Biblia Poznańska I, 1975

Księga Kaznodziei

Autor:
Kaznodzieja (Kohelet) nieznany z imienia. Starsze tradyjcje przypisują autorstwo Salomonowi.
Czas:
IV-III w. p. Chr.; Księga pośrednio nawiązuje do Salomona (970-930 r. p. Chr.) i być może bliżej nieokreślone, wcześniejsze jej formy lub mniejsze części pochodzą z okresu jego panowania.
Miejsce:
Prawdopodobnie Jerozolima
Cel:
Ukazanie wartości życia z ziemskiej perspektywy.
Temat:
Życie bez Boga jest życiem bez sensu.

Rozdział 1

1. Słowa Koheleta, syna Dawida, króla w Jeruzalem.  2. Marność nad marnościami, mówi Kohelet, marność nad marnościami! Wszystko jest marnością!  3. Jaką korzyść ma człowiek z wszelkiego trudu, który podejmuje pod słońcem?  4. Jedno pokolenie przechodzi, drugie pokolenie przychodzi, a ziemia trwa niewzruszenie.  5. Słońce wschodzi, słońce zachodzi i śpiesznie powraca na miejsce, z którego znowu wschodzi.  6. Wiatr wieje ku południowi i nawraca ku północy, krąży i krąży nieustannie, podejmując od nowa swe drogi.  7. Wszystkie rzeki spływają do morza, a morze nie przybiera; do miejsca, do którego podążają rzeki, wciąż kierują one swój bieg.  8. Wszystkie stworzenia trudzą się [dla człowieka], nikt nie jest w stanie [tego] wypowiedzieć. Nie nasyca się oko widzeniem ani się ucho napełnia słyszeniem.  9. To, co było, znów będzie, a to, co się dzieje, dziać się będzie i nadal. Nie ma niczego nowego pod słońcem.  10. Czyż jest coś, o czym można by rzec: ”Spójrz, to coś nowego”? Istniało to już [bowiem] w czasach, które były przed nami.  11. Nie pamięta się o tych, co byli, ani o tych, co będą; nie zachowają o nich wspomnienia ci, co jeszcze po nich nastaną.  12. Ja, Kohelet, byłem królem nad Izraelem w Jeruzalem.  13. Umysł swój zwróciłem ku temu, by mądrze wybadać i prześledzić wszystko, co dzieje się pod niebem. Niewdzięczne to zajęcie nałożył Bóg na synów człowieczych, aby się do niego przyłożyli.  14. Widziałem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i gonitwą za wiatrem.  15. Tego, co krzywe, nie da się naprostować, a niedoboru nie można wliczyć do rachunku.  16. Rzekłem więc sam do siebie: ”Oto wzrosłem i postąpiłem w mądrości bardziej, aniżeli wszyscy, którzy przede mną panowali nad Jeruzalem, i umysł mój pracował nad poznaniem wielkiej mądrości i wiedzy!”  17. Przyłożyłem się więc do zgłębienia mądrości i wiedzy, szaleństwa i głupoty, i pojąłem, że i to także jest gonitwą za wiatrem.  18. Bo gdzie wiele mądrości, tam wiele goryczy, a kto pomnaża wiedzę, pomnaża i cierpienie. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org