Przekład Nowego Świata, 1997

Ksiega Wyjścia

Autor:
Mojżesz, Jozue i inni autorzy lub redaktorzy mniejszych jednostek literackich na przestrzeni wieków.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 1876-1444 r. p. Chr., tj. od śmierci Józefa w Egipcie do wzniesienia przybytku (Wj 40:17; 1Krl 6:1); (2) redakcji Księgi: mniejsze jednostki literackie mogły powstać w czasach Mojżesza, tj. 2. poł. XV w. p. Chr. (Lb 33:2; Pwt 31:24).
Miejsce:
Obszary wędrówek i pobytu bohaterów ksiąg.
Cel:
Ukazanie tworzenia się narodu izraelskiego.
Temat:
Bóg Dawcą przymierza i prawa.

Rozdział 1

1. A oto imiona synów Izraela, którzy przybyli z Jakubem do Egiptu: przybył każdy mężczyzna ze swymi domownikami:  2. Ruben, Symeon, Lewi i Juda,  3. Issachar, Zebulon i Beniamin,  4. Dan i Naftali, Gad i Aszer.  5. I wszystkich dusz, które wyszły z bioder Jakuba, było siedemdziesiąt dusz, lecz Józef był już w Egipcie.  6. W końcu umarł Józef, jak również wszyscy jego bracia i całe to pokolenie.  7. A synowie Izraela stali się płodni, tak iż zaroiło się od nich; i wciąż się pomnażali, i potężnieli w tak niezwykłej mierze, iż kraj się nimi napełnił.  8. Z czasem zaczął panować nad Egiptem nowy król, nie znający Józefa.  9. I przemówił do swego ludu: ”Oto lud synów Izraela jest liczniejszy i potężniejszy niż my.  10. Nuże, postąpmy z nimi roztropnie, żeby czasem się ich nie namnożyło i doszłoby do tego, że gdyby zaskoczyła nas wojna, oni też mogliby dołączyć do tych, którzy nas nienawidzą, i walczyć przeciwko nam. i odejść z kraju”.  11. Ustanowiono więc dla nich przełożonych nad robotami przymusowymi, aby ich ciemiężyć, gdy będą nosili ciężary; i zaczęli budować miasta na spichlerze dla faraona, mianowicie Pitom oraz Raamses.  12. Ale im bardziej byli ciemiężeni, tym bardziej się pomnażali i tym bardziej się rozprzestrzeniali, tak iż z powodu synów Izraela ogarnął tamtych okropny strach.  13. Toteż Egipcjanie zmusili synów Izraela do robót niewolniczych, tyranizując ich.  14. I uprzykrzali im życic ciężką niewolniczą pracą przy zaprawie glinianej i cegłach oraz wszelką niewolniczą pracą w polu – wszelką niewolniczą pracą, w której ich wykorzystywano jako tyranizowanych niewolników.  15. Później król Egiptu rzekł do hebrajskich położnych, z których jedna miała na imię Szifra, drugiej zaś było na imię Pua,  16. wręcz posunął się do tęgo, że powiedział: ”Kiedy pomagacie Hebrajkom rodzić i widzicie je na stołku położniczym, jeżeli to jest syn, uśmierćcie go; ale jeśli córka, to ma pozostać przy życiu”.  17. Jednakże położne bały się prawdziwego Boga i nie czyniły, jak im powiedział król Egiptu, lecz zostawiały chłopczyków przy życiu.  18. Po pewnym czasie król Egiptu wezwał te położne i powiedział do nich: ”Dlaczego to czyniłyście, że zostawiałyście chłopczyków przy życiu?”  19. Położne zaś rzekły do faraona: ”Gdyż Hebrajki nie są takie jak kobiety egipskie. Ponieważ są żywotne, rodzą, zanim zdąży do nich przyjść położna”.  20. Przeto Bóg wyświadczał dobro położnymi lud zaś stawał się coraz liczniejszy i bardzo potężniał.  21. A ponieważ położne te bały się prawdziwego Boga, on później obdarzył je rodzinami.  22. W końcu faraon nakazał całemu swemu ludowi, mówiąc: ”Każdego nowo narodzonego syna macie wrzucić do Nilu, lecz każdą córkę macie pozostawić przy życiu”. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Przekład Nowego Świata wykorzystywany przez Świadków Jehowy. Wersja z 1997 roku. Wydanie całej Biblii, zawierające tłumaczenie Pism Hebrajsko-Aramejskich (Starego Testamentu) oraz w niewielkim stopniu zrewidowaną wersję Chrześcijańskich Pism Greckich opublikowanych w roku 1994. Podstawa tłumaczenia Angielskie wydanie New World Translation
Prawo autorskie © 1997, Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1997 by Watch Tower Bible and Tract Society. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org