Biblia Poznańska I, 1975

Księga Przysłów

Autor:
Salomon, Agur, Lemuel, redaktorzy Hiskiasza i inni, nienazwani.
Czas:
(1) Powstawania zbioru: 970-686 r. p. Chr. (między panowaniem Salomona a Hiskiasza); (2) późniejszego wkładu, w tym redakcyjnego: trudny do ustalenia.
Miejsce:
Jerozolima.
Cel:
Podanie młodym ludziom zasad samodzielnego życia.
Temat:
Bojaźń JAHWE jest pierwszą zasadą mądrości.

Rozdział 1

1. Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla izraelskiego, [które służą]  2. do poznania mądrości i karności, do zrozumienia pouczeń roztropnych,  3. do zdobycia dobrych obyczajów - sprawiedliwości, prawości i uczciwości,  4. do udzielania prostaczkom rozważnych rad, a młodzieńcowi do rozwagi i przezorności.  5. Niech mądry usłyszy i pomnoży umiejętność, rozsądny niech wzrasta w doświadczenie,  6. aby zrozumiał przysłowia i tajemną wiedzę, słowa mędrców i ich zagadki.  7. Bojaźń Jahwe jest początkiem poznania; mądrością i karnością gardzą [tylko] głupcy.  8. Słuchaj, synu mój, pouczenia ojca i nie gardź wskazaniami matki.  9. Są one bowiem jak piękny wieniec na twojej głowie i ozdobny łańcuch na twej szyi.  10. Synu mój, jeżeli grzesznicy chcą cię uwieść, nie idź [za nimi],  11. jeśli mówią: ”Chodź z nami! Czyhajmy na [rozlanie] krwi, chcemy bez powodu zastawić sidła na niewinnego.  12. Jak Szeol chcemy ich żywcem pochłonąć, zdrowych tak, jak zstępujących do grobu.  13. Zdobędziemy niejedną rzecz drogocenną i napełnimy łupem nasze domy;  14. los swój rzuć razem z nami, wspólny wór będziemy mieć wszyscy!”  15. Synu mój, nie wybieraj się z nimi w drogę, odwróć swe kroki od ich ścieżki.  16. Nogi ich bowiem biegną ku złu, spieszą, by przelać krew.  17. Na próżno jednak zastawia się sidła na oczach wszystkich latających ptaków.  18. Narażają się oni na [przelanie] własnej krwi, na własne życie gotują zasadzkę.  19. Taki jest kres wszystkich, którzy za łupem gonią: to prowadzi do utraty życia.  20. Mądrość na ulicach głośno woła, na placach publicznych głos swój podnosi,  21. na skrzyżowaniach dróg krzyczy, u wejścia do bram miejskich wygłasza przemowy:  22. Dopóki, o prostaczkowie, będziecie się kochać w głupocie, jak długo złośliwcy lubować się będą w szyderstwie, a głupcy nienawidzić wiedzy?  23. Nawróćcie się na moje upomnienia! Oto wyleję na was mego ducha, dam wam poznać moje słowa.  24. Ponieważ wołałam, a wyście się odwracali, wyciągałam rękę, ale nikt nie zwracał [na to] uwagi,  25. na wiatr puszczaliście wszelką moją radę, upomnienia mojego nie chcieliście przyjąć,  26. [przeto] i ja śmiać się będę z waszego nieszczęścia, będę urągać, gdy zstąpi na was przerażenie,  27. gdy spadnie na was przerażenie jak burza, gdy nieszczęście zbliży się ku wam jak huragan, gdy przyjdą na was strapienie i ucisk.  28. Wówczas będą mnie wzywać, ale ja ich nie wysłucham, będą mnie pilnie szukać, ale mnie nie znajdą.  29. Ponieważ znienawidzili wiedzę i bojaźni Jahwe nie przyjęli,  30. nie usłuchali mojej rady i wszelkim moim upomnieniem wzgardzili,  31. będą spożywać owoc swoich postępków i sycić się własnymi radami.  32. Bo odstępstwo prostaków zabija ich, a pewność siebie głupców prowadzi ich do zguby.  33. Ale kto mnie słucha, odpoczywa w spokoju, bezpieczny przed nieszczęściem. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org