Przekład Nowego Świata, 1997

Ewangelia Łukasza

Autor:
Łukasz (ewangelista i autor Dziejów Apostolskich).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Cezarea.
Cel:
Dostarczenie wierzącej osobie historycznych podstaw wiary w Jezusa Chrystusa.
Temat:
Jezus Chrystus, Jego dzieło i poselstwo zdarzeniem historii.

Rozdział 1

1. Ponieważ wielu podjęło się zestawić opis faktów, którym wśród nas w pełni dano wiarę,  2. tak jak je nam przekazali ci, co od początku byli naocznymi świadkami i sługami tej wieści,  3. postanowiłem i ja, który od samego początku wszystko dokładnie prześledziłem, spisać to w logicznym porządku dla ciebie, najdostojniejszy Teofilu,  4. żebyś całkowicie poznał, jak pewne jest to, czego cię ustnie uczono.  5. Za dni Heroda, króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz, z oddziału Abijasza, i miał żonę spośród córek Aarona, a na imię było jej Elżbieta.  6. Oboje byli prawi przed Bogiem, ponieważ nienagannie”ʼ postępowali według wszystkich przykazań oraz prawnych wymagań Pana.  7. Nie mieli jednak dziecka, gdyż Elżbieta była niepłodna, i oboje byli już w podeszłym wieku.  8. Kiedy pełnił służbę jako kapłan, wykonując zadanie, które przypadało jego oddziałowi przed Bogiem,  9. zgodnie z uroczystą praktyką urzędu kapłańskiego przyszła jego kolej, by ofiarował kadzidło po wejściu do sanktuarium Pana:  10. a całe mnóstwo ludu modliło się na zewnątrz w godzinie ofiarowania kadzidła.  11. i ukazał mu się anioł Pana, stojący po prawej stronie ołtarza kadzielnego.  12. a Zachariasz zaniepokoił się na ten widok i ogarnęła go bojaźń.  13. Jednakże anioł rzekł do nie go: ”Nie bój się, Zachariaszu, gdyż twe błaganie zostało łaskawie wysłuchane i twoja żona Elżbieta urodzi ci syna, a ty masz go nazwać imieniem Jan.  14. I będziesz się radował oraz wielce weselił, i wielu się uraduje z jego narodzin,  15. on bowiem będzie wielki przed Jehową. Nie ma jednak pić wina ani mocnego napoju i już od łona matki będzie napełniony duchem świętym,  16. i wielu synów Izraela zawróci ku Panu, ich Bogu.  17. Pójdzie też przed nim z duchem i mocą Eliasza, żeby zawrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych ku praktycznej mądrości prawych, żeby przygotować Panu lud przysposobiony”.  18. A Zachariasz rzekł do anioła: ”Jakże mogę być tego pewny? Przecież jestem stary i moja żona jest w podeszłym wieku”.  19. Na to anioł rzekł do niego: ”Jam jest Gabriel, który stoję tuż przed Bogiem, a posłano mnie, bym z tobą rozmawiał i oznajmił ci dobrą nowinę o tych rzeczach.  20. Ale oto zamilkniesz i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, gdy to się stanie, ponieważ nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w czasie dla nich wyznaczonym”.  21. Tymczasem lud czekał na Zachariasza; i zaczęli się dziwić, że tak długo przebywa w sanktuarium.  22. Lecz gdy on wyszedł, nie mógł do nich mówić, poznali więc, że dopiero co miał w sanktuarium nadprzyrodzone widzenie: i dawał im znaki, ale pozostał niemy.  23. Kiedy zaś dopełniły się dni jego publicznej służby, poszedł do swego domu.  24. A po tych dniach Elżbieta, jego żona, stała się brzemienna i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:  25. ”Tak Pan postąpił ze mną w tych dniach, zwróciwszy na mnie uwagę, aby usunąć moją hańbę u ludzi”.  26. Kiedy była w szóstym miesiącu, anioł Gabriel został posłany od Boga do galilejskiego miasta zwanego Nazaret,  27. do dziewicy przyrzeczonej w małżeństwo mężczyźnie imieniem Józef, z domu Dawida; a dziewicy było na imię Maria.  28. I przyszedłszy do niej, rzekł: ”Witaj, obdarzona łaską. Pan jest z tobą”.  29. ona zaś była do głębi poruszona tą wypowiedzią i zaczęła rozważać, co by to mogło być za pozdrowienie.  30. Toteż anioł rzekł do niej: ”Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga;  31. I oto poczniesz w swym łonie, i urodzisz syna, i masz mu nadać imię Jezus.  32. Ten będzie wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron Dawida, jego ojca,  33. I będzie on królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.  34. Maria zaś rzekła do anioła: ”Jakże to się stanie, skoro nie współżyję z mężczyzną?”  35. Anioł, odpowiadając, rzekł do niej: ”Duch święty przyjdzie na ciebie i moc Najwyższego cię ocieni. Dlatego też to, co się narodzi, będzie nazwane świętym, Synem Bożym.  36. A oto Elżbieta, twoja krewna, w swej starości także poczęła syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą nazywają niepłodną;  37. gdyż u Boga żadne oznajmienie nie będzie niemożliwe”.  38. Wtedy Maria rzekła: ”Oto niewolnica Jehowy! Niechże mi się stanie według twego oznajmienia”. Wówczas anioł od niej odszedł.  39. A wstawszy w tych dniach, Maria poszła śpiesznie do górzystej krainy do pewnego miasta judzkiego  40. i weszła do domu Zachariasza, i pozdrowiła Elżbietę.  41. Kiedy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, podskoczyło dzieciątko w jej łonie, a Elżbieta została napełniona duchem świętym  42. i wydała głośny okrzyk, i rzekła: ”Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc twego łona!  43. Jakże to spotkał mnie ten przywilej, iż przyszła do mnie matka mego Pana?  44. Bo oto gdy dotarł do mych uszu głos twego pozdrowienia, podskoczyło z wielkim weselem dzieciątko w moim łonie.  45. Szczęśliwa jest również ta, która uwierzyła, nastąpi bowiem całkowite spełnienie się tego, co jej powiedziano od Pana”  46. Maria zaś rzekła: ”Dusza moja wywyższa Pana,  47. a duch mój nie może się powstrzymać od niewymownego radowania się w Bogu, moim Wybawcy,  48. ponieważ spojrzał na uniżenie swej niewolnicy. Oto bowiem odtąd wszystkie pokolenia będą mnie zwać szczęśliwą,  49. gdyż wielkich czynów dokonał dla mnie Mocarny i święte jest jego imię;  50. i przez pokolenia za pokoleniami jego miłosierdzie jest nad tymi, którzy się go boją.  51. Z potęgą działał swym ramieniem, rozproszył tych, którzy w zamyśle swych serc są wyniośli.  52. Z tronów zrzucił mocarzy, a wywyższył maluczkich;  53. głodnych nasycił dobrami, a zamożnych odprawił z niczym.  54. Przyszedł z pomocą Izraelowi, swemu słudze, by przywołać na pamięć miłosierdzie,  55. tak jak powiedział do naszych praojców, do Abrahama i jego potomstwa, na wieki”.  56. Potem Maria pozostała u niej około trzech miesięcy i powróciła do swego domu.  57. Dla Elżbiety zaś nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna.  58. A sąsiedzi oraz jej krewni usłyszeli, że Pan pomnożył swe miłosierdzie dla niej, i zaczęli się z nią radować.  59. A ósmego dnia przyszli obrzezać dziecię i zamierzali je nazwać imieniem jego ojca, Zachariasza.  60. Jednakże matka jego, odpowiadając, rzekła: ”Ależ nie, lecz ma się nazywać Jan!”  61. Na to rzekli do niej: ”Wśród twoich krewnych nie ma nikogo, kto byłby zwany tym imieniem”.  62. wtedy za pomocą znaków pytali jego ojca, jak chciałby je nazwać.  63. A on poprosił o tabliczkę i napisał: ”Imię jego jest Jan”. Wówczas wszyscy się zdziwili.  64. Natychmiast jego usta zostały otworzone, a jego język rozwiązany, tak iż przemówił, błogosławiąc Boga.  65. I bojaźń ogarnęła wszystkich mieszkających w ich sąsiedztwie; o tym wszystkim zaczęto też mówić po całej górzystej krainie Judei,  66. wszyscy zaś, którzy o tym usłyszeli, zachowywali to w swych sercach, mówiąc: ”Kim właściwie będzie to dziecię?” Bo istotnie była z nim ręka Pana.  67. A Zachariasz, jego ojciec, został napełniony duchem świętym i prorokował, mówiąc:  68. ”Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg Izraela, ponieważ zwrócił uwagę na swój lud i go wyzwolił.  69. I wzbudził nam w domu Dawida, swego sługi, Róg wybawienia,  70. jak to przez usta swych świętych proroków z dawnych czasów powiedział  71. o wybawieniu od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą,  72. aby okazać miłosierdzie w związku z naszymi praojcami i przywołać na pamięć swe święte przymierze –  73. przysięgę, którą złożył Abrahamowi, naszemu praojcu –  74. żeby nam, wyratowanym z rąk nieprzyjaciół, dać przywilej nieustraszonego pełnienia dla niego świętej służby  75. z lojalnością i prawością przed jego obliczem przez wszystkie nasze dni.  76. A ty, dziecię, będziesz zwane prorokiem Najwyższego, gdyż pójdziesz naprzód przed Jehową, by przygotować jego drogi,  77. by jego ludowi dać poznać wybawienie przez przebaczenie ich grzechów,  78. dzięki tkliwemu współczuciu naszego Boga. Ze współczuciem tym zawita do nas świt z wysokości,  79. by zaświecić siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci, by pomyślnie skierować nasze stopy na drogę pokoju”.  80. A dziecię rosło i nabierało sił w duchu. I pozostawał na pustyniach aż do dnia, gdy się otwarcie pokazał Izraelowi. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Przekład Nowego Świata wykorzystywany przez Świadków Jehowy. Wersja z 1997 roku. Wydanie całej Biblii, zawierające tłumaczenie Pism Hebrajsko-Aramejskich (Starego Testamentu) oraz w niewielkim stopniu zrewidowaną wersję Chrześcijańskich Pism Greckich opublikowanych w roku 1994. Podstawa tłumaczenia Angielskie wydanie New World Translation
Prawo autorskie © 1997, Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1997 by Watch Tower Bible and Tract Society. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org