Biblia Poznańska I, 1975

Księga Estery

Autor:
Nieznany.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 486-465 r. p. Chr. (panowanie Achaszwerosza, tj. Kserksesa I); (2) napisania i redakcji Księgi: w pierwotnej formie Księga mogła powstać niedługo po zaistnieniu opisywanych wydarzeń.
Miejsce:
Suza, stolica Persji.
Cel:
Wyjaśnienie pochodzenia i uzasadnienie ustanowienia świąt Purim do obchodzenia ich w 14 dniu miesiąca Adar (luty/marzec), jako pamiątki zachowania Żydów od zagłady.
Temat:
Losy, tj. purim, narodu wybranego są w rękach Boga.

Rozdział 1

1. (1) W drugim roku panowania wielkiego króla Artakserksesa, dnia pierwszego Nizan, Mardocheusz, syn Jaira, syna Szemei, syna Kisza, z pokolenia Beniamina, // (2) mąż żydowski, który mieszkał w mieście Suza, mąż znakomity, pełniący służbę na dworze królewskim, miał sen. // (3) Należał on do wygnańców, których wraz z Jechoniaszem, królem judzkim, uprowadził z Jeruzalem Nabuchodonozor, król babiloński. // (4) Sen jego był następujący: Oto (rozległy się) krzyki i zgiełk, grzmoty, trzęsienia i zamęt na ziemi. // (5) Równocześnie wystąpiły dwa wielkie smoki, gotowe oba do walki ze sobą. Ryk ich był bardzo donośny, // (6) a na ten ryk wszystkie narody jęły się sposobić do walki, by pokonać lud sprawiedliwy. // (7) Był to dzień ciemności i mroku, ucisku i prześladowania, udręki i wielkiego zamieszania na ziemi. // (8) Cały lud sprawiedliwy zdjęty przerażeniem z powodu nieszczęścia, jakie nań miało spaść, gotując się do zguby wołał do Boga. // (9) I oto na jego wołanie jak gdyby wielka rzeka wezbrana wodami wypłynęła z małego źródła. // (10) (Wówczas) przejaśniło się i wzeszło słońce, a uciskani zostali wywyższeni i wchłonęli mocarzy. // (11) Zbudziwszy się po tym śnie Mardocheusz zaczął zastanawiać się i rozważać, jakie by miały być zamiary Boże. Aż do następnej nocy usiłował go sobie na wszelkie sposoby wytłumaczyć. // (12) Mardocheusz zażywał odpoczynku na dziedzińcu pałacowym z Gabatą i Tarrą, dwoma eunuchami królewskimi, którzy trzymali straż na dziedzińcu. // (13) Usłyszał on o ich planach, przeniknął ich zamiary i dowiedział się, że knuli spisek przeciwko królowi Artakserksesowi, o czym doniósł królowi. // (14) Król poddał obydwu eunuchów śledztwu, a gdy się przyznali, zostali straceni. // (15) Polecił król spisać te wypadki ku pamięci, lecz i Mardocheusz również spisał sobie te wydarzenia. // (16) Następnie król zlecił Mardocheuszowi służbę na dziedzińcu i wynagrodził go za to darami. // (17) Aman zaś, syn Amadaty, Bugejczyk, cieszył się wielkimi łaskami u króla. Próbował on szkodzić Mardocheuszowi i jego ludowi mszcząc się za obydwu eunuchów królewskich. // Było to za dni Achaszwerosza, tego Achaszwerosza, który panował nad stu dwudziestu siedmioma prowincjami od Indii aż do Etiopii.  2. Za dni tych, gdy Achaszwerosz panował na stolicy królewskiej w twierdzy w Suzie,  3. w trzecim roku swego panowania wyprawił u siebie ucztę dla wszystkich swoich książąt i dostojników [dworskich], dla zasłużonych Persów i Medów, dla szlachetnie urodzonych i zarządców prowincji.  4. przez wiele dni, mianowicie przez dni sto osiemdziesiąt, roztaczał przed nimi bogactwo swojego królestwa oraz blask i przepych swej wielkości.  5. Po upływie tych dni zgotował król na dziedzińcu ogrodowym przy pałacu królewskim siedmiodniową ucztę dla wszystkich mieszkańców twierdzy Suza, zarówno dla wielkich, jak i dla małych.  6. Drogocenne tkaniny białe, purpurowe i fioletowe były przymocowane do kolumn z białego marmuru za pomocą sznurów z bisioru i ze szkarłatu na srebrnych pierścieniach. Złote i srebrne łoża [biesiadne] stały na posadzce z alabastru i białego marmuru, masy perłowej i mozaiki.  7. Trunki zaś podawano w złotych czarach o przeróżnych kształtach; wina królewskiego było w obfitości dzięki hojności króla.  8. Do picia - zgodnie z poleceniem królewskim - nie przymuszano nikogo; król nakazał bowiem swym dworzanom, aby każdy z zaproszonych mógł postępować według swego upodobania.  9. Królowa Waszti wydała również ucztę dla niewiast w pałacu króla Achaszwerosza.  10. Dnia siódmego, kiedy serce króla rozweseliło się pod wpływem wina, wydał on polecenie, aby Mehuman, Bizzeta, Charbona, Bigta, Abagta, Zetar i Karkas, to jest siedmiu eunuchów, którzy pełnili służbę przy królu Achaszweroszu,  11. przywiedli przed oblicze królewskie królowę Waszti w koronie królewskiej, gdyż chciał on ukazać jej piękność ludowi i książętom; była bowiem bardzo piękna.  12. Ale królowa Waszti odmówiła przybycia na rozkaz królewski, przekazany jej przez eunuchów, co bardzo wzburzyło króla i rozpłomieniło jego gniew.  13. Zwołał więc na naradę mędrców, obeznanych z prawami - istniał bowiem zwyczaj, by wszystkie sprawy królewskie omawiać wspólnie ze znawcami praw i sądownictwa  14. - a najbliższymi jego zaufanymi byli: Karszena, Szetar, Admata, Tarszisz, Meres, Marsena, Memukan, to jest siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy byli dopuszczani do oglądania oblicza królewskiego i zajmowali pierwsze miejsce w królestwie, [aby omówić],  15. co zgodnie z prawem należy uczynić z królową Waszti, która nie zastosowała się do polecenia króla Achaszwerosza, przekazanego jej przez eunuchów.  16. Memukan zabrał głos wobec króla i książąt: - Królowa Waszti zawiniła nie tylko w stosunku do króla, ale również w stosunku do wszystkich książąt i wszystkich ludów, które żyją we wszystkich prowincjach króla Achaszwerosza.  17. Postępek królowej rozniesie się bowiem wśród wszystkich żon, które znajdą w nim usprawiedliwienie, by odnosić się ze wzgardą do swych mężów. Będą bowiem mówić: ”Król Achaszwerosz wydał rozkaz, by przyprowadzono do niego królową Waszti, a ona nie przyszła”.  18. Jeszcze dziś wszystkie księżniczki perskie i medyjskie, które usłyszą o zachowaniu się królowej, powtórzą to samo wszystkim książętom króla i wyniknie stąd wiele wzgardy i gniewu.  19. Jeżeli wyda się to królowi rzeczą słuszną, niech zostanie wydany z jego ramienia dekret królewski i niech zostanie wpisany na zawsze do praw perskich i medyjskich, że Waszti nie ukaże się już nigdy przed obliczem króla Achaszwerosza, godność zaś jej królewską niech przekaże król innej, godniejszej od niej.  20. A gdy ten wyrok królewski zostanie ogłoszony w całym królestwie, które jest tak wielkie, wszystkie żony okażą szacunek swoim mężom - od najmożniejszego do najnędzniejszego.  21. Rada ta spodobała się królowi i książętom i król postąpił według rady Memukana.  22. Rozesłał więc listy do wszystkich prowincji królestwa [sporządzone] oddzielnie pismem w nich używanym i do każdego ludu w jego własnym języku [na znak], że każdy mężczyzna jest panem w swoim domu i mówi w nim swym własnym językiem. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org