Nowy Testament Popowski-Wojciechowski

Objawienie Jana

Autor:
Apostoł Jan.
Czas:
95 r. po Chr.
Miejsce:
Wyspa Patmos (na Morzu Egejskim).
Cel:
Poinformowanie wierzących o przyszłych dziejach świata i Kościoła oraz zachęcenie ich przez to do trwania w wierze.
Temat:
Jezus Chrystus początkiem i końcem dziejów świata.

Rozdział 1

1. Objawienie1 Jezusa Pomazańca2, które dał mu Bóg, (by) pokazać sługom jego, co ma stać się (szybko); i oznaczył, wysławszy przez zwiastuna3 jego słudze jego Janowi,  2. który poświadczył4 słowo Boga i świadectwo Jezusa Pomazańca, ile ujrzał.  3. Szczęśliwy odczytujący i (ci) słuchający słów proroctwa i strzegący, (co) w nim napisane, bowiem pora bliska.  4. Jan siedmiu (społecznościom) zwołanych5 w Azji6. Łaska wam i pokój od (tego który) Będący i Był i Przychodzący i od siedmiu duchów, które przed tronem jego,  5. i od Jezusa Pomazańca, (który) świadkiem wiernym, pierworodnym (z) martwych i władcą królów ziemi. Miłującemu nas i (temu który uwolnił) nas z grzechów naszych w krwi jego -  6. i uczynił nas królestwem, kapłanami Boga i Ojca jego - jemu chwała i potęga na wieki [wieków]. Amen.  7. Oto przychodzi z chmurami, i zobaczy go każde oko, i którzy go przebodli. i uderzą się7 przez niego wszystkie plemiona ziemi. Tak, amen.  8Ja jestem Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Będący, i Był. i Przychodzący, Wszechwładca.  9. Ja Jan, brat wasz i współuczestnik w ucisku i królestwie i wytrwałości w Jezusie, (byłem) na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Boga i świadectwa Jezusa.  10. Byłem w duchu w Pańskim dniu0 i usłyszałem za mną głos wielki jak trąby, [0 W niedzielę? Albo: byłem duchem przy dniu ostatecznym, Pańskim.]  11. mówiący: Co widzisz, zapisz do zwoju i poślij siedmiu zgromadzeniom, do Efezu, i do Smyrny, i do Pergamonu, i do Tiatyry, i do Sardes, i do Filadelfii, i do Laodycei.  12. I obróciłem się. (by) widzieć głos, który mówił ze mną. I obróciwszy się ujrzałem siedem świeczników złotych,  13. i w środku świeczników podobnego Synowi Człowieka, odzianego powłóczystą (szatą) i opasanego na piersiach pasem złotym.  14. Zaś głowa jego i włosy białe jak wełna biała, jak śnieg, i oczy jego jak płomień ognia.  15. I stopy jego podobne spiżowemu kadzidłu8 jak w piecu rozpalonej9, i głos jego jak głos wód wielu,  16. i mający w prawej ręce jego gwiazd siedem i z ust jego miecz obosieczny ostry wychodzący, i twarz0 jego jak słońce pojawia się w mocy jego. [0 Wygląd? spojrzenie?]  17. I gdy ujrzałem go, padłem do stóp jego jak martwy. I położył prawicę jego na mnie mówiąc: Nie bój się. Ja jestem pierwszy i ostatni,  18i żyjący, i stałem się martwy i oto żyjący jestem na wieki wieków, i mam klucze śmierci i otchłani.  19Zapisz więc, co10 ujrzałeś i co10 (jest) i co10 ma stać się po tym.  20Tajemnicę siedmiu gwiazd, które ujrzałeś na prawicy mej, i siedem świeczników złotych: Siedem gwiazd zwiastunami11 siedmiu zgromadzeń są i świeczników siedem siedmioma zgromadzeniami są. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Copyright Oficyny Wydawniczej „Vocatio”

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org