Biblia Poznańska I, 1975

List do Filemona

Autor:
Apostoł Paweł (mógł mieć wówczas 52 lata).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Rzym, areszt domowy.
Cel:
Utorowanie drogi powrotnej zbiegłemu, a następnie nawróconemu niewolnikowi, Onezymosowi, do jego pana Filemona.
Temat:
Pojednanie z Bogiem jako otwarcie nowego rozdziału we wzajemnych stosunkach między braćmi w wierze.

Rozdział 1

1. Paweł, więzień Chrystusa Jezusa. i brat Tymoteusz do naszego przyjaciela i współpracownika Filemona,  2. do siostry Apfii, do Archipa, który trudzi się z nami (dla ewangelii) i do Kościoła (gromadzącego się) w twoim domu.  3. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa.  4. Dziękuję Bogu mojemu za każdym razem, ilekroć cię wspominam w moich modlitwach.  5. Dowiaduję się bowiem o twojej miłości i zaufaniu, jakie żywisz do Pana Jezusa i do wszystkich świętych.  6. Oby twój udział w wierze doprowadził cię do głębszego poznania wszelkiego dobra, które jest wśród nas, ku chwale Chrystusa.  7. Ucieszyłeś mnie już, bracie, i podniosłeś na duchu swoją miłością, która sprawia świętym radość.  8. Dlatego też, mimo że mam od Chrystusa pełną władzę wymagać od ciebie tego, do czego jesteś zobowiązany,  9. ja Paweł, (twój) przełożony, chociaż teraz dźwigam kajdany dla Chrystusa Jezusa, wolę raczej poprosić ciebie w imię miłości.  10. Proszę cię zatem w sprawie mojego syna Onezyma, dla którego w więzieniu stałem się ojcem.  11. Dawniej nic on dla ciebie nie znaczył, a teraz znaczy wiele i dla ciebie, i dla mnie.  12. Odsyłam go, to jest serce moje, do ciebie.  13. Chętnie zatrzymałbym go przy sobie, aby w twoim imieniu usługiwał mi w więzieniu (w którym przebywam dla) ewangelii.  14. Nie chciałem jednak tego uczynić bez twojej zgody, aby twój wspaniałomyślny gest był dobrowolny, a nie wymuszony.  15. Może właśnie dlatego na krótko oddalił się od ciebie, abyś odzyskał go na zawsze,  16. już nie jak niewolnika, ale o wiele więcej nad niewolnika, jak umiłowanego brata, najbardziej mi bliskiego. O ile bardziej (bliski on) tobie i jako człowiek, i jako (współwyznawca) w Panu.  17. Jeżeli zatem uważasz się za mojego przyjaciela, przyjmij go tak, jakbyś mnie przyjął.  18. A jeśli wyrządził ci jakąś szkodę albo jest ci coś winien, zapisz to na mój rachunek.  19. Ja, Paweł, zobowiązałem się na piśmie (wszystko) ci spłacić, nie wymawiając, że (właściwie) ty sam do mnie należysz.  20. Tak, bracie, liczę więc na twoją przysługę dla Pana. Spraw mi tę radość w Chrystusie.  21. Piszę te słowa w nadziei, że spełnisz moją prośbę, a nawet jestem przekonany, że uczynisz więcej niż to, o co proszę.  22. Przygotuj mi też gościnę, spodziewam się bowiem, że powrócę do was dzięki waszym modlitwom.  23. Pozdrawia cię Epafras, który jest razem ze mną w więzieniu w Chrystusie Jezusie,  24. i współpracownicy: Marek, Arystarch, Demas i Łukasz.  25. Łaska Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org