Biblia Poznańska I, 1975

List Jakuba

Autor:
Jakub, brat Pański.
Czas:
Ok. 47-49 r. po Chr.
Miejsce:
Jerozolima.
Cel:
Przekazanie podstawowych zasad wiary i życia we wspólnocie kościoła oraz w społeczeństwie.
Temat:
Wiara bez uczynków jest martwa.

Rozdział 1

1. Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, (przesyła) pozdrowienie dwunastu pokoleniom w diasporze!  2. Bracia moi, przyjmujcie z pełną radością rozmaite doświadczenia, przez które przechodzicie,  3. świadomi, że próba wiary waszej rodzi wytrwałość!  4. Wytrwałość zaś niech przejawia się w doskonałym czynie, abyście (sami) byli doskonali, nienaganni, w niczym nie uchybiając.  5. Jeżeli zaś komu z was brakuje mądrości, niech błaga Boga, który wszystkich chętnie obdarza - niczego nie wypominając - a będzie mu dana.  6. A niech błaga z wiarą i niezachwianie, bo chwiejący się podobny jest do morskiej fali, którą wicher pędzi i miota.  7. Niech taki człowiek nie sądzi, że cokolwiek otrzyma od Pana:  8. to mąż wewnętrznie rozdarty, niestały w całym swym postępowaniu.  9. A brat ubogi niech się chlubi swoim wywyższeniem,  10. bogacz zaś - swoim uniżeniem, gdy przeminie niby kwiat polnej trawy.  11. Bo wzeszło słońce a jego żar wypalił trawę; kwiat jej opadł i stracił swój powab. Tak też obrócą się wniwecz przedsięwzięcia bogacza.  12. Szczęśliwy ten człowiek, który zwycięży pokusę! Gdy bowiem ostoi się w próbie, otrzyma wieniec życia, jaki Pan obiecał tym, którzy Go miłują.  13. Niech nikt wśród pokus nie mówi: Jestem kuszony przez Boga. Bóg bowiem nie podlega pokusie do złego, ani też sam nikogo nie kusi.  14. Każdy bowiem doznaje pokusy od własnej pożądliwości, która go pociąga i nęci.  15. Potem, gdy pożądliwość już zapanuje, rodzi grzech, a grzech popełniony sprowadza śmierć.  16. Nie ulegajcie błędom, bracia moi umiłowani!  17. Każde dobro i wszelki dar doskonały przychodzą (do nas) z góry od Ojca światłości, który nie podlega zmianom i kolejnym zaćmieniom.  18. Z własnej woli zrodził nas przez słowo Prawdy, abyśmy byli jakby zaczątkiem Jego stworzeń.  19. Wiedzcie (o tym), bracia moi umiłowani! Mamy obowiązki wobec ewangelii Niech więc każdy będzie chętny do słuchania, nieskory do mówienia i nieskory do gniewu.  20. Bo rozgniewany człowiek nie postępuje zgodnie ze sprawiedliwością Bożą.  21. Dlatego odrzuciwszy wszelki brud i bezmiar zła, z wdzięcznością przyjmijcie wszczepione w was słowo, zdolne zbawić wasze dusze.  22. Wprowadzajcie słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami, którzy oszukują samych siebie.  23. Jeśli ktoś tylko słucha słowa, a nie wprowadza go w czyn, podobny jest do człowieka, który przygląda się w lustrze swojemu odbiciu:  24. przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał jak wyglądał.  25. Kto zaś uważnie wniknął w doskonałe Prawo wolności i wytrwał w nim, stając się nie słuchaczem zapominającym, ale wykonawcą dzieła, ten będzie szczęśliwy dzięki swemu postępowaniu!  26. Jeżeli ktoś uważa się za człowieka pobożnego, ale - zwodząc swe serce - nie panuje nad swoim językiem, to jego pobożność jest bezwartościowa.  27. Szczera i nieskazitelna wobec Boga i Ojca pobożność - to troska o sieroty i wdowy w ich niedoli, niewinność i wolność od (wpływów tego) świata. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org