Biblia Poznańska I, 1975

List do Galacjan

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 41 lub 44 lata).
Czas:
49 lub 52 r. po Chr.
Miejsce:
Antiochia.
Cel:
Podkreślenie prawdy, że usprawiedliwienie, obiecane jeszcze przed nadaniem Prawa, oraz rozwój duchowego życia stają się udziałem grzesznika wyłącznie dzięki wierze w Jezusa Chrystusa.
Temat:
Usprawiedliwienie jest sprawą wiary.

Rozdział 1

1. Paweł - powołany na apostoła nie przez ludzi ani jakiegokolwiek człowieka, lecz przez Jezusa Chrystusa i przez Boga Ojca, który wskrzesił Go z martwych -  2. oraz wszyscy bracia, którzy przebywają ze mną, przekazują pozdrowienia Kościołom w Galacji.  3. Łaska niech będzie z wami i pokój Boga, naszego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.  4. On to ofiarował siebie samego za nasze grzechy, aby nas uwolnić od zła, które towarzyszy temu życiu. Taka była wola Boga, naszego Ojca.  5. Jemu chwała na całą wieczność. Amen.  6. Dziwię się, że tak szybko odstępujecie od Tego, który was powołał do uczestnictwa w łasce Chrystusowej, i zwracacie się ku innej ewangelii.  7. Nie miej innej! Są jedynie tacy, którzy sieją zamęt wśród was i chcą sfałszować ewangelię Chrystusa.  8. Ale choćbyśmy sami czy nawet anioł z nieba głosił wam coś innego, niż myśmy wam głosili, niech będzie wyklęty!  9. Jak poprzednio stwierdziliśmy, tak i teraz powtarzam: Gdyby wam ktoś głosił ewangelię inną od tej, którą otrzymaliście, niech będzie wyklęty!  10. Czyż bowiem teraz ludziom chcę się przypodobać, czy Bogu? Czy szukam uznania wśród ludzi? Gdybym jeszcze teraz szukał uznania wśród ludzi, nie byłbym sługą Chrystusa.  11. Oświadczam wam, bracia, że ewangelia, którą głosiłem, nie pochodzi od człowieka.  12. Bo ja sam nie otrzymałem jej od człowieka ani jej się nauczyłem, lecz mam ją dzięki objawieniu Jezusa Chrystusa.  13. Słyszeliście bowiem o moim dawnym postępowaniu - kiedy byłem wyznawcą judaizmu - że zaciekle prześladowałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć,  14. że jako wyznawca judaizmu wszystkich moich rówieśników z mego narodu prześcignąłem nadzwyczajną gorliwością wobec ojczystych tradycji.  15. A kiedy Ten, który wybrał mnie w łonie matki i powołał dzięki swej łasce, raczył  16. mi objawić swego Syna, abym głosił Jego ewangelię poganom, wtedy nie kierowałem się już względami czysto ludzkimi  17. ani nie wstępowałem do Jerozolimy, by tam spotkać tych, którzy już przede mną byli, apostołów, lecz udałem się do Arabii, a potem wróciłem znów do Damaszku.  18. A po trzech latach udałem się do Jerozolimy, by poznać Kefasa. Pozostałem u niego przez piętnaście dni.  19. Nikogo z apostołów poza Jakubem, bratem Pana, nie widziałem.  20. To, co wam piszę - Bóg mi jest świadkiem - nie jest kłamstwem.  21. Potem udałem się do Syrii i Cylicji.  22. A Kościoły Chrystusowe w Judei nie znały mnie osobiście.  23. Słyszały one tylko tyle: Dawny nasz prześladowca głosi teraz tę wiarę, którą niegdyś usiłował wytępić.  24. I wielbili Boga z mego powodu. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org