Przekład Nowego Świata, 1997

I Księga Królewska

Autor:
Autorzy i redaktorzy, kapłani i Lewici, związani z redakcją Księgi Powtórzonego Prawa. Tradycja żydowska wskazuje Jeremiasza.
Czas:
(1) Opisywanych wydarzeń: 971-853 r. p. Chr., tj. od śmierci Dawida do Jehorama i Achazjasza; (2) redakcji Księgi: okres Jozjasza (640-609 r. p. Chr.), Niewoli Babilońskiej (605-539 r. p. Chr.) lub perski (539-330 r. p. Chr.).
Miejsce:
Ziemia Izraela i Judy.
Cel:
Ukazanie narodowych skutków niewierności Bogu.
Temat:
Bóg konsekwentny w swoim planie zbawienia.

Rozdział 1

1. A król Dawid był stary, podeszły w latach; i okrywano go szatami, ale nie było mu ciepło.  2. Rzekli więc doń jego słudzy: ”Niech poszukają dziewczyny, dziewicy,” dla mojego pana, króla, i niech usługuje królowi, żeby go pielęgnować; i niech leży u twej piersi, a mojemu panu, królowi, z pewnością będzie ciepło”.  3. I szukano pięknej dziewczyny po całym terytorium Izraela, i w końcu znaleziono Abiszag Szunamitkę, po czym przyprowadzono ją do króla.  4. A dziewczyna była nader piękna; i zajęła się pielęgnowaniem króla, i mu usługiwała, a król z nią nie współżył.  5. Tymczasem Adoniasz, syn Chaggity, wynosił się, mówiąc: ”Ja będę królował! ” I postarał się o rydwan i jeźdźców oraz o pięćdziesięciu mężczyzn biegnących przed nim.  6. A jego ojciec nigdy nie zranił jego uczuć i nie powiedział: ”Dlaczego tak postąpiłeś?” Był on też bardzo piękny z wyglądu, a jego matka urodziła go po Absalomie.  7. I nawiązał stosunki z Joabem, synem Cerui, oraz z kapłanem Abiatarem, oni zaś zaofiarowali mu pomoc jako zwolennicy Adoniasza.  8. Natomiast kapłan Cadok i Benajasz, syn Jehojady, i prorok Natan, i Szimej, i Rei oraz silni mężowie, którzy należeli do Dawida, nie związali się z Adoniaszem.  9. Później Adoniasz urządził składanie ofiar z owiec i bydła, i młodych tucznych zwierząt przy kamieniu Zochelet, który jest w pobliżu En-Rogel, i zaprosił wszystkich swoich braci, synów królewskich, oraz wszystkich mężczyzn z Judy, sług króla;  10. a proroka Natana i Benajasza oraz silnych mężów i Salomona, swego brata, nie zaprosił.  11. Wtedy Natan rzekł do Batszeby, matki Salomona: ”Nie słyszałaś, że Adoniasz, syn Chaggity, został królem, a nasz pan, Dawid, wcale o tym nie wie?  12. Chodź więc i pozwól, proszę, że udzielę ci poważnej rady. I ocal swą własną duszę oraz duszę swego syna Salomona.  13. Idź i wejdź do króla Dawida, i powiedz mu: ʼCzyż nie ty, panie mój, królu, przysiągłeś swej niewolnicy, mówiąc: ”To Salomon, twój syn, zostanie królem po mnie i to on zasiądzie na moim tronie”?ʼ Czemu zatem Adoniasz został królem?ʼ  14. Oto gdy będziesz tam jeszcze rozmawiała z królem, ja wejdę zaraz po tobie i potwierdzę twoje słowa”.  15. Batszeba weszła więc do króla do wewnętrznej komnaty, król zaś był bardzo stary i Abiszag Szunamitka usługiwała królowi.  16. Wówczas Batszeba pokłoniła się nisko i upadła przed królem, po czym król powiedział: ”Jaką masz prośbę?”  17. Wtedy rzekła do niego: ”Panie mój, ty sam przysiągłeś twojej niewolnicy na JAHWE, swego Boga: ʼTo Salomon, twój syn, zostanie królem po mnie i to on zasiądzie na moim tronieʼ.  18. A oto teraz Adoniasz został królem, a mój pan, król, nic o tym nie wie.  19. Złożył on w ofierze byki i młode tuczne zwierzęta, i owce w wielkiej liczbie i zaprosił wszystkich synów królewskich i Abiatara, kapłana, i Joaba, dowódcę wojska, ale Salomona, twego sługi, nie zaprosił.  20. A ty, panie mój, królu – oczy całego Izraela są zwrócone na ciebie, żebyś im powiedział, kto zasiądzie na tronie mojego pana, króla, po nim.  21. I na pewno dojdzie do tego, że gdy tylko mój pan, król, spocznie ze swymi praojcami, ja i mój syn Salomon staniemy się winowajcami”.  22. I oto kiedy jeszcze rozmawiała z królem, przyszedł prorok Natan.  23. Od razu powiadomiono króla, mówiąc: ”Oto prorok Natan! ” Potem przyszedł on przed oblicze króla i padł przed królem twarzą do ziemi.  24. Wtedy Natan rzekł: ”Panie mój, królu, czyżbyś ty powiedział: ʼTo Adoniasz zostanie królem po mnie i to on zasiądzie na moim tronieʼ?  25. Gdyż zstąpił dzisiaj, by składać w ofierze byki i młode tuczne zwierzęta, i owce w wielkiej liczbie oraz by zaprosić wszystkich synów królewskich i dowódców wojska, i kapłana Abiatara; oto jedzą i piją przed jego obliczem, i mówią: ʼNiech żyje król Adoniasz! ʼ  26. Mnie zaś, twego sługi, i kapłana Cadoka, i Benajasza, syna Jehojady, i Salomona, twego sługi, nie zaprosił.  27. Jeżeli ta rzecz wyszła od mego pana, króla, to nie wyjawiłeś swemu słudze, kto ma zasiąść na tronie mego pana, króla, po nim”.  28. A król Dawid odpowiedział i rzekł: ”Zawołajcie mi Batszebę”. Wtedy weszła przed oblicze króla i stanęła przed królem.  29. A król przysiągł i powiedział: ”Jako żyje JAHWE, który wykupił moją duszę z wszelkich udręk –  30. jak przysiągłem tobie na JAHWE, Boga Izraela, mówiąc: ʼTo Salomon, twój syn, zostanie królem po mnie i to on zasiądzie na moim tronie zamiast mnie! ʼ, tak uczynię w dniu dzisiejszym”.  31. Wówczas Batszeba pokłoniła się nisko twarzą ku ziemi i upadła przed królem, i powiedziała: ”Niech mój pan, król Dawid, żyje po czas niezmierzony”.  32. Król Dawid natychmiast powiedział: ”Zawołajcie mi kapłana Cadoka i proroka Natana, i Benajasza, syna Jehojady”. Weszli więc przed oblicze króla.  33. A król odezwał się do nich: ”Weźcie ze sobą sług waszego pana i wsadźcie Salomona, mego syna, na mulicę, która do mnie należy, i sprowadźcie do Gichonu.  34. A kapłan Cadok oraz prorok Natan namaszczą go tam na króla nad Izraelem; i zadmiecie w róg, i będziecie mówić: ʼNiech żyje król Salomon! ʼ  35. I pójdziecie za nim, a on przyjdzie i zasiądzie na moim tronie; i będzie królem zamiast mnie, i właśnie jego ustanowię wodzem nad Izraelem i nad Judą”.  36. Benajasz, syn Jehojady, od razu odpowiedział królowi i rzekł: ”Amen! Oby tak rzekł JAHWE, Bóg mego pana, króla.  37. Jak JAHWE był z moim panem, królem, tak niech będzie z Salomonem i niech uczyni jego tron większym niż tron mego pana, króla Dawida”.  38. I kapłan Cadok oraz prorok Natan i Benajasz, syn Jehojady, i Keretyci, i Peletyci zeszli i wsadzili Salomona na mulicę króla Dawida, po czym przyprowadzili go do Gichonu.  39. A kapłan Cadok wziął z namiotu róg z oliwą i namaścił Salomona; i zadęli w róg, a cały lud zaczął wołać: ”Niech żyje król Salomon! ”  40. Następnie cały lud poszedł za nim i lud grał na fletach, i weselił się wielką radością, tak iż ziemia pękała od ich wrzawy.  41. Adoniasz zaś oraz wszyscy zaproszeni, którzy z nim byli, usłyszeli to, gdy już skończyli jeść. Usłyszawszy dźwięk rogu, Joab od razu powiedział: ”Co znaczy ta wrzawa wzburzonego miasta?”  42. Gdy jeszcze mówił, oto przyszedł Jonatan, syn kapłana Abiatara. Wtedy Adoniasz rzekł: ”Wejdź, gdyż jesteś dzielnym człowiekiem i przynosisz dobrą wiadomość”.  43. Ale Jonatan, odpowiadając, rzekł do Adoniasza: ”Nie! Nasz pan, król Dawid, ustanowił Salomona królem.  44. Król posłał więc z nim kapłana Cadoka i proroka Natana, i Benajasza, syna Jehojady, i Keretytów, i Peletytów: i wsadzili go na mulicę króla.  45. Wówczas kapłan Cadok i prorok Natan namaścili go w Gichonie na króla, po czym wyruszyli stamtąd, radując się, w mieście zaś panuje poruszenie. Usłyszeliście właśnie tę wrzawę.  46. A prócz tego Salomon zasiadł na tronie królestwa.  47. Ponadto słudzy króla przyszli, aby życzyć dobrze naszemu panu, królowi Dawidowi, mówiąc: ʼOby twój Bóg bardziej uświetnił imię Salomona niż twoje imię i oby uczynił jego tron większym niż twój tron! ʼ Wtedy król skłonił się na łożu.  48. I król rzekł też: ʼBłogosławiony niech będzie JAHWE, Bóg Izraela, który dał dzisiaj komuś zasiąść na moim tronie, a ja widzę to na własne oczy! ʼ”  49. A wszyscy zaproszeni, którzy byli u Adoniasza, zadrżeli i powstali, i poszli każdy swoją drogą.  50. Adoniasz zaś bał się Salomona. Wstawszy więc, odszedł i chwycił się rogów ołtarza.  51. Po jakimś czasie doniesiono o tym Salomonowi, mówiąc: ”Oto Adoniasz zląkł się króla Salomona i uchwycił się rogów ołtarza, mówiąc: ʼNiech król Salomon najpierw przysięgnie mi, że nie uśmierci swego sługi mieczemʼ”.  52. Na to Salomon rzekł: ”Jeżeli stanie się dzielnym człowiekiem, nie spadnie na ziemię żaden jego włos; lecz jeśli znajdzie się w nim coś złego, to będzie musiał umrzeć”.  53. Posłał więc król Salomon i sprowadzono go od ołtarza. Wtedy przybył i pokłonił się królowi Salomonowi, po czym Salomon rzekł do niego: ”Idź do swego domu”. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Przekład Nowego Świata wykorzystywany przez Świadków Jehowy. Wersja z 1997 roku. Wydanie całej Biblii, zawierające tłumaczenie Pism Hebrajsko-Aramejskich (Starego Testamentu) oraz w niewielkim stopniu zrewidowaną wersję Chrześcijańskich Pism Greckich opublikowanych w roku 1994. Podstawa tłumaczenia Angielskie wydanie New World Translation
Prawo autorskie © 1997, Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1997 by Watch Tower Bible and Tract Society. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org