowej rozniesie się bowiem wśród wszystkich żon, tak iż we własnych oczach wzgardzą swymi właścicielami, mówiąc: ʼKról Aswerus polecił przyprowadzić przed swe oblicze królową Waszti, a ona nie przyszłaʼ.  18. I tego dnia księżniczki Persji i Medii, które usłyszały o sprawie królowej, będą to mówić wszystkim książętom króla, i będzie mnóstwa pogardy i oburzenia.  19. Jeżeli królowi wydaje się to dobre, niech wyjdzie od jego osoby słowo królewskie i niechaj zostanie zapisane wśród praw Persji i Mdii, aby nie wygasło, że Waszti nie wolno przyjść przed króla Aswerusa; jej królewską godność zaś niechaj król odda jej towarzyszce, niewieście lepszej niż ona.  20. I to postanowienie, które król podejmie, niech będzie słyszane w całym państwie (wszak jest ono ogromne), a wszystkie żony okazywać będą szacunek swym właścicielom, zarówno wielkim, jak i małym”.  21. I rzecz ta znalazła uznanie w oczach króla oraz książąt, i król postąpił według słowa Memuchana.  22. Posłał więc spisane dokumenty do wszystkich prowincji królewskich, do każdej prowincji w jej własnym sposobie pisania i do każdego ludu w jego własnym jeżyku, aby każdy mąż był jak książę w swoim domu i mówił jeżykiem swojego ludu. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Przekład Nowego Świata wykorzystywany przez Świadków Jehowy. Wersja z 1997 roku. Wydanie całej Biblii, zawierające tłumaczenie Pism Hebrajsko-Aramejskich (Starego Testamentu) oraz w niewielkim stopniu zrewidowaną wersję Chrześcijańskich Pism Greckich opublikowanych w roku 1994. Podstawa tłumaczenia Angielskie wydanie New World Translation
Prawo autorskie © 1997, Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1997 by Watch Tower Bible and Tract Society. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org