Biblia Poznańska I, 1975

Dzieje Apostolskie

Autor:
Łukasz, autor Ewangelii.
Czas:
Ok. 63-65 r. po Chr.
Miejsce:
Nieznane.
Cel:
Ukazanie misji jako kontynuacji dzieła rozpoczętego przez Pana Jezusa Chrystusa.
Temat:
Napełnieni Duchem Świętym ludzie kontynuatorami dzieła Pana Jezusa Chrystusa.

Rozdział 1

1. Teofilu, pierwszą księgę napisałem o całej działalności i nauce Jezusa,  2. doprowadzając opis do czasu Jego wniebowstąpienia, przed którym przez Ducha Świętego dał misję wybranym przez siebie apostołom.  3. On to po męce przez wiele znaków dał niezbite dowody, że żyje, ukazując się im przez czterdzieści dni i nauczając o królestwie Bożym.  4. W czasie wspólnego posiłku nakazał im: ʼNie opuszczajcie Jerozolimy, ale czekajcie na obietnicę Ojca, o której ode mnie słyszeliście.  5. Jan bowiem chrzcił wodą, wy zaś niedługo otrzymacie chrzest Ducha Świętegoʼ.  6. Zgromadzeni ludzie pytali Go więc: ʼPanie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraelowi?ʼ  7. Odpowiedział im: ʼNie potrzebujecie znać czasu, a zwłaszcza tej chwili, którą Ojciec zastrzegł dla siebie.  8. Otrzymacie moc Ducha Świętego, który na was zstąpi, i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i na całym świecieʼ.  9. Po tych słowach na ich oczach uniósł się do góry i widzieli Go, dopóki obłok im Go nie zakrył.  10. A gdy za odchodzącym uporczywie patrzyli w niebo, wtedy stanęło przy nich dwóch ludzi na biało ubranych,  11. którzy powiedzieli: ʼGalilejczycy, czemu stoicie patrząc w niebo? Ten Jezus wzięty spośród was do nieba przyjdzie w taki sam sposób, jak Go widzieliście odchodzącegoʼ.  12. Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, znajdującej się w pobliżu, bo w odległości drogi szabatu.  13. I kiedy przyszli do domu, weszli na górę, tam gdzie zwykle się zatrzymywali. Byli to: Piotr, Jan, Jakub, Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, Szymon zwany Gorliwym i Judasz, syn Jakuba.  14. Wszyscy oni trwali na wspólnej modlitwie, a razem z nimi były też kobiety, Maryja, matka Jezusa, i Jego bracia.  15. Wtedy to spośród nich wystąpił Piotr z przemówieniem (zebrało się tam wtedy około 120 osób):  16. ʼBracia! Musiały się wypełnić słowa zapowiedziane przez Ducha Świętego ustami Dawida o Judaszu, który stanął na czele tych, którzy pojmali Jezusa,  17. choć był przecież jednym z nas, to znaczy miał udział w tym samym posługiwaniu.  18. Otrzymawszy za tę niegodziwość zapłatę, kupił rolę. Powiesił się, pękł na pół i wypłynęły z niego wszystkie wnętrzności.  19. Wiadome to było wszystkim mieszkańcom Jerozolimy, tak że rola ta została nazwana Hakeldamach, to znaczy pole krwi.  20. Napisano bowiem w Księdze Psalmów: ʼNiech dom jego stanie się pusty i niech nikt w nim nie zamieszkujeʼ, a ʼobowiązki jego niech przejmie innyʼ.  21. Dlatego trzeba, aby to był jeden spośród tych,  22. którzy z nami chodzili przez cały czas przebywania Pana Jezusa, od chrztu Jana aż do dnia wniebowstąpienia, i wraz z nami świadczył o Jego zmartwychwstaniuʼ.  23. Wysunęli dwóch: Józefa Barsabę, z przydomkiem Justus, i Macieja.  24. I modlili się: ʼPanie, Ty znasz serca wszystkich, wskaż więc, którego z tych dwóch  25. wybrałeś na miejsce Judasza do służby i posłannictwa, któremu ten się sprzeniewierzył, odchodząc na właściwe sobie miejsceʼ.  26. Rozdali im losy, los padł na Macieja i dołączono go do Jedenastu. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org