Biblia Poznańska I, 1975

Księga Izajasza

Autor:
Izajasz.
Czas:
Ok. 745-686 r. p. Chr.
Miejsce:
Ziemia Judy.
Cel:
Obnażenie uchybień moralnych narodu, wezwanie do ich korekty, zapowiedź nadchodzącego upadku, kary i przyszłego powodzenia.
Temat:
Pojednanie z Bogiem podstawą powodzenia.

Rozdział 1

1. Widzenie Izajasza, syna Amoca, dotyczące Judy i Jeruzalem, które miał za dni królów judzkich: Ozjasza, Jotama, Achaza i Ezechiasza.  2. Słuchajcie, niebiosa, nakłoń uszu, ziemio, bo Jahwe przemawia! - Jam synów wychował i wyniósł wysoko, lecz ci mnie zdradzili.  3. Zna wół gospodarza swojego a osioł żłób swego pana, lecz Izrael znać [mnie] nie chce, mój lud nie nabiera rozumu.  4. Biada narodowi grzesznemu, ludowi obciążonemu winą, potomstwu złoczyńców i synom wyrodnym! Opuścili Jahwe, wzgardzili Świętym [Bogiem] Izraela, wstecz się odwrócili.  5. Gdzie mam was jeszcze chłostać, [skoro] wciąż trwacie w odstępstwie? Cała głowa jest chora, całe serce niemocą objęte.  6. Nie ma w nim od stóp do głowy miejsca zupełnie zdrowego - same rany i sińce! A blizny jeszcze świeże nie są opatrzone ani przewiązane, ani zmiękczone oliwą.  7. Ziemia wasza - pustynią, miasta ogniem spalone, a włości na oczach waszych objadają wrogowie (spustoszenie - jak przy zniszczeniu Sodomy).  8. Opuszczona jest Córa Syjonu jak szałas w winnicy, jak altana na polu warzywnym, jak miasto wokół oblężone.  9. I gdyby nam Jahwe Zastępów nie ocalił Reszty, losem Sodomy stałby się nasz los, do Gomory bylibyśmy podobni.  10. Słuchajcie słów Jahwe, książęta Sodomy! Nakłoń uszu, ludu Gomory, by słuchać praw Boga naszego!  11. - Cóż mi po mnóstwie waszych ofiar krwawych? - mówi Jahwe. Syt jestem całopaleń z baranów i tłuszczu cielców tuczonych. Nie mam [już] upodobania we krwi wołów, jagniąt i kozłów.  12. Gdy się przede mną zjawiacie - któż tego od was wymaga, byście deptali po moich dziedzińcach? -  13. nie przynoście mi już obiat kłamliwych. Dym kadzielny wzbudza we mnie odrazę. Nowiów, szabatów, zwoływania zebrań, obłudy, zgromadzeń świątecznych nie mogę znieść [dłużej].  14. Dni nowiu, świąt waszych [obchody] znienawidziłem zupełnie; stały się dla mnie ciężarem, znużyło mnie ich znoszenie.  15. Gdy dłonie swe do mnie wyciągać będziecie, zasłonię oczy przed wami, a chociaż mnożyć będziecie modły, Ja wcale słuchać nie będę. Krwią ociekają wasze ręce!  16. Obmyjcie się i oczyśćcie! Usuńcie sprzed oczu moich zło waszych bezecnych postępków! Przestańcie czynić nieprawość!  17. Uczcie się pełnić dobre uczynki, szukajcie tego, co sprawiedliwe! Poskromcie ciemięzcę; Prawo przyznajcie sierotom i wdowy bierzcie w obronę!  18. - Chodźcie, rozsądźmy - mówi Jahwe. Choć grzechy wasze są niby szkarłat, jednak jak śnieg wybieleją; choć są jak purpura czerwone, jak wełna staną się [białe].  19. Jeśli zechcecie dać posłuch, dóbr ziemi zażywać będziecie.  20. Lecz jeśli będziecie oporni i krnąbrni, zginiecie niechybnie od miecza. - Zaiste, [to] usta Jahwe wyrzekły.  21. Jakże to wierna [niegdyś] stolica stała się nierządnicą! Syjon był pełen prawości, sprawiedliwość w nim przebywała, a teraz - mordercy.  22. Twe srebro zmieniło się w żużel, twe wino - z wodą zmieszane.  23. Twoi książęta - to buntownicy i sprzymierzeńcy złodziei. Każdy lubuje się w darach [przekupnych] i goni za podarkami. Sierocie praw nie przyznają, a skarga wdowy nie dociera do nich.  24. Przeto [tak] mówi Pan, Jahwe Zastępów, Mocarny [Bóg] Izraela: - Biada! Dokonam pomsty nad mymi wrogami, nieprzyjaciołom moim odpłacę!  25. Dłoń swą przeciw tobie obrócę, twój żużel w tyglu wypalę i wszelki twój ołów usunę.  26. Przywrócę twych sędziów, jak było pierwotnie, i twych doradców, jak było w zaraniu. Potem nazwą cię znowu ”Grodem Sprawiedliwym”, ”Miastem Wierności”.  27. Syjon przez prawość będzie odkupiony, a nawróceni jego - poprzez sprawiedliwość.  28. Zmiażdżeni będą razem odstępcy i grzesznicy, zginą ci, którzy opuścili Jahwe.  29. Oto powstydzicie się terebintów, przedmiotu swoich pożądań; rumienić się będziecie na myśl o ogrodach, któreście tak bardzo cenili.  30. Staniecie się bowiem [sami] jako terebinty, których liście więdną, i jako ogród pozbawiony wody.  31. Mąż potężny stanie się jakby [zeschła] trawa, a jego dzieło jak iskra, i spłoną oboje pospołu, a nie będzie nikogo, kto by ugasił. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org