Biblia Paulistów, 2016

Księga Powtórzonego Prawa

Autor:
Mojżesz, Jozue oraz inni pisarze lub redaktorzy na przestrzeni dalszych wieków (Pwt 3:14).
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 1404 r. p. Chr., tj. ostatni rok pobytu Izraela na pustyni (Pwt 1:5; 1Krl 6:1); (2) redakcji Księgi: mniejsze jednostki literackie mogły powstać w czasach Mojżesza, tj. 2. poł. XV w. p. Chr. (Lb 33:2; Pwt 31:24).
Miejsce:
Pustynia Araba, Moab, ziemie Izraela.
Cel:
Objaśnienie i uzupełnienie Prawa.
Temat:
Miłość do Boga najważniejszą sprawą życia.

Rozdział 1

1. Oto słowa, które Mojżesz wypowiedział do wszystkich Izraelitów na pustyni za Jordanem, na nizinie Araba leżącej naprzeciw Suf, między Paran a Tofel, Laban, Chaserot i Di-Zahab.  2. Jedenaście dni drogi jest od góry Horeb przez górę Seir do Kadesz-Barnea.  3. W pierwszym dniu jedenastego miesiąca, w czterdziestym roku wędrówki, Mojżesz oznajmił Izraelitom wszystko, co JAHWE nakazał mu powiedzieć.  4. Wydarzyło się to po pokonaniu Sichona, króla Amorytów, mieszkającego w Cheszbonie, i Oga, króla Baszanu, mieszkającego w Asztarot i w Edrei.  5. Za Jordanem, w kraju Moabu, Mojżesz zaczął wyjaśniać prawo:  6. „JAHWE, nasz Bóg, powiedział do nas na górze Horeb: «Wystarczająco długo przebywaliście na tej górze!  7. Zwińcie obóz i idźcie w góry Amorytów, do wszystkich narodów osiadłych na nizinie Araba, w górach, w Szefeli, w Negebie, nad brzegiem morza, w ziemi Kananejczyków i w Libanie, aż po wielką rzekę Eufrat.  8. Patrzcie, daję wam ten kraj». Idźcie więc i weźcie go w posiadanie, bo JAHWE przysiągł dać go waszym ojcom, Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, a po nich ich potomstwu.  9. Wtedy powiedziałem do was: Sam nie poradzę sobie z wami,  10. gdyż JAHWE, wasz Bóg, tak was rozmnożył, że jesteście dziś liczni jak gwiazdy na niebie.  11. Niech JAHWE, Bóg waszych ojców, jeszcze tysiąckrotnie was pomnoży i pobłogosławi, tak jak obiecał.  12. Tylko czy sam zdołam udźwignąć wasze problemy, waszą zarozumiałość i kłótnie?  13. Wybierzcie więc w każdym plemieniu mężczyzn mądrych, roztropnych i doświadczonych, a ja ustanowię ich waszymi zwierzchnikami.  14. Odpowiedzieliście mi: «To, co zamierzasz uczynić, jest dobre».  15. Wezwałem więc przywódców waszych plemion, ludzi mądrych i doświadczonych, i ustanowiłem ich waszymi zwierzchnikami, aby stali na czele tysięcy, setek, pięćdziesiątek i dziesiątek oraz aby byli urzędnikami w waszych plemionach.  16. Wtedy też rozkazałem sędziom: Przesłuchujcie waszych braci i sprawiedliwie rozsądzajcie spory, jakie toczą między sobą lub z obcymi.  17. W sądzeniu unikajcie stronniczości i tak samo wysłuchujcie małych i wielkich. Nie bójcie się nikogo, bo sąd należy do Boga. Jeżeli jakaś sprawa będzie dla was zbyt trudna, skierujcie ją do mnie, a ja ją zbadam.  18. Wtedy to przekazałem wam wszystko, co powinniście czynić.  19. Następnie wyruszyliśmy spod góry Horeb, jak nam nakazał JAHWE, nasz Bóg, i przemierzyliśmy tę wielką i straszną pustynię, którą widzieliście podczas drogi ku górom Amorytów. Gdy dotarliśmy do Kadesz-Barnea,  20. powiedziałem do was: Przybyliście do gór Amorytów, które daje nam JAHWE, nasz Bóg.  21. Spójrz Izraelu! JAHWE, twój Bóg, daje ci ten kraj. Idź, weź go w posiadanie, bo JAHWE, Bóg twoich ojców, obiecał go tobie. Nie bój się i nie upadaj na duchu!  22. Wtedy wszyscy zbliżyliście się do mnie i powiedzieliście: «Trzeba wcześniej wysłać zwiadowców, aby zbadali ten kraj i powiedzieli nam, jaką drogą mamy iść i do jakich miast mamy wkroczyć».  23. Spodobała mi się ta rada. Wybrałem więc dwunastu mężczyzn, po jednym z każdego plemienia.  24. Oni zaraz wyruszyli w góry, dotarli aż do doliny Eszkol i zbadali ten kraj.  25. Zabrali ze sobą trochę owoców tej ziemi i przynieśli je do nas, po czym powiedzieli: «Piękny kraj daje nam JAHWE, nasz Bóg».  26. Wy jednak nie chcieliście iść i buntowaliście się przeciw nakazowi JAHWE, waszego Boga.  27. Szemraliście w namiotach i mówiliście: «PAN nas znienawidził i po to wyprowadził nas z Egiptu, aby nas wydać w ręce Amorytów i zniszczyć.  28. Dokąd pójdziemy? Nasi bracia przerazili nas, mówiąc: Tamten lud jest większy i roślejszy od nas, a jego wielkie i warowne miasta wznoszą się ku niebu. Widzieliśmy tam także synów Anaka!».  29. Wtedy powiedziałem: Nie drżyjcie i nie bójcie się ich!  30. JAHWE, wasz Bóg, który pójdzie przed wami, będzie walczył za was, jak to już nieraz czynił w Egipcie  31. i na pustyni. Widzieliście przecież, że przez całą drogę aż do tego miejsca JAHWE, wasz Bóg, niósł was jak ojciec niesie syna.  32. Mimo to nie zaufaliście JAHWE, waszemu Bogu,  33. który podczas drogi szedł przed wami, by szukać miejsca na obóz. Drogę, którą mieliście iść, wskazywał wam w nocy za pomocą ognia, a w dzień - za pomocą obłoku.  34. JAHWE słyszał wasze słowa, dlatego rozgniewał się i przysiągł:  35. «Nikt z ludzi tego niegodziwego pokolenia nie zobaczy pięknego kraju, który przysiągłem dać ich przodkom.  36. Zobaczy go jedynie Kaleb, syn Jefunnego. Jemu i jego synom dam ten kraj, który on przemierzył, ponieważ w pełni był wierny PANU».  37. Z waszego powodu JAHWE rozgniewał się także na mnie i rzekł: «Ty również tam nie wejdziesz.  38. Wejdzie tam twój sługa Jozue, syn Nuna. Umacniaj go, on bowiem sprawi, że Izrael weźmie ten kraj w posiadanie.  39. Wejdą tam wasze niemowlęta, o których mówiliście, że staną się łupem, i wasze dzieci, które dziś nie potrafią odróżnić dobra od zła. Dam im ten kraj, a one wezmą go w posiadanie.  40. Wy zaś zawróćcie i ruszajcie przez pustynię drogą wiodącą nad Morze Czerwone».  41. Odpowiedzieliście mi: «Zgrzeszyliśmy przeciw PANU! Chcemy iść i walczyć, jak nakazał JAHWE, nasz Bóg». Wtedy każdy z was przypasał broń i chciał lekkomyślnie ruszyć w góry.  42. Lecz JAHWE kazał mi powiedzieć: «Nie idźcie w góry i nie walczcie, abyście nie zostali pokonani przez waszych wrogów, bo nie będzie Mnie wśród was».  43. Przekazałem wam to, lecz nie posłuchaliście. Zbuntowaliście się przeciw nakazowi JAHWE i zuchwale wyruszyliście w góry.  44. Wtedy Amoryci, którzy mieszkają w tych górach, ruszyli przeciwko wam. Ścigali was, jak czynią to pszczoły, i rozgromili od Seiru aż do Chormy.  45. Wróciliście i płakaliście przed JAHWE, lecz JAHWE wcale was nie słuchał.  46. Dlatego musieliście mieszkać w Kadesz przez tak długi czas. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

© Edycja Świętego Pawła 2016 ul. Św. Pawła 13/15, 42-221 Częstochowa www.edycja.com.pl

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org