Przekład Nowego Świata, 1997

List do Galacjan

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 41 lub 44 lata).
Czas:
49 lub 52 r. po Chr.
Miejsce:
Antiochia.
Cel:
Podkreślenie prawdy, że usprawiedliwienie, obiecane jeszcze przed nadaniem Prawa, oraz rozwój duchowego życia stają się udziałem grzesznika wyłącznie dzięki wierze w Jezusa Chrystusa.
Temat:
Usprawiedliwienie jest sprawą wiary.

Rozdział 1

1. Paweł, apostoł nie od ludzi ani nie przez człowieka, lecz przez Jezusa Chrystusa oraz Boga, Ojca, który go wskrzesił z martwych,  2. i wszyscy bracia ze mną – do zborów w Galacji:  3. Życzliwość niezasłużona i pokój wam od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa.  4. On dał samego siebie za nasze grzechy, żeby nas wyzwolić z obecnego niegodziwego systemu rzeczy, zgodnie z wolą naszego Boga i Ojca,  5. któremu chwała na wieki wieków. Amen.  6. Dziwię się, że tak szybko dajecie się odsunąć od Tego który was powołał przez niezasłużoną życzliwość Chrystusa, do jakiejś innej dobrej nowiny.  7. Lecz ona nie jest inna; są tylko pewni ludzie, którzy was niepokoją i chcą wypaczyć dobrą nowinę o Chrystusie.  8. Ale choćbyśmy nawet my albo choćby anioł z nieba oznajmił wam jako dobrą nowinę coś poza tym, co wam oznajmiliśmy jako dobrą nowinę, niech będzie przeklęty.  9. Jak powiedzieliśmy poprzednio, tak i teraz znowu mówię: Kto by wam oznajmiał jako dobrą nowinę coś poza tym, co przyjęliście, niech będzie przeklęty.  10. Czyż więc teraz ludzi próbuję, przekonać, czy Boga? Albo czy staram się przypodobać ludziom? Gdybym jeszcze starał się przypodobać ludziom, nie byłbym niewolnikiem Chrystusa.  11. Oświadczam wam bowiem, bracia, że dobra nowina, którą oznajmiłem jako dobrą nowinę, nie jest niczym ludzkim;  12. bo ani jej nie przyjąłem od człowieka, ani jej nie byłem uczony, chyba że przez objawienie od Jezusa Chrystusa.  13. Słyszeliście, rzecz jasna, o moim dawniejszym postępowaniu w judaizmie, iż bez umiaru prześladowałem zbór Boży i pustoszyłem go,  14. i robiłem w judaizmie większe postępy niż wielu mych rówieśników w moim rodzie, jako że byłem daleko gorliwszy o tradycje moich ojców.  15. Ale gdy Bóg, który oddzielił mnie od łona mej matki i powołał przez swą niezasłużoną życzliwość, uznał za dobre  16. objawić w związku ze mną swego Syna, abym dobrą nowinę o nim oznajmiał narodom, nie wdałem się od razu w naradę z ciałem i krwią.  17. Nie poszedłem też do Jerozolimy, do tych, którzy wcześniej niż ja byli apostołami, ale udałem się do Arabii i znowu wróciłem do Damaszku.  18. Następnie, w trzy lata później, poszedłem do Jerozolimy, by odwiedzić Kefasa, i zatrzymałem się u niego na piętnaście dni.  19. Ale nie widziałem nikogo innego z apostołów poza Jakubem, bratem Pana.  20. A jeśli chodzi o sprawy, o których wam piszę – oto w obliczu Boga: nie kłamię.  21. Potem poszedłem w rejony Syrii i Cylicji.  22. Ale z twarzy nie byłem znany zborom w Judei, które są w jedności z Chrystusem;  23. słyszeli tylko: ”Ten, co nas przedtem prześladował, teraz oznajmia dobrą nowinę o wierze, którą przedtem pustoszył.  24. I zaczęli wychwalać Boga z mego powodu. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Przekład Nowego Świata wykorzystywany przez Świadków Jehowy. Wersja z 1997 roku. Wydanie całej Biblii, zawierające tłumaczenie Pism Hebrajsko-Aramejskich (Starego Testamentu) oraz w niewielkim stopniu zrewidowaną wersję Chrześcijańskich Pism Greckich opublikowanych w roku 1994. Podstawa tłumaczenia Angielskie wydanie New World Translation
Prawo autorskie © 1997, Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1997 by Watch Tower Bible and Tract Society. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org