Biblia Poznańska I, 1975

II Księga Samuela

Autor:
Natan, Gad oraz inni autorzy i redaktorzy na przestrzeni wieków (na co może wskazywać 1Krn 29:29-30).
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: ok. 1010-960 r. p. Chr., tj. od śmierci Saula do schyłku rządów Dawida; (2) mniejsze jednostki literackie mogą pochodzić z opisywanego okresu, o dalszych redakcjach świadczy np. 1Sm 27:6.
Miejsce:
Ziemia Izraela.
Cel:
Ukazanie Bożego działania w życiu i panowaniu Dawida.
Temat:
Działanie Boga w Izraelu za pośrednictwem Dawida.

Rozdział 1

1. Po śmierci Saula powrócił Dawid po rozgromieniu Amalekitów. Przebywał on w Ciklag od dwóch dni,  2. gdy oto trzeciego dnia przybył pewien mężczyzna z obozu Saula w podartej odzieży i z prochem na głowie. Kiedy przybył do Dawida, padł na ziemię i oddał mu pokłon.  3. Zapytał go Dawid: - Skąd przychodzisz? Odpowiedział mu: - Uratowałem się z obozu izraelskiego.  4. Pytał go dalej Dawid: - Co się [tam] stało? Opowiedz mi! On zaś opowiedział, jak to uciekł lud z [pola] walki, że wielu spośród ludu poległo oraz że poległ również Saul i jego syn Jonatan.  5. Spytał Dawid młodzieńca, który przyniósł mu te wieści: - Skąd wiesz, że zginął Saul i jego syn Jonatan?  6. Odpowiedział młodzieniec, który przyniósł mu tę wiadomość: - Przypadkiem znalazłem się na górze Gilboa i zobaczyłem Saula wspartego na swej włóczni; wozy i jeźdźcy byli już blisko niego.  7. Gdy odwrócił się ku mnie i spostrzegł mnie, zawołał na mnie. Odpowiedziałem: ”Oto jestem”.  8. Zapytał mnie: ”Kim jesteś?”. Odpowiedziałem mu: ”Jestem Amalekitą”.  9. Wtedy rozkazał mi: ”Zbliż się do mnie i zabij mnie, bo ogarnęła mnie słabość, ale jeszcze żyję”.  10. Przystąpiłem więc do niego i zabiłem go, bo wiedziałem, że nie będzie mógł przeżyć swego upadku. Potem wziąłem koronę, którą miał na głowie, i naramiennik, który miał na ramieniu, i oto przynoszę je mojemu panu.  11. Wtedy Dawid, chwyciwszy swe szaty, rozdarł je; [podobnie uczynili] również wszyscy ludzie, którzy z nim byli.  12. I tak lamentowali, płakali i pościli do wieczora dla Saula, jego syna Jonatana, dla ludu Jahwe i domu izraelskiego, że poginęli od miecza.  13. Dawid zaś zapytał młodzieńca, który mu przyniósł wiadomość: - Skąd jesteś? Odpowiedział: - Jestem synem pewnego osiedleńca Amalekity.  14. Wtedy Dawid rzekł do niego: - Jakże to nie obawiałeś się podnieść ręki, by zabić pomazańca Jahwe?  15. Przywoławszy więc Dawid jednego z młodych [wojowników] rozkazał: - Zbliż się i zabij go! Ten ugodził go i zabił.  16. Dawid zaś rzekł [do niego]: - Niech twoja krew spadnie na twoją głowę! Bo twoje usta świadczyły przeciw tobie, gdyś powiedział: ”Ja zabiłem pomazańca Jahwe”.  17. I wyśpiewał Dawid tę pieśń żałobną o Saulu i o Jonatanie, jego synu;  18. dla nauki synów judzkich jest ona zapisana w Księdze Sprawiedliwego:  19. Twa chluba, Izraelu, na twych górach zginęła. Jakżeż padli bohaterowie?  20. Nie rozpowiadajcie o tym w Get, nie rozgłaszajcie na ulicach Aszkalonu, by nie cieszyły się córki filistyńskie, by się nie radowały córki nie obrzezanych!  21. Góry Gilboa! Niech nie spadnie na was rosa ani deszcz! O góry nieszczęsne! Tam bowiem znieważono tarczę bohaterów. Tarcza Saula nie oliwą była namaszczona,  22. lecz krwią ranionych, tłustością wojowników. Łuk Jonatana nigdy się wstecz nie cofał, a miecz Saula nie powracał bez zwycięstwa.  23. Saul i Jonatan - mili i ukochani - za życia i po śmierci są nierozdzieleni. Byli szybsi od orła, nad lwy silniejsi!  24. O córki izraelskie, płaczcie nad Saulem, który was odziewał wspaniale w purpurę i złotymi ozdobami upiększał wasze szaty!  25. Jakżeż to mogli polec bohaterowie, gdy walka jeszcze trwała? A Jonatan na twych górach leży zabity!  26. Tak mi żal ciebie, mój bracie Jonatanie, tak bardzo cię umiłowałem! Droższa była dla mnie twa miłość nad miłość niewieścią!  27. Jakżeż to mogli polec bohaterowie i przepaść broń wojenna? 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org