Interlinia Polecamy

Nowodworski Grecko-Polski Interlinearny Przekład Pisma Świętego Starego i Nowego Przymierza*

Ewangelia Łukasza
(Κατά Λουκάν)

Autor:
Łukasz (ewangelista i autor Dziejów Apostolskich).
Czas:
Ok. 60 r. po Chr.
Miejsce:
Cezarea.
Cel:
Dostarczenie wierzącej osobie historycznych podstaw wiary w Jezusa Chrystusa.
Temat:
Jezus Chrystus, Jego dzieło i poselstwo zdarzeniem historii.


* Opis księgi zredagowany na bazie wstępów do Przekładu Dosłownego SNP EIB.

Rozdział 1


πολλοὶ
polloi
ἐπεχείρησαν
epecheiresan
ἀνατάξασθαι
anataksasthai
διήγησιν
diegesin
περὶ
peri
τῶν
ton
πεπληροφορημένων
pepleroforemenon
ἐν
en
ἡμῖν
hemin
πραγμάτων,
pragmaton,
παρέδοσαν
paredosan
ἡμῖν
hemin
οἱ
hoi
ἀπ’
ap’
ἀρχῆς
arches
αὐτόπται
autoptai
καὶ
kai
ὑπηρέται
hyperetai
γενόμενοι
genomenoi
τοῦ
tu
λόγου,
logu,
κἀμοὶ
kamoi
παρηκολουθηκότι
parekoluthekoti
ἄνωθεν
anothen
πᾶσιν
pasin
ἀκριβῶς
akribos
καθεξῆς
kathekses
σοι
soi
γράψαι,
grapsai,
κράτιστε
kratiste
Θεόφιλε,
Theofile,
ἐπιγνῷς
epignos
περὶ
peri
ὧν
hon
κατηχήθης
katechethes
λόγων
logon
τὴν
ten
ἀσφάλειαν.
asfaleian.
ἐν
en
ταῖς
tais
ἡμέραις
hemerais
Ἡρῴδου
Herodu
βασιλέως
basileos
τῆς
tes
Ἰουδαίας
Iudaias
ἱερεύς
hiereus
τις
tis
ὀνόματι
onomati
Ζαχαρίας
Zacharias
ἐξ
eks
ἐφημερίας
efemerias
Ἀβιά,
Abia,
καὶ
kai
γυνὴ
gyne
αὐτῷ
auto
ἐκ
ek
τῶν
ton
θυγατέρων
thygateron
Ἀαρών,
Aaron,
καὶ
kai
τὸ
to
ὄνομα
onoma
αὐτῆς
autes
Ἐλεισάβετ.
Eleisabet.
δὲ
de
δίκαιοι
dikaioi
ἀμφότεροι
amfoteroi
ἐναντίον
enantion
τοῦ
tu
Θεοῦ,
Theu,
πορευόμενοι
poreuomenoi
ἐν
en
πάσαις
pasais
ταῖς
tais
ἐντολαῖς
entolais
καὶ
kai
δικαιώμασιν
dikaiomasin
τοῦ
tu
Κυρίου
Kyriu
ἄμεμπτοι.
amemptoi.
οὐκ
uk
ἦν
en
αὐτοῖς
autois
τέκνον,
teknon,
καθότι
kathoti
ἦν
en
he
Ἐλεισάβετ
Eleisabet
στεῖρα,
steira,
καὶ
kai
ἀμφότεροι
amfoteroi
προβεβηκότες
probebekotes
ἐν
en
ταῖς
tais
ἡμέραις
hemerais
αὐτῶν
auton
ἦσαν.
esan.
δὲ
de
ἐν
en
τῷ
to
ἱερατεύειν
hierateuein
αὐτὸν
auton
ἐν
en
τῇ
te
τάξει
taksei
τῆς
tes
ἐφημερίας
efemerias
αὐτοῦ
autu
ἔναντι
enanti
τοῦ
tu
Θεοῦ,
Theu,
τὸ
to
ἔθος
ethos
τῆς
tes
ἱερατείας
hierateias
ἔλαχε
elache
τοῦ
tu
θυμιᾶσαι
thymiasai
εἰσελθὼν
eiselthon
εἰς
eis
τὸν
ton
ναὸν
naon
τοῦ
tu
Κυρίου,
Kyriu,
πᾶν
pan
τὸ
to
πλῆθος
plethos
ἦν
en
τοῦ
tu
λαοῦ
lau
προσευχόμενον
proseuchomenon
ἔξω
ekso
τῇ
te
ὥρᾳ
hora
τοῦ
tu
θυμιάματος.
thymiamatos.
δὲ
de
αὐτῷ
auto
ἄγγελος
angelos
Κυρίου
Kyriu
ἑστὼς
hestos
ἐκ
ek
δεξιῶν
deksion
τοῦ
tu
θυσιαστηρίου
thysiasteriu
τοῦ
tu
θυμιάματος.
thymiamatos.
ἐταράχθη
etarachthe
Ζαχαρίας
Zacharias
ἰδών,
idon,
καὶ
kai
φόβος
fobos
ἐπέπεσεν
epepesen
ἐπ’
ep’
αὐτόν.
auton.
δὲ
de
πρὸς
pros
αὐτὸν
auton
ho
ἄγγελος
angelos
Μὴ
Me
φοβοῦ,
fobu,
Ζαχαρία,
Zacharia,
διότι
dioti
εἰσηκούσθη
eisekusthe
he
δέησίς
deesis
σου,
su,
καὶ
kai
he
γυνή
gyne
σου
su
Ἐλεισάβετ
Eleisabet
γεννήσει
gennesei
υἱόν
hyion
σοι,
soi,
καὶ
kai
καλέσεις
kaleseis
τὸ
to
ὄνομα
onoma
αὐτοῦ
autu
Ἰωάνην·
Ioanen;
ἔσται
estai
χαρά
chara
σοι
soi
καὶ
kai
ἀγαλλίασις,
agalliasis,
καὶ
kai
πολλοὶ
polloi
ἐπὶ
epi
τῇ
te
γενέσει
genesei
αὐτοῦ
autu
χαρήσονται.
charesontai.
γὰρ
gar
μέγας
megas
ἐνώπιον
enopion
Κυρίου,
Kyriu,
καὶ,
kai,
οἶνον
oinon
καὶ
kai
σίκερα
sikera
οὐ
u
μὴ
me
πίῃ
pie
καὶ
kai
Πνεύματος
Pneumatos
Ἁγίου
Hagiu
πλησθήσεται
plesthesetai
ἔτι
eti
ἐκ
ek
κοιλίας
koilias
μητρὸς
metros
αὐτοῦ,
autu,
πολλοὺς
pollus
τῶν
ton
υἱῶν
hyion
Ἰσραὴλ
Israel
ἐπιστρέψει
epistrepsei
ἐπὶ
epi
Κύριον
Kyrion
τὸν
ton
Θεὸν
Theon
αὐτῶν·
auton;
αὐτὸς
autos
προελεύσεται
proeleusetai
ἐνώπιον
enopion
αὐτοῦ
autu
ἐν
en
πνεύματι
pneumati
καὶ
kai
δυνάμει
dynamei
Ἡλεία,
Heleia,
ἐπιστρέψαι
epistrepsai
καρδίας
kardias
πατέρων
pateron
ἐπὶ
epi
τέκνα
tekna
καὶ
kai
ἀπειθεῖς
apeitheis
ἐν
en
φρονήσει
fronesei
δικαίων,
dikaion,
ἑτοιμάσαι
hetoimasai
Κυρίῳ
Kyrio
λαὸν
laon
κατεσκευασμένον.
kateskeuazmenon.
εἶπεν
eipen
Ζαχαρίας
Zacharias
πρὸς
pros
τὸν
ton
ἄγγελον
angelon
Κατὰ
Kata
τί
ti
γνώσομαι
gnosomai
τοῦτο;
tuto;
ἐγὼ
ego
γάρ
gar
εἰμι
eimi
πρεσβύτης
prezbytes
καὶ
kai
he
γυνή
gyne
μου
mu
προβεβηκυῖα
probebekyia
ἐν
en
ταῖς
tais
ἡμέραις
hemerais
αὐτῆς.
autes.
ἀποκριθεὶς
apokritheis
ho
ἄγγελος
angelos
εἶπεν
eipen
αὐτῷ
auto
Ἐγώ
Ego
εἰμι
eimi
Γαβριὴλ
Gabriel
ho
παρεστηκὼς
parestekos
ἐνώπιον
enopion
τοῦ
tu
Θεοῦ,
Theu,
καὶ
kai
ἀπεστάλην
apestalen
λαλῆσαι
lalesai
πρὸς
pros
σὲ
se
καὶ
kai
εὐαγγελίσασθαί
euangelisasthai
σοι
soi
ταῦτα·
tauta;
ἰδοὺ
idu
ἔσῃ
ese
σιωπῶν
siopon
καὶ
kai
μὴ
me
δυνάμενος
dynamenos
λαλῆσαι
lalesai
ἄχρι
achri
ἧς
hes
ἡμέρας
hemeras
γένηται
genetai
ταῦτα,
tauta,
ἀνθ’
anth’
ὧν
hon
οὐκ
uk
ἐπίστευσας
episteusas
τοῖς
tois
λόγοις
logois
μου,
mu,
οἵτινες
hoitines
πληρωθήσονται
plerothesontai
εἰς
eis
τὸν
ton
καιρὸν
kairon
αὐτῶν.
auton.
ἦν
en
ho
λαὸς
laos
προσδοκῶν
prozdokon
τὸν
ton
Ζαχαρίαν,
Zacharian,
καὶ
kai
ἐθαύμαζον
ethaumadzon
ἐν
en
τῷ
to
χρονίζειν
chronidzein
ἐν
en
τῷ
to
ναῷ
nao
αὐτόν.
auton.
δὲ
de
οὐκ
uk
ἐδύνατο
edynato
λαλῆσαι
lalesai
αὐτοῖς,
autois,
καὶ
kai
ἐπέγνωσαν
epegnosan
ὅτι
hoti
ὀπτασίαν
optasian
ἑώρακεν
heoraken
ἐν
en
τῷ
to
ναῷ·
nao;
καὶ
kai
αὐτὸς
autos
ἦν
en
διανεύων
dianeuon
αὐτοῖς,
autois,
καὶ
kai
διέμενεν
diemenen
κωφός.
kofos.
ἐγένετο
egeneto
ὡς
hos
ἐπλήσθησαν
eplesthesan
αἱ
hai
ἡμέραι
hemerai
τῆς
tes
λειτουργίας
leiturgias
αὐτοῦ,
autu,
ἀπῆλθεν
apelthen
εἰς
eis
τὸν
ton
οἶκον
oikon
αὐτοῦ.
autu.
δὲ
de
ταύτας
tautas
τὰς
tas
ἡμέρας
hemeras
συνέλαβεν
synelaben
Ἐλεισάβετ
Eleisabet
he
γυνὴ
gyne
αὐτοῦ,
autu,
καὶ
kai
περιέκρυβεν
periekryben
ἑαυτὴν
heauten
μῆνας
menas
πέντε,
pente,
λέγουσα
legusa
Οὕτως
HUtos
μοι
moi
πεποίηκεν
pepoieken
Κύριος
Kyrios
ἐν
en
ἡμέραις
hemerais
αἷς
hais
ἐπεῖδεν
epeiden
ἀφελεῖν
afelein
ὄνειδός
oneidos
μου
mu
ἐν
en
ἀνθρώποις.
anthropois.
δὲ
de
τῷ
to
μηνὶ
meni
τῷ
to
ἕκτῳ
hekto
ἀπεστάλη
apestale
ho
ἄγγελος
angelos
Γαβριὴλ
Gabriel
ἀπὸ
apo
τοῦ
tu
Θεοῦ
Theu
εἰς
eis
πόλιν
polin
τῆς
tes
Γαλιλαίας
Galilaias
he
ὄνομα
onoma
Ναζαρὲθ,
Nadzareth,
παρθένον
parthenon
ἐμνηστευμένην
emnesteumenen
ἀνδρὶ
andri
ho
ὄνομα
onoma
Ἰωσὴφ,
Iosef,
ἐξ
eks
οἴκου
oiku
Δαυείδ,
Daueid,
καὶ
kai
τὸ
to
ὄνομα
onoma
τῆς
tes
παρθένου
parthenu
Μαριάμ.
Mariam.
εἰσελθὼν
eiselthon
πρὸς
pros
αὐτὴν
auten
εἶπεν
eipen
Χαῖρε,
Chaire,
κεχαριτωμένη,
kecharitomene,
ho
Κύριος
Kyrios
μετὰ
meta
σοῦ.
su.
δὲ
de
ἐπὶ
epi
τῷ
to
λόγῳ
logo
διεταράχθη,
dietarachthe,
καὶ
kai
διελογίζετο
dielogidzeto
ποταπὸς
potapos
εἴη
eie
ho
ἀσπασμὸς
aspazmos
οὗτος.
hutos.
εἶπεν
eipen
ho
ἄγγελος
angelos
αὐτῇ
aute
Μὴ
Me
φοβοῦ,
fobu,
Μαριάμ·
Mariam;
εὗρες
heures
γὰρ
gar
χάριν
charin
παρὰ
para
τῷ
to
Θεῷ·
Theo;
ἰδοὺ
idu
συλλήμψῃ
syllempse
ἐν
en
γαστρὶ
gastri
καὶ
kai
τέξῃ
tekse
υἱόν,
hyion,
καὶ
kai
καλέσεις
kaleseis
τὸ
to
ὄνομα
onoma
αὐτοῦ
autu
Ἰησοῦν.
Iesun.
ἔσται
estai
μέγας
megas
καὶ
kai
Υἱὸς
Hyios
Ὑψίστου
Hypsistu
κληθήσεται,
klethesetai,
καὶ
kai
δώσει
dosei
αὐτῷ
auto
Κύριος
Kyrios
ho
Θεὸς
Theos
τὸν
ton
θρόνον
thronon
Δαυεὶδ
Daueid
τοῦ
tu
πατρὸς
patros
αὐτοῦ,
autu,
βασιλεύσει
basileusei
ἐπὶ
epi
τὸν
ton
οἶκον
oikon
Ἰακὼβ
Iakob
εἰς
eis
τοὺς
tus
αἰῶνας,
aionas,
καὶ
kai
τῆς
tes
βασιλείας
basileias
αὐτοῦ
autu
οὐκ
uk
ἔσται
estai
τέλος.
telos.
δὲ
de
Μαριὰμ
Mariam
πρὸς
pros
τὸν
ton
ἄγγελον
angelon
Πῶς
Pos
ἔσται
estai
τοῦτο,
tuto,
ἐπεὶ
epei
ἄνδρα
andra
οὐ
u
γινώσκω;
ginosko;