Biblia Poznańska I, 1975

Ewangelia Łukasza

Autor:
Łukasz (ewangelista i autor Dziejów Apostolskich).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Cezarea.
Cel:
Dostarczenie wierzącej osobie historycznych podstaw wiary w Jezusa Chrystusa.
Temat:
Jezus Chrystus, Jego dzieło i poselstwo zdarzeniem historii.

Rozdział 1

1. Ponieważ wielu już starało się ułożyć opowiadanie o wydarzeniach, które wśród nas się dokonały,  2. tak jak przekazali nam ci, którzy pod początku byli naocznymi świadkami i sługami Słowa,  3. uznałem i ja za stosowne, po zbadaniu wszystkiego od początku, opisać ci to po kolei, dostojny Teofilu,  4. abyś przekonał się o prawdziwości tego, czego cię ustnie nauczono.  5. Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza, a jego żona z rodu Aarona miała na imię Elżbieta.  6. Oboje byli sprawiedliwi przed Bogiem, zachowując wiernie wszystkie przykazania i przepisy Pańskie.  7. Nie mieli jednak dziecka, bo Elżbieta była niepłodna. Oboje zaś byli już w podeszłym wieku.  8. Kiedy na jego zmianę przyszła kolej pełnienia służby kapłańskiej przed Bogiem,  9. według przyjętego przez kapłanów zwyczaju przypadło mu losem w udziale, aby wszedł do przybytku Pana i złożył w ofierze kadzidło.  10. A całe mnóstwo ludu modliło się na zewnątrz (przybytku) podczas składania kadzidła w ofierze.  11. Jemu zaś ukazał się anioł Pański po prawej stronie kadzielnego ołtarza.  12. Kiedy Zachariasz go ujrzał, przestraszył się i lęk go ogarnął.  13. Ale anioł Pański powiedział do niego: - Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana; twoja żona Elżbieta urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan.  14. Będziesz się cieszył i radował i wielu będzie się cieszyło z jego narodzin.  15. On bowiem będzie wielki przed Panem. Nie będzie pił wina ani sycery i już w łonie matki będzie napełniony Duchem Świętym.  16. Wielu synów Izraela nawróci do ich Pana, Boga,  17. a sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, ʼaby nawrócić serca ojców do synówʼ i nieposłusznych do roztropności sprawiedliwych i przygotować Panu lud dobrze usposobiony.  18. A Zachariasz powiedział do anioła: - Po czym to poznam? Bo ja już jestem stary, a moja żona jest także w podeszłym wieku.  19. Anioł mu odpowiedział: - Ja jestem Gabriel, stojący przed Panem, a zostałem posłany, aby ci przynieść i oznajmić tę dobrą nowinę.  20. A ty utracisz mowę i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym to się stanie, dlatego żeś nie uwierzył moim słowom, które się spełnią w swoim czasie.  21. Tymczasem lud oczekiwał Zachariasza i dziwił się, że tak długo przebywa w przybytku.  22. Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, więc się domyślili, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy.  23. Kiedy czas jego służby w świątyni dobiegł końca, powrócił do domu.  24. Po tym czasie jego żona Elżbieta poczęła, lecz ukrywała to przez pięć miesięcy mówiąc (sobie): -  25. Pan to uczynił, kiedy raczył zmazać moją hańbę (jaką byłam okryta) wśród ludzi.  26. W szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret,  27. do dziewicy zaślubionej mężowi, któremu było imię Józef z rodu Dawida, a dziewica miała na imię Maryja.  28. (Anioł) przyszedł do niej i rzekł: - Raduj się, łaski pełna, Pan z tobą!  29. Ona przestraszyła się na te słowa i zastanawiała się, co może oznaczać to pozdrowienie.  30. I rzekł do niej anioł: - Nie bój się, Maryjo,  31. bo znalazłaś łaskę u Boga. Oto poczniesz i urodzisz syna, i nadasz Mu imię Jezus.  32. On będzie wielki i Synem Najwyższego będzie nazwany, a Pan Bóg da mu tron Jego ojca Dawida.  33. I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a Jego królestwo nie będzie miało końca.  34. Maryja rzekła do anioła: - Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?  35. Anioł zaś jej odpowiedział: - Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego okryje cię jak obłok. Dlatego też święte (dziecko), które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.  36. A oto twoja krewna, Elżbieta, również poczęła syna na starość i ta, którą nazywają niepłodną, jest już w szóstym miesiącu,  37. bo ʼbo dla Boga nie ma rzeczy niemożliwychʼ.  38. Wtedy Maryja powiedziała: - Otom ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa. I odszedł od niej anioł.  39. W tym czasie Maryja poszła spiesznie w góry, do miasta Judy.  40. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.  41. Skoro tylko Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dziecko w jej łonie. Elżbieta została napełniona Duchem Świętym  42. i zawołała głośno: - Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławiony owoc twojego łona!  43. Czym zasłużyłam sobie, że przychodzi do mnie matka mojego Pana?  44. Bo skoro tylko usłyszałam twoje pozdrowienie, dziecko poruszyło się z radości w moim łonie.  45. O szczęśliwa, która uwierzyła, że spełni się to, co jej Pan powiedział.  46. Maryja rzekła: - Uwielbia dusza moja Pana.  47. I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.  48. Bo spojrzał na swoją pokorną służebnicę. I odtąd nazywać mnie będą szczęśliwą wszystkie narody.  49. Bo wielkie rzeczy uczynił dla mnie Wszechmocny. Święte jest Jego Imię.  50. A miłosierdzie Jego z pokolenia na pokolenie dla żyjących w bojaźni Bożej.  51. Okazał moc swojego ramienia. Udaremnił zamysły pysznych.  52. Możnych usunął z tronu, a wywyższył pokornych.  53. Potrzebujących obsypał dobrami, a bogaczy odesłał z niczym.  54. Wziął w opiekę swego sługę Izraela, pamiętając o miłosierdziu,  55. które obiecał praojcom naszym: Abrahamowi i potomstwu jego na wieki.  56. Maryja zatrzymała się u niej około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu.  57. Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna.  58. Sąsiedzi jej i krewni dowiedzieli się, że Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie, i cieszyli się razem z nią.  59. Ósmego dnia przyszli obrzezać dziecko i chcieli dać mu imię jego ojca Zachariasza.  60. Lecz matka odpowiedziała: - W żadnym razie, on będzie nazywał się Jan!  61. Powiedzieli jej: - Nie ma przecież nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię.  62. I na migi pytali się ojca, jakie imię chciałby mu dać.  63. On zaś poprosił o tabliczkę i napisał: - Jan jest jego imię. Zdziwili się wszyscy.  64. I natychmiast odzyskał mowę, i wielbił Boga.  65. Lęk ogarnął wszystkich sąsiadów i po górach całej Judei opowiadano sobie o tym wszystkim.  66. I wszyscy, którzy o tym usłyszeli, zastanawiali się, czymże też będzie to dziecko, albowiem ręka Pańska była z nim.  67. A jego ojciec Zachariasz został napełniony Duchem Świętym i przemówił z jego natchnienia:  68. ʼNiech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraelaʼ, Albowiem spojrzał na swój lud i odkupił go.  69. I zesłał Zbawiciela z domu swojego sługi, Dawida.  70. Jak przez usta swoich świętych proroków powiedział od wieków:  71. że wybawi nas od nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą,  72. że okaże miłosierdzie praojcom naszym i będzie pamiętał o swoim świętym Przymierzu,  73. o przysiędze, którą złożył ojcu naszemu Abrahamowi, i sprawi,  74. że uwolnieni z rąk nieprzyjaciół, służyć Mu będziemy bez lęku  75. w świętości i sprawiedliwości przed Nim przez wszystkie dni nasze.  76. A ty, mój synu, będziesz prorokiem Najwyższego albowiem pójdziesz ʼprzed Panem przygotować Mu drogiʼ,  77. dasz jego ludowi poznać zbawienie przez odpuszczenie grzechów,  78. przez wielkie miłosierdzie Boga naszego, dzięki któremu spojrzało na nas z wysoka wschodzące słońce,  79. aby oświecić pogrążonych w ciemności i mroku śmierci i skierować nasze kroki na drogę pokoju.  80. A dziecię rosło i rozwijało się duchowo. I żyło na pustyni aż do chwili wystąpienia przed Izraelem. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Wydanie I, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. T.3, Nowy Testament / w przekładzie z języków oryginalnych ze wstępami i komentarzami oprac. zespół pod red. Michała Petera i Mariana Wolniewicza. Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1975.
Prawo autorskie © 1975, Księgarnia Św. Wojciecha. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Copyright © 1975 by Księgarnia Św. Wojciecha. All rights reserved.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org