Biblia Poznańska I, 1975

Lamentacje

Autor:
Jeremiasz
Czas:
586-562 r. p. Chr. z późniejszymi redakcjami.
Miejsce:
Jerozolima i nienazwane miejsca wygnania.
Cel:
Wyrażenie skruchy wobec Boga i prośby o ratunek.
Temat:
Wierność Bogu gwarancją bezpieczeństwa.

Rozdział 1

1. Ach, jak pozostaje samotne Miasto [ongiś] ludne! Stała się niby wdowa ona, wielka pośród narodów, księżniczka okręgów została podwładną.  2. Boleśnie szlocha po nocach, łzami spływają jej lica. Nie ma, kto by ją pocieszył pośród wszystkich jej miłośników. Zdradzili ją wszyscy jej przyjaciele, stając się jej wrogami.  3. Gnana w niewolę Judea w udręce na ciężką służbę poddańczą; osiadła wśród obcych ludów, nie znalazła spocznienia. Dosięgli ją wszyscy jej prześladowcy wśród jej ucisków.  4. Drogi Syjonu okryte żałobą dla braku pielgrzymów świątecznych. Puste są wszystkie jego bramy; jego kapłani wzdychają, dziewice pogrążone są w smutku, a działem jego - gorycz.  5. Hetmanią mu wrogowie, nieprzyjaciele jego triumfują, bo Jahwe dotknął go karą dla mnóstwa jego występków. Dziatwa jego poszła w niewolę przed gnębicielem.  6. Wydarto Córce Syjonu całe jej dostojeństwo. Książęta jej podobni do jeleni nie znajdujących pastwiska. Uchodzą bezsilni przed ścigającym.  7. Zapomnieć nie może Jerozolima dni swej udręki i smutku (całej świetności, jaką posiadała od czasów zamierzchłych), gdy lud jej wpadł w ręce wroga, a nikt jej nie wspomógł. Wrogowie, ujrzawszy ją, szydzili z powodu jej klęski.  8. Ciężko zgrzeszyła Jerozolima, dlatego stała się odrazą. Gardzą nią wszyscy, co ją poważali, bo widzieli jej nagość. Sama również wzdycha i wstecz się odwraca.  9. Trwale splamione obrzeża jej szaty; niepomna swojej przyszłości - niezmiernie upadła i nie ma, kto by ją pocieszył. Spójrz, Jahwe, na jej nędzę, bo sroży się nieprzyjaciel.  10. Jej wszystkie zasoby wróg zagarnął w swe ręce. Widziała, jak obce ludy wtargnęły do jej Świątyni, choć zakazałeś im wchodzić do Twej społeczności.  11. Każdy z jej ludu wzdycha, szukając chleba. Kosztowności swe dają za żywność dla ratowania życia. Spójrz, Jahwe, a zobacz: tak zostałam wzgardzona!  12. Lecz wy wszyscy, przechodzący drogą, chodźcie, przyjrzyjcie się i zobaczcie, czy jest boleść jako boleść moja, która mnie nęka, którą dotknął mnie Jahwe w dzień swego płomiennego gniewu.  13. Moje kości poraził ogniem z wysoka i przeniknął je. Moim nogom sidła zastawił i zmusił mnie do odwrotu. Zamienił mnie w pustkowie, całymi dniami omdlewam.  14. Nałożone jarzmo za me przeniewierstwa, splątane ręką Jego, jarzmo Jego na szyi mojej podcięło mą siłę. Pan w ich moc mnie podał, nie mogę powstać.  15. Starł wszystkich moich mocarzy Pan w moim obrębie. Zwołał przeciwko mnie [ludów] gromadę, by zmiażdżyć mą młodzież; Pan [jak] w tłoczni podeptał dziewiczą Córę Judy.  16. Ach, dlatego płaczę, moje oko (moje oko) spływa łzami, bo daleko ode mnie mój pocieszyciel, który by pokrzepił mą duszę. Synowie moi przejęci są trwogą, bo wróg stał się silny.  17. Pocieszyciela brak Syjonowi, więc wyciąga ręce. Jahwe nasłał przeciw Jakubowi jego sąsiadów, ciemięzców. Jeruzalem się stało pośród nich odrazą.  18. Sprawiedliwy jest Jahwe, oporna byłam bowiem Jego mowie. Słuchajcie, wszystkie narody, przyjrzyjcie się mojej boleści. Dziewice moje i moi młodzieńcy poszli w niewolę.  19. Kochanków moich wzywałam, lecz ci mnie zdradzili. Kapłani moi i starsi wyginęli w Mieście, gdy szukali pokarmu dla siebie celem ratowania życia.  20. Racz wejrzeć, Jahwe, bo jestem w udręce, burzą się moje wnętrzności! Serce dygoce we mnie, bo uparcie się buntowałam. Na dworze miecz zabija, a w domu - zaraza.  21. Słyszą moje jęki, nie ma nikogo, kto by mię pocieszył. (Wszyscy moi nieprzyjaciele) słyszą o mojej klęsce, cieszą się, żeś [to] uczynił. Przywiedź dzień, któryś zapowiedział, niech stanie się z nimi podobnie jak ze mną!  22. Tobie jawną się stanie cała ich przewrotność; odpłać im za nią, jak mnie odpłaciłeś za wszystkie me przeniewierstwa. Tak, wzmagają się moje jęki, a serce moje omdlewa. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org