Biblia Gdańska, 1881

Ewangelia Łukasza

Autor:
Łukasz (ewangelista i autor Dziejów Apostolskich).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Cezarea.
Cel:
Dostarczenie wierzącej osobie historycznych podstaw wiary w Jezusa Chrystusa.
Temat:
Jezus Chrystus, Jego dzieło i poselstwo zdarzeniem historii.

Rozdział 1

1. Ponieważ wiele się ich podjęło sporządzić historyję o tych sprawach, o których my pewną wiadomość mamy;  2. Tak jako nam podali ci, którzy od początku sami widzieli, i sługami tego słowa byli;  3. Zdało się też i mnie, którym tego wszystkiego z początku pilnie doszedł, tobie to porządnie wypisać, zacny Teofilu!  4. Abyś poznał pewność tych rzeczy, których cię nauczono.  5. Był za dni Heroda, króla Judzkiego, kapłan niektóry, imieniem Zacharyjasz, z przemiany Abijaszowej, a żona jego była z córek Aaronowych, której imię było Elżbieta.  6. A byli oboje sprawiedliwymi przed obliczem Bożem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez nagany.  7. I nie mieli potomstwa, przeto iż Elżbieta była niepłodna, a byli oboje podeszłymi w latach swoich.  8. Stało się tedy, gdy odprawiał urząd kapłański w porządku przemiany swojej przed Bogiem.  9. Że według zwyczaju urzędu kapłańskiego przypadł nań los, aby kadził, wszedłszy do kościoła Pańskiego.  10. A wszystko mnóstwo ludu było na dworze, modląc się w godzinę kadzenia.  11. Tedy mu się pokazał Anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza, na którym kadzono.  12. I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.  13. I rzekł do niego Anioł: Nie bój się, Zacharyjaszu! boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a Elżbieta, żona twoja, urodzi ci syna, i nazwiesz imię jego Jan,  14. Z którego będziesz miał radość i wesele, i wiele ich radować się będą z narodzenia jego.  15. Albowiem będzie wielkim przed obliczem Pańskiem; wina i napoju mocnego nie będzie pił, a Duchem Świętym będzie napełniony zaraz z żywota matki swojej.  16. A wielu z synów Izraelskich obróci ku Panu, Bogu ich.  17. Bo on pójdzie wprzód przed obliczem jego w duchu i w mocy Elijaszowej, aby obrócił serca ojców ku dzieciom, a odporne ku roztropności sprawiedliwych, aby sporządził Panu lud gotowy.  18. I rzekł Zacharyjasz do Anioła: Po czemże to poznam? bom ja jest stary, a żona moja podeszła w dniach swych.  19. A odpowiadając Anioł, rzekł mu: Jam jest Gabryjel, który stoję przed obliczem Bożem, a posłanym jest, abym mówił do ciebie, a iżbym ci to wesołe poselstwo odniósł.  20. A oto oniemiejesz, i nie będziesz mógł mówić aż do onego dnia, którego się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego.  21. A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.  22. A wyszedłszy nie mógł do nich mówić; i poznali, że widzenie widział w kościele; bo im przez znaki ukazywał, i został niemym.  23. I stało się, gdy się wypełniły dni posługiwania jego, odszedł do domu swego.  24. A po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i kryła się przez pięć miesięcy, mówiąc:  25. Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.  26. A w miesiącu szóstym posłany jest Anioł Gabryjel od Boga do miasta Galilejskiego, które zwano Nazaret,  27. Do Panny poślubionej mężowi, któremu imię było Józef, z domu Dawidowego, a imię Panny Maryja.  28. A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.  29. Ale ona ujrzawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, i myślała, jakie by to było pozdrowienie.  30. I rzekł jej Anioł: Nie bój się, Maryjo! albowiem znalazłaś łaskę u Boga.  31. A oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jezus.  32. Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;  33. I będzie królował nad domem Jakóbowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca.  34. Zatem Maryja rzekła do Anioła: Jakoż to będzie, gdyż ja męża nie znam?  35. A odpowiadając Anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na cię, a moc Najwyższego zacieni cię; przetoż i to, co się z ciebie święte narodzi, nazwane będzie Synem Bożym.  36. A oto Elżbieta, pokrewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, a ten miesiąc jest szósty onej, którą nazywano niepłodną.  37. Bo nie będzie niemożne u Boga żadne słowo.  38. I rzekła Maryja: Oto służebnica Pańska; niechże mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Anioł.  39. Tedy wstawszy Maryja w onych dniach, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta Judzkiego.  40. A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.  41. I stało się, skoro usłyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło niemowlątko w żywocie jej, i napełniona jest Elżbieta Duchem Świętym.  42. I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!  43. A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?  44. Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.  45. A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.  46. Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;  47. I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,  48. Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.  49. Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;  50. I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.  51. Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.  52. Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.  53. Łaknące napełnił dobremi rzeczami, a bogacze rozpuścił próżne.  54. Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.  55. Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.  56. I została z nią Maryja jakoby trzy miesiące; potem się wróciła do domu swego.  57. A Elżbiecie wypełnił się czas, aby porodziła, i porodziła syna.  58. A usłyszawszy sąsiedzi i pokrewni jej, iż Pan z nią uczynił wielkie miłosierdzie swoje, radowali się pospołu z nią.  59. I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezali dzieciątko; i nazwali je imieniem ojca jego, Zacharyjaszem.  60. Ale odpowiadając matka jego rzekła: Nie tak; lecz nazwany będzie Janem.  61. I rzekli do niej: Żadnego nie masz w rodzinie twojej, co by go zwano tem imieniem.  62. I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.  63. A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.  64. A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga.  65. I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.  66. Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.  67. A Zacharyjasz, ojciec jego, napełniony będąc Duchem Świętym, prorokował mówiąc:  68. Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i sprawił odkupienie ludowi swojemu;  69. I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,  70. Tak jako mówił przez usta świętych proroków swoich, którzy byli od wieku:  71. Iż im miał dać wybawienie od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzili;  72. Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte,  73. I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał,  74. Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;  75. W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.  76. A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego,  77. A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.  78. Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.  79. Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.  80. A ono dzieciątko rosło, i umacniało się w duchu, i było na pustyniach aż do onego dnia, którego się okazało przed Izraelem. 
 

Prawa autorskie i szczegółowe informacje

Biblia gdańska – przekład Pisma Świętego na język polski z roku 1632 dokonany wspólnie przez braci czeskich i kalwinistów. Jedno z najpopularniejszych polskich tłumaczeń protestanckich.

* Prezentowane treści należą do ich właścicieli i wydawców. Tekst pobrany z udostępnionych zasobów programu MyBible - www.ph4.org