Biblia Poznańska I, 1975

Ewangelia Mateusza

Rozdział 11

1. Kiedy Jezus skończył dawanie poleceń swoim dwunastu uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić (ewangelię) w miastach.  2. Jan zaś, usłyszawszy w więzieniu o czynach Jezusa, wysłał do Niego uczniów z zapytaniem:  3. - Czy to Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy też mamy czekać na innego?  4. A Jezus im odpowiedział: - Idźcie, opowiedzcie Janowi, co słyszycie i co widzicie:  5. ʼŚlepi widząʼ, ludzie o bezwładnych nogach chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, a głusi słyszą. Umarli zmartwychwstają, ʼa ubogim głosi się dobrą nowinęʼ.  6. Szczęśliwy ten, kto nie zgorszy się z mojego powodu.  7. Kiedy odeszli, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: - Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę chwiejącą się na wietrze?  8. Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka otulonego w miękkie szaty? Ci, co noszą miękkie szaty, mieszkają w królewskich komnatach.  9. Coście więc wyszli zobaczyć? Proroka? O tak! Powiadam wam, więcej niż proroka!  10. To jest Ten, o którym napisano: ʼOto ja posyłam przed tobą mojego posłańca, który przygotuje ci drogęʼ.  11. Zaprawdę, mówię wam: Nie narodził się nikt większy od Jana Chrzciciela.  12. A od czasów Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie zdobywa się wielkim wysiłkiem i (tylko) ludzie silni je zagarniają.  13. Wszyscy Prorocy i Prawo prorokowali aż do czasów Jana.  14. A jeśli zechcecie to przyjąć: on jest właśnie Eliaszem, który ma przyjść.  15. Kto ma uszy, niechaj słucha.  16. Do kogo mógłbym przyrównać to pokolenie? Jest ono podobne do dzieci siedzących na rynku, które wołają do swoich rówieśników:  17. Graliśmy wam na flecie, a nie tańczyliście, i zawodziliśmy - a nie płakaliście.  18. Przyszedł Jan, nie je ani nie pije, a mówią: Czarta ma.  19. Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a mówią: Oto obżartuch i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. I znalazła mądrość usprawiedliwienie w swoich czynach.  20. Wtedy zaczął czynić wymówki miastom, w których dokonał najwięcej cudów, że się nie nawróciły: -  21. Biada ci, Chorazin, biada ci, Betsaido, bo gdyby w Tyrze albo w Sydonie działy się te cuda, które u was się działy, od dawna by się nawróciły we włosiennicy i w popiele.  22. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam.  23. A ty, Kafarnaum, czyż ʼaż do nieba będziesz się wynosić? Aż na dno piekła spadniesz!ʼ Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które działy się u ciebie, przetrwałaby do dzisiaj.  24. Toteż powiadam wam: Ziemi Sodomitów lżej będzie w dzień sądu niż tobie.  25. W tym czasie Jezus powiedział: - Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed mądrymi i uczonymi (w Prawie), a objawiłeś ludziom prostym.  26. Tak, Ojcze, bo tak Ci się podobało.  27. Ojciec dał mi wszystko, i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.  28. Pójdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni i uginający się pod ciężarem, a Ja wam dam wytchnienie.  29. Weźcie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla dusz waszych.  30. Albowiem moje jarzmo jest słodkie, a brzemię lekkie. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org